Regen, darts en cava

Regen, darts en cava

De afgelopen week is dan eindelijk op La Palma de regen gekomen waarop intussen al een paar jaar gewacht wordt. Het was een kleddernatte week, bij vlagen leek het een zondvloed. En dan blijkt dat half La Palma zo lek is als een mandje. Op Facebook zag ik een bericht van een restaurant voorbijkomen dat tijdelijk zijn deuren sloot ‘por la lluvia’ – wegens de regen, lekkage dus. Bij vrienden stroomde de keuken vol water, omdat de ingang lager ligt dan de tuin en bij de bouw kennelijk niemand gedacht heeft dat dat problemen zou kunnen geven, in de zaal in het cultureel centrum van Argual waar ik wekelijks sport heb, lagen grote plassen water midden in de zaal, terwijl daar nog een verdieping boven zit.

En ook wij ontkwamen er niet aan. In appartement Arriba drupte het via het dak. Weliswaar niet op een hele vervelende plaats, maar het lekte wel. Er is ooit op zeer provisorische manier een dakraam in gemaakt, en daar gaat het mis. Dit hebben we een jaar geleden of zo al eens gemerkt, maar toen hadden we het gerepareerd. Dachten we. Met de tuinslang toen heel lang water erop gespoten, geen drupje meer binnen. En bij ‘normale’ buien was het ook geen probleem, maar na de aanhoudende stortregen van de afgelopen week drupte het op woensdag opeens toch weer. En vindt het probleem maar eens. Op dat moment hadden we gelukkig geen gasten, maar HELP, op vrijdag zouden er nieuwe gasten komen. En zo lang het weer slecht bleef, was repareren lastig. Nu was de weersvoorspelling gunstig, vanaf vrijdag zou de meeste regen over moeten zijn. Dus besloten we het maar gewoon op te biechten aan de gasten en hen de keuze te bieden een andere accommodatie te zoeken als ze dat liever zouden doen. Maar nee hoor, ze zijn gewoon gekomen en zeiden meteen (zijn gasten uit Madrid) ‘oh, bij ons in huis lekt het ook weleens als er veel regen valt. Geef maar een emmer die we indien nodig eronder kunnen zetten´😊.

Ergens boven het dakraam gaat het fout.

Nu ik dit schrijf is het maandagmiddag en er is geen druppel meer gevallen. Woensdag vertrekken ze en dan hebben we tot zaterdag om de nodige reparaties te doen, want zaterdagmiddag komen de volgende gasten. En dan maar hopen dat het definitief lukt om het probleem op te lossen……

Overigens, en dat is een ernstiger verhaal, is er tijdens de regenval een rotsblok losgekomen van de rotswand boven de boulevard in Puerto de Tazacorte, dat dwars door het dak van Kiosko Monte Carlo is gegaan. Een stuk brak af en dat rolde vervolgens door de voorpui heen naar buiten tegen de muur tussen de boulevard en het strand. Een enorme ravage en gelukkig (want het was op lunchtijd) was het restaurant die dag gesloten, zodat er niemand gewond is geraakt of erger.

Kiosko Monte Carlo, een enorme ravage
Evenals op de boulevard

Inmiddels hebben we onze dartclub activiteiten ook weer nieuw leven ingeblazen. Tot aan de lock-down speelden we elke 2 weken darts met een groepje vrienden in een grote garage bij iemand thuis. Maar langzamerhand werd de groep groter en gingen we richting de 20 personen, te veel voor de garage. Dus werd er besloten om een nieuwe locatie te zoeken. En die vonden we in Todoque. Hier zit achter de kerk bar Timaba en onder het terras van de bar zit een enorme (feest)zaal. Het beheer van deze zaal is in handen van de Asociación de Vecinos Timaba de Todoque, zeg maar een buurtvereniging. En Roberto is de contactpersoon daarvan. Hij houdt elke dinsdagavond vanaf 19.30 uur kantoor naast de bar. Dus zijn we bij hem op audiëntie gegaan om te vragen of we de zaal konden gebruiken voor onze dartclub. Dat kon, maar dan moest wel een aantal van ons ‘socio’ – lid worden van de buurtvereniging. Kosten eerste jaar 50 euro en vervolgjaren 36 euro. Karel en ik wilden beiden lid worden, maar dat hoefde niet. Het lidmaatschap geldt voor de hele familie. En dan mag je vrij gebruik maken van de zaal bijvoorbeeld om je verjaardag te vieren, trouwerijen worden er gehouden, en als klap op de vuurpijl mag je deelnemen aan de jaarlijkse maaltijd/feestavond die altijd in december gehouden wordt. En dat allemaal voor 36 euro. Alleen nu even niet, vanwege covid. Dus dat feest houden we tegoed voor volgend jaar. We zijn met 5 darters socio geworden, kunnen dus volgend jaar in december met z’n 10-en erop uit.

