In onze tuin en overal op het eiland bloeien inmiddels diverse cactussen. Nooit geweten dat zulke vaak onooglijke planten zo’n prachtige bloemen krijgen. En bij geraniums dachten wij altijd aan potten en bloembakken hangend aan het balkon. Hier is dat enigszins anders.

onze geranium XXL

Er was aangekondigd dat de vensterbouwer deze week zou beginnen. Woensdagmiddag nog niets gehoord, dus wij zeiden al tegen elkaar ‘dat wordt niks meer deze week’. Maar wat schetst onze verbazing, om 17.00 uur krijgen we een appje ‘we beginnen morgen, zijn er om 8 uur’. En inderdaad de volgende ochtend waren ze present. Alle oude ramen zijn eruit, ziet er heel vreemd uit. Vooral het boven-appartement, want dat heeft heel veel ramen, dus dat is heel erg open opeens. Inmiddels is een aantal kozijnen geplaatst, maar er zit nog geen glas in. De kozijnen voor de puien en de deuren worden pas opgemeten zodra de nieuwe vloer erin zit, ivm de hoogte.

alle oude ramen eruit

raar gezicht

de serre van het bovenappartement, nu meer een balkon

Max vindt het wel een lekker plekje, ligt er uren over de omgeving uit te kijken

Op ons terrein troffen we een enkele oude bankjes en een aantal totaal afgebladderde en verroeste stoeltjes aan. We zouden die natuurlijk naar de ‘punto limpio’ (vuilstort) kunnen brengen, maar waarom niet proberen op te knappen? Dan kunnen we hier en daar in de tuin een leuk zithoekje ermee maken. Dus is Karel aan de slag gegaan.

oud en vergeten in een hoekje

een nieuw leven gekregen

La Palma heeft 5 zeer droge jaren achter de rug (de afgelopen winter is er voor het eerst sinds lange tijd weer eens substantieel regen gevallen), waardoor aan de westkant van het eiland heel veel amandelbomen gesneuveld zijn. Ook wij hebben een paar dode bomen staan, die Karel aan het weghalen is. Levert flink wat haardhout voor de frisse winteravonden op, we kunnen even vooruit.

de kettingzaag komt ook hier goed van pas

verwerken tot hapklare brokken

En ja, een ongeluk(je) zit in een klein hoekje. Maar echt niet alleen voor vrouwen aan het stuur! Onze straat, de Camino El Paraíso, is behoorlijk smal, met muurtjes aan weerszijden. En om van onze parkeerplek voor de poort achteruit te steken, moet je dus goed opletten. Bovendien loopt het parkeerplaatsje schuin af, daarom moet je ook kunnen hellingtrekken. Nu had ik meteen al tegen Karel gezegd dat ik waarschijnlijk nog weleens tegen de muur zou rijden. En ja hoor, binnen een week prijs. Terwijl Karel mij ‘aanwijzingen’ stond te geven en ik hem meldde dat ik daar geen prijs op stelde, had ik de auto schuin de weg op gedraaid. Wilde vooruit wegrijden, maar was door alle commotie vergeten dat de versnelling nog in z’n achteruit stond. Gaf gas (gelukkig niet hard) en bam, tegen de muur. Karel geheel opgewonden (is nogal snel het geval), ‘Wat doe je nou, je kunt toch wel autorijden!?’ Nou ja, paar kleine krasjes op en boven de bumper, nauwelijks zichtbaar, niks aan de hand. Een paar weken later, Karel aan het stuur. Rijdt naar achteren, vergist zich niet in de versnelling maar schat de afstand gewoon verkeerd in (ondanks de achteruitrijcamera). En hij gaf wel flink gas, dus een enorme klap. Andere kant van de bumper, krassen erop en erboven, MAAR OOK EEN DEUK IN HET PLAATWERK!!  Op zo’n moment is het beter niet teveel te zeggen en zeker geen leedvermaak te laten blijken, maar ik kon een glimlach toch niet onderdrukken. Ons huwelijk heeft nog net standgehouden 😉.

schade vrouw aan het stuur

schade man aan het stuur

Tot volgende week maar weer !