‘Geen nieuws goed nieuws’ gaat niet op – vulkaanuitbarsting La Palma

‘Geen nieuws goed nieuws’ gaat niet op – vulkaanuitbarsting La Palma

Tja, wat valt er te zeggen op dit moment? De vulkaan heeft er nog steeds zin in, er is niets wat erop wijst dat hij spoedig zijn laatste adem zal uitblazen. We moeten het uitzitten tot het bittere einde met z’n allen hier in het Aridanedal. Gek genoeg lijkt het ook te wennen, dat lawaai van de vulkaan. Nu is het wel zo dat hij de afgelopen dagen beduidend minder luidruchtig is geworden. In de nacht van vorige week zaterdag op zondag was het vreselijk. Om 3 uur ’s nachts zat iedereen rechtop in zijn bed met elkaar te appen of stond samen met de buren op straat. En toen zondagochtend werd hij opeens een stuk stiller. Nu zijn er momenten dat ik met iets bezig ben en het eigenlijk niet meer registreer. Af en toe voel je een aardschok door het huis trillen en soms opeens een knal. Dan denk je weer ‘oh ja, hij is er ook nog’. Betwijfel of dat zo blijft, hij heeft vast nog wat voor ons in petto.

Gisteravond is er, na zo’n knal en schok, een nieuwe ‘boca’ geopend, aan de zuidkant boven Las Manchas. Opnieuw stress voor veel mensen. Maar inmiddels is vastgesteld dat het om een oude boca van een vorige uitbarsting gaat, die weer geopend is en alleen as en rook uitblaast. Hopelijk blijft dat zo, dan kunnen de geëvacueerde bewoners van Las Manchas weer voor even opgelucht adem halen. En net kregen we het bericht dat het huis van vrienden vanmiddag bezweken is, dat van een andere vriend staat op het punt van verdwijnen. Het zou bijna saai worden, als het niet zo’n doffe ellende was allemaal.

Afgelopen donderdag is Karel met een vriend naar het huis van een bekende van zijn Spaanse les gereden in Las Manchas omdat daar enorme hoeveelheden vulkaanas en lavazand zijn gevallen. Dit kan problemen opleveren met de daken van de huizen als de laag te dik wordt. Zijzelf woont het grootste deel van het jaar in Duitsland, zit in een rolstoel en in haar situatie is het daarom totaal onmogelijk om hier iets te kunnen doen. We hebben haar dan ook afgeraden om naar La Palma te komen, wat ze wel overwoog. Want ze maakte zich natuurlijk zorgen om haar huis. Karel en Paul hebben de daken as- en zandvrij gemaakt voor zover dat mogelijk was. De bomberos en de mannen van de protección civil helpen mee, maar in principe alleen als de laag dikker is dan 10 cm. Dat was bij haar nog net niet het geval, desondanks heeft één persoon geholpen. Ze hebben wel beloofd dat ze het in de gaten zullen houden. Die mensen zijn echt goud waard, ze helpen aan alle kanten mee, ook als je nog spullen uit je huis wilt redden of informatie over je huis wilt hebben. Er wordt soms gemopperd hier over het feit dat er zo weinig actuele informatie is over hoe en waar de lavastromen precies lopen en dat is ook erg frustrerend als je huis in de gevarenzone ligt. Inmiddels worden er een paar keer per dag drone-opnamen door diverse personen op facebook gezet, waar iedereen erg blij mee is. Maar verder kan ik alleen maar mijn petje afnemen voor de manier waarop de autoriteiten er hier mee omgaan en alles geregeld hebben, chapeau!

Maar goed, terug naar het huis van Margaret. De heren moesten een lange reis ondernemen om er te komen. Via de tunnel door de Cumbre naar de oostkant en dan over de zuidpunt, Fuencaliente, aan de westkant terug omhoog tot aan het uitzichtspunt El Charco, vanaf waar de boel afgesloten is. Dik een uur rijden. Hier moet je in de rij aansluiten om onder begeleiding van de Guardia Civil door te mogen naar je einddoel. Karel was behoorlijk onder de indruk van wat hij zag. Wij hebben hier regelmatig een laag as, vegen elke dag opnieuw, maar dat is niets vergeleken met wat er daar gevallen is. Hij beschreef het als een wintersportlandschap na een dag sneeuwstorm, maar dan is alles zwart ipv wit. En helaas smelt het niet aan het einde van het winterseizoen. Een paar foto’s om een indruk te geven.