Het foto van het zonovergoten terras van Bar Timaba die ik zojuist van hun facebook-pagina heb gehaald. En wat schetst mijn verbazing, ik zag het pas toen ik dit bericht al klaar had, wij staan erop!! Aan de grote tafel vooraan, verjaardag van een vriendin aan het vieren in juni, haha!

Inmiddels hebben we een eigen sleutel van de zaal en van een opberghok waar we alle dartspullen mogen opslaan, geen heen en weer gesjouw nodig dus. En na het darten kunnen we een etage hoger op het terras van Bar Timaba nog wat drinken of eten als we daar zin in hebben. Perfect geregeld.

De voorbereidingen
Alle ruimte om goed afstand te houden.

Een aantal van de heren speelt wekelijks ook pingpong bij iemand thuis in de tuin, maar de wind strooit daarbij nogal eens roet in het eten. Ook dat mogen ze daar nu doen, in een kleinere ruimte waar de tafel kan blijven staan. Sommige dingen zijn best goed geregeld hier op La Palma!

Onze cava-proeverij heeft intussen plaatsgevonden, gecombineerd met een housewarming. Op de valreep, want vanaf 5 december tot 10 januari mag men nog maar met maximaal 6 personen bij elkaar komen en op 24, 25 en 31 december met maximaal 10. Deze regels zijn voor heel Spanje gelijk. Maar het was weer zeer geslaagd en geweldig georganiseerd. Dit keer besloot de proefleiding dat er blind geproefd zou worden en na afloop onthuld zou worden wat we gedronken hadden en wat de prijzen waren. Opvallend genoeg scoorde de duurste cava het slechtste.

De winnaar links, de grote verliezer rechts
De geproefde cava’s

En zo ziet onze ‘stervende zwaan’ er momenteel uit. Groeit rechtstreeks de hemel in!

Ins Blaue hinein

Dan nog wat december-kleuren uit onze tuin.

Was 2 jaar geleden een puinhelling. Nu een bloemenzee dankzij de begnonium en de bougainvillea
Citroenen aan de boom
Doorkijkje door de plumbago
Pentas lanceolata
Spaanse margrietjes
Nog een bougainvillea
Vleugeltjesbloem
Palmerita Café, Amandelbloesemfeest Puntagorda en mooie wandeling Fuencaliente

Palmerita Café, Amandelbloesemfeest Puntagorda en mooie wandeling Fuencaliente

De afgelopen 2 weken hebben we privébezoek gehad en dan is het voor ons ook altijd een beetje vakantie. En aangezien de verbouwingen klaar zijn, hebben we nu ook tijd om de teugels wat te laten vieren. Dus zijn we met ons bezoek weer eens naar de Roque de los Muchachos gegaan, altijd mooi, we zijn naar het amandelbloesemfeest in Puntagorda geweest, hebben de dames geshopt (voor zover dat gaat op La Palma 😉) in Los Llanos en Santa Cruz en hebben we regelmatig gewandeld. Natuurlijk ook veel te veel gegeten en gesnoept, en dat heb ik gemerkt vanochtend op de weegschaal. Er moeten maatregelen genomen moeten worden voordat het uit de hand loopt!

