Palmerita Café, Amandelbloesemfeest Puntagorda en mooie wandeling Fuencaliente

Palmerita Café, Amandelbloesemfeest Puntagorda en mooie wandeling Fuencaliente

De afgelopen 2 weken hebben we privébezoek gehad en dan is het voor ons ook altijd een beetje vakantie. En aangezien de verbouwingen klaar zijn, hebben we nu ook tijd om de teugels wat te laten vieren. Dus zijn we met ons bezoek weer eens naar de Roque de los Muchachos gegaan, altijd mooi, we zijn naar het amandelbloesemfeest in Puntagorda geweest, hebben de dames geshopt (voor zover dat gaat op La Palma 😉) in Los Llanos en Santa Cruz en hebben we regelmatig gewandeld. Natuurlijk ook veel te veel gegeten en gesnoept, en dat heb ik gemerkt vanochtend op de weegschaal. Er moeten maatregelen genomen moeten worden voordat het uit de hand loopt!

Door een gast werden we kortgeleden attent gemaakt op een nieuw cafeetje vlakbij ons, in La Laguna. Palmerita Café, gelegen naast de pizzeria bij het stoplicht in La Laguna. Door ons nog niet eerder opgemerkt terwijl we er toch bijna dagelijks voorbijkomen, het zit een beetje verstopt achter een hoge haag. Maar het is leuk! Carin en Kiki, ons bezoek van de afgelopen weken, hebben er een week lang ontbeten en wij zijn ook een keer meegegaan. Het wordt gerund door een jong stel uit Valencia, geholpen door moeders. Je kunt er heerlijk en gezond ontbijten of lunchen (alles huisgemaakt) in de leuke tuin onder de klokketoren van La Laguna. Schrik niet wanneer de klok begint te slaan, hij hangt echt pal boven je hoofd. Wij hebben het ondervonden en schoten een meter van onze stoel toen het half elf sloeg. Maar ook binnen zitten is geen straf. Palmerita café is de hele week, behalve op maandag, geopend van 9 tot 18 uur, op zondag tot 14.00 uur.  Ook worden er soms op zaterdagmiddag muzikale evenementjes georganiseerd. Aanrader !

finca-paraiso-la-palma-palmerita-cafe
In de tuin bij Palmerita Café
ook binnen is het leuk
allemaal even lekker
een heerlijke Palmerita granola bowl met vers fruit en romige yoghurt. En dat voor 3 euro !

Het afgelopen weekend werd in Puntagorda in het noordwesten van La Palma het jaarlijkse amandelbloesemfeest (fiesta del almendro en flor) gehouden. In deze streek staan heel veel amandelbomen en in januari staan die prachtig in bloei. Hadden we nog nooit meegemaakt, omdat we niet eerder in januari op La Palma waren. Op zondag op weg naar een lunch bij Restaurante Azul in El Castillo (mmm, genieten) konden we het mooi combineren. Het was leuk, levendig, gezellig en druk. Kraampjes met allerhande lokale producten (nog een witte rieten hoed gekocht voor het grote ‘Los Indianos’ feest op 4 maart, maar daarover later meer) en hapjes en drankjes, er werden gratis amandelen en wijn uitgedeeld (waar we niet van genoten hebben, want véél te veel mensen aan het dringen) en natuurlijk was er muziek. Een swingende Dominicaanse groep en de groep Los Gofiones uit Gran Canaria, die traditioneel Canarische liederen zongen. Het was bijna jammer dat we door moesten naar het restaurant, volgende keer plannen we er niets omheen.

alles vol met caravans en campers. Waar komen die allemaal vandaan??
gezellig wat volk op de been
De groep ‘Los Gofiones’ uit Gran Canaria.
een filmpje van de Dominicaanse merengue-band

En zoals al gezegd hebben we ook een aantal keren heerlijk gewandeld. We zijn met Carin o.a. naar de Coladas van San Juan gelopen. Helaas trok het boven helemaal dicht toen we gingen klimmen, maar we zijn toch maar doorgelopen. Toch had het ook wel wat, de mistflarden gaven het landschap een mystiek sfeertje. Beetje Lord of the Rings, trollen en zo. Ook in de Baranco de las Angustias gewandeld en in het gebied bij het kerkje Virgin del Pino boven El Paso.

