Hoewel de vulkaan nog steeds onverminderd vuur spuugt, begint de nieuwe realiteit zich steeds meer aan ons op te dringen. Het is zoals het is en we zullen ermee verder moeten. En dat gaan we ook zeker doen.

Vrijdagmiddag moesten we opeens uit voorzorg evacueren uit ons logeeradres omdat er gevaar was dat de kraterrand zou instorten. Dat is uiteindelijk ook gebeurd, waardoor 2 lavastromen zijn samengevoegd, maar dit was gelukkig niet aan onze kant. Weer koffertjes in de auto gegooid met allerlei losse spullen erbij en op zoek naar overnachtingsadres. Uiteindelijk mochten we ’s avonds om een uur of negen toch terug, het gevaar was geweken. Ik weiger nu om de koffer uit te pakken en we nemen steeds als we weggaan (ook om boodschappen te doen) alles mee in de auto. Daar voel ik me het beste bij. Totdat het ophoudt.

Klaar om zo weg te kunnen, de dozen met documenten die we ook gered hebben, staan in de auto. Die weer met de neus naar de goede kant op straat staat. Dit doen we voornamelijk omdat ik soms nogal zenuwachtig ben, Karel is er een stuk rustiger onder.

Er is in een week tijd een volledig nieuwe vulkaan ontstaan van een paar honderd meter hoog, de vulkaan zonder naam, waar vandaan een enorme lavarug het dal in loopt. Het landschap is compleet gerestyled, zou je kunnen zeggen. Maar dan wel door een hele slechte stylist.

Gisteren werden we verrast door het feit dat enkele vrienden en familieleden een steunactie voor ons zijn begonnen, zo ontzettend lief, we hebben er gewoon geen woorden voor. En zoals ik in het vorige blog al schreef, is ons verhaal maar één van de velen. Mocht u een donatie willen doen voor de getroffen bewoners van La Palma in het algemeen, dan staat daarvoor ook een mogelijkheid op de pagina. Nu al heel veel dank voor alle donaties en de betrokkenheid van iedereen. Het doet ons geweldig goed en we gaan op een later moment iedereen persoonlijk proberen te bedanken.

Klik hier om naar de pagina van de steunactie te gaan.

Intussen bereiken ons steeds meer berichten van andere vrienden en bekenden dat huizen ook vernietigd zijn en terwijl ik dit schrijf komt er een video binnen waarop te zien is dat de kerk in het dorpje Todoque, een stuk onder ons oude huis gelegen, instort. De lavastroom die de afgelopen 2 dagen zo goed als stil lag, is opeens versneld verder gaan stromen. Onze dart- en pingpongzaal is nu ook weg evenals het fijne terras van de sympathieke Emanuelle en Valentina, waar we onze vaste ‘afterparty’ hielden. Gisteren en vanochtend zijn alle dartspullen en de pingpong tafel nog weggehaald door Karel en andere clubleden. Net op tijd gered. Diverse vrienden hebben in de buurt beneden het kerkje hun huis, we houden ons hart vast. Vanmiddag zijn we nog naar het huis van een vriendin gereden om te proberen daar nog wat spullen te redden. Zijzelf is in Duitsland al vanaf begin deze maand en wij hebben een sleutel van haar huis. Eerder deze week mochten we er niet naar toe, te gevaarlijk.

De lavastroom steekt de Camino Vinagrera over, weer een weg geblokkeerd.

We dachten vanmiddag, we gaan het nog eens proberen. De lavastroom is daar inmiddels voorbij getrokken en is dus niet meer zo ‘vers’. Inderdaad mochten we onder begeleiding van een auto van de Guardia Civil erheen. We hebben haar laptop, tv, printer, camera en nog wat documenten en persoonlijke dingen kunnen meenemen. Het idee was om het morgen weer te proberen om nog wat meer weg te halen. Maar het is te laat. Haar buren die we eveneens kennen en die vanmiddag ook nog een poging waagden, lieten weten dat het niet meer mogelijk was, de lava stond zo goed als in de achtertuin, zoals bij ons op dinsdagochtend het geval was.

Vanmiddag gemaakt in de Camino Vinagrera vanaf het terras van het huis van Manuela. De lava komt gestaag dichterbij. Voorheen lagen daar waar nu een zwarte woestenij te zien is allemaal huizen, waaronder het onze. Ooit zal misschien gezegd worden ‘Wat een uniek en mooi vulkaanlandschap’. Maar zo ver is het nog lang niet.

Begin deze week huilden we om het verlies van onze mooie finca, vandaag huilen we om onze vrienden.