Door een gast werden we kortgeleden attent gemaakt op een nieuw cafeetje vlakbij ons, in La Laguna. Palmerita Café, gelegen naast de pizzeria bij het stoplicht in La Laguna. Door ons nog niet eerder opgemerkt terwijl we er toch bijna dagelijks voorbijkomen, het zit een beetje verstopt achter een hoge haag. Maar het is leuk! Carin en Kiki, ons bezoek van de afgelopen weken, hebben er een week lang ontbeten en wij zijn ook een keer meegegaan. Het wordt gerund door een jong stel uit Valencia, geholpen door moeders. Je kunt er heerlijk en gezond ontbijten of lunchen (alles huisgemaakt) in de leuke tuin onder de klokketoren van La Laguna. Schrik niet wanneer de klok begint te slaan, hij hangt echt pal boven je hoofd. Wij hebben het ondervonden en schoten een meter van onze stoel toen het half elf sloeg. Maar ook binnen zitten is geen straf. Palmerita café is de hele week, behalve op maandag, geopend van 9 tot 18 uur, op zondag tot 14.00 uur.  Ook worden er soms op zaterdagmiddag muzikale evenementjes georganiseerd. Aanrader !

finca-paraiso-la-palma-palmerita-cafe
In de tuin bij Palmerita Café
ook binnen is het leuk
allemaal even lekker
een heerlijke Palmerita granola bowl met vers fruit en romige yoghurt. En dat voor 3 euro !

Het afgelopen weekend werd in Puntagorda in het noordwesten van La Palma het jaarlijkse amandelbloesemfeest (fiesta del almendro en flor) gehouden. In deze streek staan heel veel amandelbomen en in januari staan die prachtig in bloei. Hadden we nog nooit meegemaakt, omdat we niet eerder in januari op La Palma waren. Op zondag op weg naar een lunch bij Restaurante Azul in El Castillo (mmm, genieten) konden we het mooi combineren. Het was leuk, levendig, gezellig en druk. Kraampjes met allerhande lokale producten (nog een witte rieten hoed gekocht voor het grote ‘Los Indianos’ feest op 4 maart, maar daarover later meer) en hapjes en drankjes, er werden gratis amandelen en wijn uitgedeeld (waar we niet van genoten hebben, want véél te veel mensen aan het dringen) en natuurlijk was er muziek. Een swingende Dominicaanse groep en de groep Los Gofiones uit Gran Canaria, die traditioneel Canarische liederen zongen. Het was bijna jammer dat we door moesten naar het restaurant, volgende keer plannen we er niets omheen.

alles vol met caravans en campers. Waar komen die allemaal vandaan??
gezellig wat volk op de been
De groep ‘Los Gofiones’ uit Gran Canaria.
een filmpje van de Dominicaanse merengue-band

En zoals al gezegd hebben we ook een aantal keren heerlijk gewandeld. We zijn met Carin o.a. naar de Coladas van San Juan gelopen. Helaas trok het boven helemaal dicht toen we gingen klimmen, maar we zijn toch maar doorgelopen. Toch had het ook wel wat, de mistflarden gaven het landschap een mystiek sfeertje. Beetje Lord of the Rings, trollen en zo. Ook in de Baranco de las Angustias gewandeld en in het gebied bij het kerkje Virgin del Pino boven El Paso.

En heel mooi en voor ons ook nieuw was de Teneguia-rondwandeling in het ‘maanlandschap’ van Fuencaliente, het uiterste zuidpuntje van La Palma, uit het boekje van Siepko, ‘La Palma – ontdek de verborgen schatten’. De Teneguia is de jongste vulkaan op La Palma, die in 1971 nog is uitgebarsten. Die dag was de lucht strakblauw, schitterend weer. Het contrast tussen het zwarte lavalandschap waar we doorheen liepen en onder ons de blauwe oceaan was prachtig.

alles goed bewegwijzerd, zoals alle wandelpaden op La Palma
vulkaanlandschap met onder ons de oceaan
finca-paraiso-la-palma-teneguia-wandeling
op weg naar de Teneguia