En heel mooi en voor ons ook nieuw was de Teneguia-rondwandeling in het ‘maanlandschap’ van Fuencaliente, het uiterste zuidpuntje van La Palma, uit het boekje van Siepko, ‘La Palma – ontdek de verborgen schatten’. De Teneguia is de jongste vulkaan op La Palma, die in 1971 nog is uitgebarsten. Die dag was de lucht strakblauw, schitterend weer. Het contrast tussen het zwarte lavalandschap waar we doorheen liepen en onder ons de blauwe oceaan was prachtig.

alles goed bewegwijzerd, zoals alle wandelpaden op La Palma
vulkaanlandschap met onder ons de oceaan
finca-paraiso-la-palma-teneguia-wandeling
op weg naar de Teneguia

We liepen door de wijnvelden van Fuencaliente. Een volkomen tegenstelling tot de Bourgondische wijngaarden, die in een frisgroen landschap in keurige rijtjes staan. Hier liggen de druiven bijna op de zwarte aarde en staan ze nogal rommelig door elkaar. Maar de wijn is lekker, daar is niets mis mee. Het eerste deel van de wandeling was het enorm winderig, is vaak zo daar in het zuiden. Later liepen we meer beschut en was er van de wind niet veel meer te merken. De eigenlijke beklimming van de Teneguia vulkaan hebben we niet gedaan. In het boekje stond aangegeven om de beklimming bij sterke wind niet te doen omdat dat niet zonder gevaar is, en dat kwam ons eigenlijk ook wel goed uit 😊. Volgende keer, misschien ….

beetje een rommelig zooitje, die wijngaarden
Teneguia blanco, een wijn van het zwarte land
lunchpauze in de zon (zonder wijn)
de Teneguia in volle glorie.
de lichtgekleurde rots ‘Roque Teneguia’ in het zwarte landschap, het gebied van de oorspronkelijke bewoners van La Palma
puf puf, laatste loodjes
Coladas de San Juan, keek op de week, domme tegelfout en eilandfauna/flora

Coladas de San Juan, keek op de week, domme tegelfout en eilandfauna/flora

Vorige week een prachtige wandeling gemaakt naar de Coladas van San Juan, het lavaveld boven Las Manchas. Met de auto naar Las Manchas gereden, geparkeerd aan de LP 212 en vandaar uit naar boven gelopen. Het was pittig (waarschijnlijk niet voor doorgewinterde bergwandelaars, maar voor ons, met name voor mij, toch wel, alhoewel we regelmatig wandelen). Een dikke 500 mtr stijgen en ook weer dalen natuurlijk. Het stijgen was zeer inspannend, je krijgt het er héééél erg warm van, maar bovenaan gekomen is de beloning groot. Het zwarte lavaveld ligt voor je en daar loop je dwars doorheen, schitterend. Van de afdaling krijg je het weliswaar niet zo warm, maar die was knap lastig. Er zaten echt steile stukken tussen, viel niet mee. Maar erg de moeite waard en als je dan weer beneden aangekomen op het terras van het dorpskroegje een biertje zit te drinken, dan voel je je ontzettend voldaan!

Finca Paraiso La Palma Coladas de San Juan

Een goed begaanbaar pad door het lavaveld

mooi, mooi, mooi

de inspannende klim alweer vergeten

bij de afdaling steeds zicht op het dal

Nog eentje dan, tijdens de afdaling

De week was goed gevuld. Vorige week hebben we uiteindelijk de benodigde documenten overhandigd gekregen van Onice, de installateur (die overigens erg goed werken), waarin verklaard wordt dat de electriciteit van ons huis op norm is, zodat we het abonnement op onze naam konden overzetten, want dat was nog altijd niet gebeurd. Dus samen met de vorige bewoner vorige week vrijdag om 10.00 uur naar Endesa in Los Llanos. Helaas hadden we er geen rekening mee gehouden dat Endesa al om 8 uur open gaat en we dus zo’n 10 personen voor ons hadden. Er zijn 2 bureaus, maar er was er maar 1 bemand en de medewerker moest tussendoor ook nog de telefoon beantwoorden. We hadden geen zin in anderhalf uur (of meer) wachten, dus besloten om op maandag terug te komen. Om 16.00 uur, meteen na de middagsluiting, zodat we (hopelijk) de eersten zouden zijn. We waren er om 15.50 uur en er zat al iemand anders te wachten. Kort na ons arriveerden er meer mensen, maar gelukkig waren we dus nummer 2. Omdat we inmiddels weten dat vaak de gekste documenten gevraagd worden, hadden we ons hele ‘verhuisdossier’ meegenomen met NIE-nummers (fiscaal nummer), identiteitsbewijzen, residencia, koopakte, etc. etc. En wonderbaarlijk vlot was de boel toen geregeld.

