Deze week weinig anders te melden dan ‘verbouwing, verbouwing, verbouwing’. Opeens was iedereen er tegelijk, 3 metselaars, 2 elektriciens voor de airco’s, 2 elektriciens voor verlichting, internet en tv, 2 vensterbouwers, 2 man voor de zonnepanelen en een timmerman. Met tal van vragen en opmerkingen, geroep naar elkaar, draaiende cementmolens, drilboren, tegelsnijders, zaagmachines, etc. Vanaf 7 uur ’s ochtends tot een uur of drie, half vier ’s middags. Waarbij de timmerman er afgelopen woensdag tot 8 uur ’s avonds was. Maar ja, die was door de vensterbouwer aan z’n oren getrokken omdat hij al 3 weken beloofde te komen en nog steeds niet geweest was. En dat blokkeerde de vensterman dan weer. Al die ‘artisans’ (op z’n Frans, hoe heet dat eigenlijk in het Nederlands, ‘handwerkers’ of zo) op La Palma hebben heel veel werk, de crisis is hier ook voorbij.

Wij kunnen zelf op dit moment niet zoveel doen, maar moeten wel ter plaatse blijven. Want voor je het weet gaat er iets niet zoals je het hebben wilt. Op pad gaan was er dus niet bij deze week. Ook donderdagmorgen de Spaanse les afgezegd.

Er komt weer een deel van de vensters aan.

Kozijn voor de veranda.

Airco wordt geinstalleerd.

Zonnepanelen voor het warme water voor de appartementen geplaatst

Wel een tegenvaller, we hebben 6 weken geleden een douchecabine besteld voor onze eigen badkamer. Want dan zou die meteen geplaatst kunnen worden (volgende week, was de bedoeling). Deze week bij de leverancier gevraagd of ie binnen was. ‘Gezien de datum waarop jullie besteld hebben, zal dat zeker het geval zijn. Ik check het’ ……  Paar uur later bericht, ‘mijn collega is vergeten de bestelling aan de fabrikant door te geven, duurt nog 4 weken. Sorry, lo siento por las molestias’. Dus nog een tijdje douchen aan de overkant achter het vlindertjesgordijn.

Max weer eens op de uitkijk. Hij ligt hier graag van de omgeving en de oceaan te genieten. Helaas is dit binnenkort verleden tijd voor hem. Maandag gaan de puien er hier in, evenals de deur. Hij zal een nieuwe plek moeten zoeken, want het wordt verboden terrein voor hem.

Nog even genieten van ‘zijn’ plekje

De harde werkers worden goed verzorgd. Karel (die is van het bakken) bakt elke week cake, ‘bizcocho’. Met citroen, met bananen, met chocolade. Vorige week een ouderwetse hollandse appeltaart gemaakt. Die viel goed in de smaak bij de heren. Een tweede stuk ging er grif in. Het ruitpatroon bovenop kan beter, beetje te snel gedaan, maar een kniesoor die daarop let. Voor komende week staat een brownie-variant op het programma. Beter gezegd bleke betten, want bevat geen cacao en niet veel chocolade. Wel veel lichtbruine basterdsuiker, dus evengoed een calorieënbom, kleine stukjes snijden! Een oud recept uit de Volkskrant, dat er  bij ons altijd in gebleven is. Toen Karel nog een serieuze baan had 😉 , nam hij dit vaak mee naar klanten in Duitsland. Hij heeft het recept daar vaak moeten doorgeven.

Hollandse appeltaart

 

Op 28 juli wordt op het haventerrein van Puerto de Tazacorte het ‘Love Festival’ gehouden. Een muziekfestival met als centraal thema gelijkheid en tolerantie voor iedereen, ongeacht zijn of haar seksuele voorkeur. Hier spreekt men over het concert van de eeuw, want de hoofdact is de band ‘Maná’, de succesvolste Latijns-Amerikaanse rockband aller tijden met meer dan 40 miljoen verkochte albums. Eerlijk gezegd hadden wij nog nooit van hen gehoord, maar we willen daar natuurlijk niet ontbreken. Dus hebben we kaartjes gekocht en zijn zeer benieuwd. Er treden nog diverse andere artiesten en een bekende DJ op en ook mode en gastronomie ontbreken niet.

we zijn van de partij op 28 juli