We liepen door de wijnvelden van Fuencaliente. Een volkomen tegenstelling tot de Bourgondische wijngaarden, die in een frisgroen landschap in keurige rijtjes staan. Hier liggen de druiven bijna op de zwarte aarde en staan ze nogal rommelig door elkaar. Maar de wijn is lekker, daar is niets mis mee. Het eerste deel van de wandeling was het enorm winderig, is vaak zo daar in het zuiden. Later liepen we meer beschut en was er van de wind niet veel meer te merken. De eigenlijke beklimming van de Teneguia vulkaan hebben we niet gedaan. In het boekje stond aangegeven om de beklimming bij sterke wind niet te doen omdat dat niet zonder gevaar is, en dat kwam ons eigenlijk ook wel goed uit 😊. Volgende keer, misschien ….

beetje een rommelig zooitje, die wijngaarden
Teneguia blanco, een wijn van het zwarte land
lunchpauze in de zon (zonder wijn)
de Teneguia in volle glorie.
de lichtgekleurde rots ‘Roque Teneguia’ in het zwarte landschap, het gebied van de oorspronkelijke bewoners van La Palma
puf puf, laatste loodjes
Mislukt   project ………

Mislukt project ………

Soms gaan de dingen niet helemaal zoals we het bedacht hadden. Ons panoramaterras bovenin de tuin is een heerlijke plek met ligbedden en een loungeplekje, maar zag er nogal ‘betonnerig’ uit. Zoals te zien is op de bovenstaande foto. Helemaal betegelen is natuurlijk een optie, maar daar wij zelf nou niet echt grote DHZ-ers zijn, zouden we dat moeten laten doen. Aangezien het een flink oppervlak is, zou dat weer een behoorlijke investering zijn. Geen zin in. Nagedacht over alternatieven. Omdat het behandelen van de scheidingsmuur tussen ons en de buren in het voorjaar zo goed gelukt was met oxido de hierro, besloten we dat ook te gebruiken voor het terras, zou prima kunnen, zo zei Ito ons ook. De muur had Karel gespoten, maar volgens Ito konden we voor het terras net zo goed oxido de hierro in emmers water oplossen en die dan over het terras leegkieperen. Zo gezegd zo gedaan. Helaas is het terras ooit geverfd met betonverf. Hadden wij noch Ito gezien, omdat de verf behoorlijk verweerd is. Maar het zit er nog wel en dan neemt de ondergrond het water niet op. Gevolg: het water verdampte en er bleef een laag knalgeel poeder over het gehele terras over. En dat was errug geel!

Tja ……………………………

 

Vervolgens liep Karel er overheen en veroorzaakte daarna overal waar hij liep gele voetstappen. Paniek paniek, hoe krijgen we dat in hemelsnaam weer weg?? Dus ik aan het spuiten met de tuinslang en Karel alles wegbezemen. Maar daardoor liep het gele water over het pad naar beneden, en dreigden we een geel spoor op het pad te krijgen over zo’n 20 meter lengte. Ook niet de bedoeling. Dus de waterstroom proberen te verleggen en ook als een gek bezemen op het pad. Afijn, uiteindelijk is het redelijk gelukt om het poeder weer weg te krijgen en waren we terug bij af. Intussen hebben we het anders opgelost, we hebben een soort ‘kleed’ van houten tegels neergelegd. Over het restant van het cement dat nog zichtbaar is, zit nog een zweempje oxido de hierro en het ziet er nu eigenlijk best prima uit vinden we. Voorlopig niet betegelen dus. Nu nog wat meer planten in potten erbij voor de aankleding. En we gaan er ook een buitendouche plaatsen voor de broodnodige afkoeling op warme dagen.

finca-paraiso-la-palma-panoramaterras

Over planten gesproken, het is nu december, ook op La Palma bijna winter. Wat een feest is de winter hier, alles groeit en bloeit gewoon door. Een paar plaatjes van wat er op dit moment in onze tuin in bloei staat:

La Palma, het eiland van de eeuwige lente: bloeiende narcisjes in december.

Deze zie je hier ook veel in het wild, maar weet de naam niet. Bloeit prachtig.