Dinsdag met onze ouwe Max naar de dierenarts, omdat we vonden dat hij toch wel heel erg veel hijgt en erg lang nodig heeft om te ‘recupereren’ na het uitlaten of rondje lopen op het terrein. Het is natuurlijk een oud beest maar toch maar even laten kijken. Bloedanalyse gedaan en röntgenfoto van het hart gemaakt, alles naar omstandigheden nog prima in orde, een pilletje dat hij al had met een halfje verhoogd. Wel zware artrose, maar daar is, behalve pijnstillers, weing aan te doen. Onze vriend kost ons inmiddels een kapitaal aan medicijnen, maar ja, je doet het toch maar weer. En hij lijkt er baat bij te hebben, is nu veel sneller weer bijgekomen.

Woensdag naar de bank ivm ziektekostenverzekering. Hadden in maart al een offerte opgevraagd, maar het was door de drukte blijven liggen. Nu wilden we knopen doorhakken, bleek offerte verlopen, maar wat blijkt, de nieuwe offerte is lager! Was ook al het geval met de verzekering voor het huis. Daar hadden we in november een offerte voor opgevraagd en toen we die in maart wilden afsluiten, bleek de premie ook opeens aanzienlijk lager te zijn geworden. Kijk, dat is nog eens zaken doen.

En gisteren voor het eerst naar een Spaanse arts. Dermatoloog, kleinigheid maar wel vervelend, dus na het een paar weken te hebben uitgesteld toch maar een afspraak gemaakt. Ik heb bewust niet gevraagd of hij misschien ook Engels of Duits sprak (hij bood het ook niet aan, dus zal wel niet), moest maar gewoon voor de leeuwen. En het ging eigenlijk prima, sympathieke man ook (mag ook wel voor dat geld, € 70,= voor het consultje…., maar onze Franse verzekering is nog even geldig). Dus die drempel ook weer genomen.

Natuurlijk zijn de ‘albañiles’ stug doorgegaan met de verbouwing. De vloertegels zijn afgemaakt, grotendeels gevoegd ook en er is begonnen met het betegelen van de badkamers. En daar ging het bijna fout. Door mijn eigen stommiteit, moet ik bekennen. We hebben ervoor gekozen om de tegels rustig en licht te houden en met accessoires en badmeubel kleur erin te brengen, maar wel hebben we voor beide badkamers andere tegels genomen. Licht dus, met een decoratieve reliëf rand in dezelfde tint. En ik had niet goed opgelet en de reliëf-randen verwisseld. Nu zijn de tegels voor de ene badkamer wit en voor de andere net niet wit. Dus toen Karel kwam melden dat de eerste badkamer betegeld was en we gingen kijken, zei ik, ‘Komt dat door de lichtval dat de rand donkerder lijkt?’ Kwartje viel nog niet. En volgens mij hebben mannen daar sowieso minder oog voor! Maar het bleef toch in m’n hoofd zitten, vreemd, zo’n lichtval. Dus die pakken tegels eens nader bekeken. En jawel, ik kreeg het opeens heel erg warm, verkeerde rand genomen. Terwijl Karel bij het uitkiezen nog wel gezegd had ‘dat gaat vast fout’. Dus .. ‘Pedro ……, hay un pequeño problema’. Intussen was de badkamervloer ook betegeld en dat was nog niet droog, mocht nog niet over gelopen worden. En ja, kans op breken bij verwijderen, we hadden maar net genoeg tegels. Maar wat moet dat moet. Dus een van de heren staand in de gaten langs de rand van de vloer waar nog gesneden tegels in moesten de rand er weer uitgehaald. Alles heel gebleven gelukkig en nu zit de goede rand erin. Pfffffffffff.