De weg naar Las Manchas, de palmen verdwijnen bijna in het opgewaaide lavazand.
Een ongerept lavazand-landschap op het dak 🥴🥴
Best veel toch, wat er ligt ??
Toch nog even hulp gekregen van een mannetje van de protección civil.
Deze foto verscheen een paar dagen geleden op facebook. Het benzinestation in San Nicolás voor en na de uitbarsting. ‘Wauw’ was de reactie van bijna iedereen. Later bleek dat de foto vanuit een bepaalde hoek genomen is die het erger doet voorkomen dan het is. Karel is eraan voorbij gereden, maar volgens hem was de hoeveelheid lavazand die er werkelijk lag indrukwekkend genoeg.
Er werd ook met man en macht gewerkt aan het aanleggen van een nieuwe waterleiding, die de bananenplantages rondom Puerto Naos van water moeten voorzien, om te voorkomen dat ze sneuvelen. De bestaande leidingen zijn vernietigd door de lavastromen.

Ja en dan over onze beginnende zoektocht naar Finca Paraíso 2.0. Ook hier geen nieuws geen goed nieuws helaas. Onroerend goed op La Palma, tja, het is gelukkig nog geen Nederland, waar overbieden de norm is geworden geloof ik. Maar de prijzen liggen wel erg hoog dus eenvoudig is het niet. We raakten er serieus van in een dip, die we intussen wel weer een beetje te boven zijn na opnieuw 2 dagen therapeutisch vegen. Recht houden die koppen en vooruit blijven kijken. Het komt goed. Maar daarover de volgende keer meer. Genoeg geschreven voor vandaag.

Update vulkaanuitbarsting – de ellende wordt groter en groter

Update vulkaanuitbarsting – de ellende wordt groter en groter

Hoewel de vulkaan nog steeds onverminderd vuur spuugt, begint de nieuwe realiteit zich steeds meer aan ons op te dringen. Het is zoals het is en we zullen ermee verder moeten. En dat gaan we ook zeker doen.

Vrijdagmiddag moesten we opeens uit voorzorg evacueren uit ons logeeradres omdat er gevaar was dat de kraterrand zou instorten. Dat is uiteindelijk ook gebeurd, waardoor 2 lavastromen zijn samengevoegd, maar dit was gelukkig niet aan onze kant. Weer koffertjes in de auto gegooid met allerlei losse spullen erbij en op zoek naar overnachtingsadres. Uiteindelijk mochten we ’s avonds om een uur of negen toch terug, het gevaar was geweken. Ik weiger nu om de koffer uit te pakken en we nemen steeds als we weggaan (ook om boodschappen te doen) alles mee in de auto. Daar voel ik me het beste bij. Totdat het ophoudt.

Klaar om zo weg te kunnen, de dozen met documenten die we ook gered hebben, staan in de auto. Die weer met de neus naar de goede kant op straat staat. Dit doen we voornamelijk omdat ik soms nogal zenuwachtig ben, Karel is er een stuk rustiger onder.

Er is in een week tijd een volledig nieuwe vulkaan ontstaan van een paar honderd meter hoog, de vulkaan zonder naam, waar vandaan een enorme lavarug het dal in loopt. Het landschap is compleet gerestyled, zou je kunnen zeggen. Maar dan wel door een hele slechte stylist.

Gisteren werden we verrast door het feit dat enkele vrienden en familieleden een steunactie voor ons zijn begonnen, zo ontzettend lief, we hebben er gewoon geen woorden voor. En zoals ik in het vorige blog al schreef, is ons verhaal maar één van de velen. Mocht u een donatie willen doen voor de getroffen bewoners van La Palma in het algemeen, dan staat daarvoor ook een mogelijkheid op de pagina. Nu al heel veel dank voor alle donaties en de betrokkenheid van iedereen. Het doet ons geweldig goed en we gaan op een later moment iedereen persoonlijk proberen te bedanken.

Klik hier om naar de pagina van de steunactie te gaan.