Bougainvillea, bloeit oneindig

De brugmansia bloeit ook zonder ophouden.

Plumbago

Een enorme berg puin die we aantroffen in het voorjaar, toen we de ‘woekeraar’ verwijderd hebben. In plaats van alles af te voeren (veel en zwaar werk) laten we hem begroeien met bougainvillea en bignonia venusta. Over een jaar is het puin onzichtbaar (hopen we).

Gaura, prachtige kleur, en canna’s

De lampenpoetser, callistemon, boordevol bloemen en knoppen.

Proefgasten gearriveerd

Proefgasten gearriveerd

Onze proefgasten, Christian en Mischa en Sophie, alle drie uit Frankrijk, zijn afgelopen woensdag gearriveerd. Dus beide woningen worden nu gebruikt. En meteen al de eerste dag viel het rekje voor shampoo etc. in de douche naar beneden bij Mischa en Sophie in het beneden-appartement. We hadden het vorige week gevonden bij een ferretería in Los Llanos. Helemaal blij, want in de tegels boren was hierbij niet nodig. Een ingenieus systeem om te plakken en het zou 4 kg houden. Meteen 3 stuks gekocht. Maar werkt niet dus. In ieder geval niet hier…… Intussen is die in onze badkamer vanochtend ook naar beneden gevallen, alleen bij Christian in het boven-appartement hangt het rekje nog, maar die heeft er alleen een heel klein flesje shampoo op staan. Toch maar gaan boren. En terug naar de ferretería natuurlijk, ons beklag doen!

Het enige rekje dat nog hangt, voor zo lang het duurt.

 

Verder nog driftig op zoek naar decoratie en accessoires. Elke dag vinden we wel weer wat en sommige dingen doen we per internet. Meer foto’s van beneden volgen later.

 

finca paraiso la palma

oude spiegel, gevonden op een brocante in de Bourgogne

Een schilderij van Karel z’n vader.

finca paraiso la palma

eethoek boven-appartement

hoekje boven

boven appartement

ook een beetje deco in de badkamers

Eveneens weer druk met de tuin geweest. Gisteren zijn Ito en de mannen voor de laatste keer geweest. Vanaf nu moeten we zelf aan de bak. En van onze onderburen Karin en Hans, met wie we het goed kunnen vinden, die hier een jaar wonen en al een behoorlijk volgroeide tuin hebben, hebben we wat planten mogen afsteken en stekken. Hartstikke lief. We zien de planten in de tuin overigens letterlijk opbloeien sinds we bewateren. De foto bovenaan is van een brugmansia die al in de tuin stond en er, door te weinig water, zeer armetierig uit zag. Nauwelijks blad en bloemen. En kijk nu eens, na een paar weken water, vol met blad en bloemen. Hij staat een stukje van ons terras vandaan, maar ’s avonds komt de geur van de bloemen helemaal tot aan ons huis. De gietwater-kwestie is overigens nog niet opgelost.

pad vanaf de gasten-ingang naar het boven-appartement wordt afgemaakt

Strelitzia’s uit de tuin van Karin en Hans

Stekken van prothea’s, eveneens uit de tuin van de buren. Staan in water met ‘enraizante’ om wortels te ontwikkelen.

en idem dito voor de stekken van de franchipani

Bij Siepko en Marian hebben we een hele leuke, door Siepko geschreven reisgids opgehaald, die we ter beschikking stellen aan onze gasten. Siepko en Marian wonen al heel lang op La Palma en kennen het eiland door en door. De gids is echt super goed, het hele eiland komt aan bod, alle leuke plekjes staan erin die je als toerist anders misschien helemaal niet zou weten te vinden. Evenals tips voor restaurants, veel wandelingen, etc. Toen wij in 2010 voor het eerst op La Palma kwamen was het onze leidraad, en we kijken er nog steeds heel regelmatig in. De gids is bovendien door Siepko met veel humor geschreven, wat het lezen heel leuk maakt. Chapeau hiervoor.

de reisgids van Siepko

Vrijdagavond waren we door Christian uitgenodigd om te gaan eten bij restaurant El Rincon de Moraga in Argual, bij het plein van de zondagse hippiemarkt. Er zijn meerdere goede restaurants op La Palma, maar ik geloof dat El Rincon de Moraga voor ons toch op de 1e plaats staat. Waarbij we restaurant El Sitio van Hotel Hacienda de Abajo in Tazacorte nog niet geprobeerd hebben, dat schijnt ook goed te zijn.