begonnen met de wandtegels, schiet lekker op

rand er weer uit, vergeten te fotograferen met de verkeerde rand

deze zat erin, net een tintje minder wit

het is goedgekomen, de juiste zit erin

En dan een stukje fauna van het eiland, hagedissen en gekko’s. Zagen we in de Bourgogne al behoorlijk wat hagedissen zodra de zon zich liet zien, hier zien we het tienvoudige, en ook grotere soorten. Ze zitten in de tuin, schieten over het terras, over muren, rennen elkaar achterna, maar komen gelukkig niet in huis. Ze zijn er alleen als de zon schijnt, zodra die weg is, zijn ze nergens meer te bekennen. De gekko daarentegen zie je alleen ’s avonds en ook veel minder dan de hagedis. Het is een vertederend diertje dat een soort van zuignapjes aan z’n poten heeft, waarmee hij over muren en plafonds loopt. Ze zijn alleen ’s avonds actief en eten insecten, nuttige diertjes dus. Hij maakt een geluid dat een beetje op het woord ‘gekko’ lijkt, vandaar de naam. We hebben er tot nu toe pas 2x een in huis gehad, maar aangezien ze geen vlieg (nou ja, die nu net wel dus) kwaad doen en er geen risico is dat ze naar beneden vallen op je hoofd, laten we het maar gewoon, op een gegeven moment zijn ze weer weg. Geen foto van de hagedissen, want vanochtend was het heel zonnig, maar inmiddels is het bewolkt en is er geen hagedis meer te zien. Andere keer.

een gekko aan het plafond

Ter afsluiting nog een paar mooie bloemen.

nog een bloeiende cactus in de tuin

In afwachting van onze spullen

In afwachting van onze spullen

Alweer een week op het eiland. Na ons verblijf in het vakantiehuisje, hebben we vannacht voor het eerst in ons eigen huis geslapen. Nog zonder spullen, de container komt maandag, in een bed dat de vorige eigenaar heeft achtergelaten (twijfelaar, 1,20 breed, lekker knus), dus een paar dagen soort van kamperen. De afgelopen week veel zaken geregeld, overdracht van het huis bij de notaris, de empadronamiento – inschrijving bij de gemeente, kadasterzaken, geïnformeerd naar de procedure voor het invoeren van de auto + afspraak gemaakt voor de keuring, samen met aannemer tegels, sanitair, badmeubels, keukens uitgezocht voor de appartementen, aanleg internet en vaste telefoonlijn geregeld, etc. Onderstaand enkele foto’s vanuit diverse plekjes in de tuin, waar we nog  best wat werk (😊 understatement) aan hebben (6.000 m2), gelukkig komt een professional ons helpen.

finca paraiso La Palma uitzicht

Uitzicht vanaf het terras tussen ons huis en de appartementen.

Finca Paraiso La Palma

Naar het hoger gelegen gedeelte van de tuin.

Finca Paraiso La Palma

Onze eigen citroenen groeien al goed.

Finca Paraiso La Palma uitzicht

Uitzicht vanaf het terras over de Atlantische Oceaan.

Finca Paraiso La Palma appartement

Naar het lager gelegen appartement.

 

Een nieuw avontuur !

Een nieuw avontuur !

Hier gaan wij vanaf komend winterseizoen enkele appartementen verhuren.

Na 15 geweldige jaren in de Bourgogne laten wij Manoir Bonpassage achter in de bekwame handen van Ruud en Annemiek, de nieuwe eigenaars. Wijzelf gaan eind deze maand verhuizen naar La Palma, ‘la isla bonita’ (het mooie eiland), een van de kleinere Canarische Eilanden. La Palma is een heel groen eiland met een prachtige natuur en, voor ons heel belangrijk, zonder massatoerisme. Relaxed, geen hoogbouw of all inclusive resorts, maar kleinschalige accommodaties. Geen overvolle stranden maar diverse intieme strandjes, sfeervolle dorpjes en stadjes en niet te vergeten oneindige wandelmogelijkheden.

De dozen stapelen zich op

De dozen stapelen zich op

Roque de los Muchachos, hoogste punt op La Palma 2400 mtr

Roque de los Muchachos, hoogste punt op La Palma 2400 mtr

 Las Tricias, in het mooie noordwesten van La Palma

Las Tricias, in het mooie noordwesten van La Palma

Eén van de stranden op La Palma

Eén van de stranden op La Palma

Op dit blog zullen wij regelmatig berichten plaatsen over onze belevenissen en de vorderingen van de verbouwing van de appartementen.

Wilt u ons volgen? Schrijft u zich dan in op deze pagina.

A bientôt !  hasta pronto  Karel & Marja Brummer Finca Paraiso-Karel-en-Marja-Brummer