Intussen bereiken ons steeds meer berichten van andere vrienden en bekenden dat huizen ook vernietigd zijn en terwijl ik dit schrijf komt er een video binnen waarop te zien is dat de kerk in het dorpje Todoque, een stuk onder ons oude huis gelegen, instort. De lavastroom die de afgelopen 2 dagen zo goed als stil lag, is opeens versneld verder gaan stromen. Onze dart- en pingpongzaal is nu ook weg evenals het fijne terras van de sympathieke Emanuelle en Valentina, waar we onze vaste ‘afterparty’ hielden. Gisteren en vanochtend zijn alle dartspullen en de pingpong tafel nog weggehaald door Karel en andere clubleden. Net op tijd gered. Diverse vrienden hebben in de buurt beneden het kerkje hun huis, we houden ons hart vast. Vanmiddag zijn we nog naar het huis van een vriendin gereden om te proberen daar nog wat spullen te redden. Zijzelf is in Duitsland al vanaf begin deze maand en wij hebben een sleutel van haar huis. Eerder deze week mochten we er niet naar toe, te gevaarlijk.

De lavastroom steekt de Camino Vinagrera over, weer een weg geblokkeerd.

We dachten vanmiddag, we gaan het nog eens proberen. De lavastroom is daar inmiddels voorbij getrokken en is dus niet meer zo ‘vers’. Inderdaad mochten we onder begeleiding van een auto van de Guardia Civil erheen. We hebben haar laptop, tv, printer, camera en nog wat documenten en persoonlijke dingen kunnen meenemen. Het idee was om het morgen weer te proberen om nog wat meer weg te halen. Maar het is te laat. Haar buren die we eveneens kennen en die vanmiddag ook nog een poging waagden, lieten weten dat het niet meer mogelijk was, de lava stond zo goed als in de achtertuin, zoals bij ons op dinsdagochtend het geval was.

Vanmiddag gemaakt in de Camino Vinagrera vanaf het terras van het huis van Manuela. De lava komt gestaag dichterbij. Voorheen lagen daar waar nu een zwarte woestenij te zien is allemaal huizen, waaronder het onze. Ooit zal misschien gezegd worden ‘Wat een uniek en mooi vulkaanlandschap’. Maar zo ver is het nog lang niet.

Begin deze week huilden we om het verlies van onze mooie finca, vandaag huilen we om onze vrienden.

Never a dull moment op La Palma – de vulkaan wordt wakker

Never a dull moment op La Palma – de vulkaan wordt wakker

Na de calima en de grote brand in augustus, is het nu de beurt aan de vulkanen. Want het rommelt in onze achtertuin. De Cumbre Vieja, een reeks nog actieve vulkanen die een beetje in slaap gesukkeld was, is aan het wakker worden. En hij heeft last van ochtendhumeur. De Canarische Eilanden zijn vulkanisch en er is regelmatig sprake van seismische activiteit, maar deze is sinds afgelopen zaterdag significant toegenomen. Toen is een ‘seismische zwerm’ begonnen, bestaande uit honderden bewegingen die tot vandaag voortduurt. Dinsdagochtend om 7 uur werden we gewekt door rammelende kasten en ook vandaag weer waren er trillingen voelbaar.  

De Cumbre Vieja van boven gezien. Een prachtig gebied, maar nu even niet.

Wij staan op het punt om naar Nederland te vliegen voor een bruiloft in de familie, vrijdagochtend is ons vertrek. En woensdag zijn we weer terug. Wij zitten aan de rand van het risicogebied, het gebied dat het grootste risico loopt, ligt wat meer naar het zuiden, in de hoek Las Manchas-Jedey-Fuencaliente. Volgens de deskundigen is de kans dat de seismische zwerm uitmondt in een eruptie klein, zo’n 20%. Sowieso kunnen dit soort omstandigheden weken aanhouden voordat er al dan niet daadwerkelijk iets gebeurt. Het kan ook zomaar weer ophouden. De kans daarop is dus 80%, denk ik dan met mijn boerenverstand. Kunnen daarom volgens mij met een gerust hart vertrekken naar Nederland en we gaan ervan uit dat we naar een vredig La Palma terug kunnen keren woensdag  🙄.  En mocht dat niet zo zijn, dan zitten we in ieder geval veilig in Nederland. Of we gaan dansen, dansen, dansen ……..

Wij zitten zo’n beetje bij de rode punt. Helemaal safe, volgens Karel in ieder geval 🤔 🥵