Impressie Bajada van El Paso, planten, meubels, eten aan de kust

Impressie Bajada van El Paso, planten, meubels, eten aan de kust

Afgelopen weekend hebben we alle potplanten bij elkaar gezet om te kijken waar ze in de tuin uitgeplant moeten worden. Dat viel nog niet mee, het zijn er veel! Een deel hebben we zelf een plekje gegeven, maar voor een sommige planten willen we advies van Ito waar ze het beste staan. Afgelopen donderdag waren echter alleen zijn medewerkers er, zelf kon hij niet komen vanwege een schouderprobleem. Dus is een gedeelte geplant en komt de rest volgende week aan de beurt. Ito neemt dan ook nog een aantal fruitbomen en sierplanten mee.

zitje gemaakt in de schaduw van de grote pijnboom

mooie rode bloeier, naam voor ons onbekend

De eettafels zijn geleverd. Ze zijn heel mooi geworden, van gerecycled hout dat in de olie is gezet. We hebben meteen nog 2 andere tafeltjes besteld. Ook hebben we 2 smart tv’s gekocht. En we hebben bestek van WMF (mooie aanbieding in Los Llanos) gekocht, glazen en serviesgoed besteld bij een horeca-leverancier bij wie we in Frankrijk ook regelmatig kochten. Het bedrijf heeft een Spaanse vestiging, die zowaar naar de Canarische Eilanden levert. Het geld vliegt eruit dus ☹, maar ja, de kosten komen nu eenmaal voor de baten 😊. De gordijnroedes zijn opgehangen en een naaimachine (een echte Singer) is gekocht. Dus niks let mij nog om te beginnen met het inkorten, hooguit een gebrek aan ‘goesting’. Gelukkig waren we deze keer zo bijdehand om de instructie bij de gordijnen te lezen alvorens te beginnen. En daarin lazen we dat het krimppercentage van de stof 4% is. In Frankrijk is het ons overkomen dat alles ingekort was, na een jaar voor het eerst gewassen en vervolgens alles te kort. Dus besloten om er eerst maar eens ééntje te wassen om te zien wat er zou gebeuren. Na wassen naast een niet-gewassen exemplaar gehouden. Op een lengte van 3 mtr is de stof 13 cm gekrompen. Best veel!! Dus alles gewassen en gestreken en dan volgende week maar aan de klus beginnen. Karel is intussen verder gegaan met het verven van de buitenmuren.

gordijnroedes opgehangen

eettafel even snel neergezet tussen rommel en gereedschap voor de foto

Wat (behalve nog heel veel andere dingen) zo fijn is hier op La Palma, is dat het drinken van een drankje op een terras weinig geld kost. Donderdag waren we wat te vroeg voor onze Spaanse les in Tazacorte, dus vooraf nog even wat gedronken. Een cortado leche leche (espesso koffie met scheutje gecondenseerde melk en opgeklopte melk, lekker) en een alcoholvrij biertje (want er moest nog gestudeerd worden), totale rekening € 1,90! Vorige week vrijdag na het ‘geweldige’ rock & bluesconcert 6 drankjes (1 cola en 5 biertjes) bij Bar Los Angeles € 9,00 euro. Kom daar op het vasteland in West-Europa maar eens om. Overigens was er gisteravond weer een Rock & Blues concert (er zijn al wekenlang diverse concerten, allemaal in het kader van de Bajada in El Paso), dus in de herkansing. Deze keer was het wel leuk.

Voor weinig geld heerlijk eten kan ook. Bij de ontzettend leuke ‘chiringuito’s’ bijvoorbeeld in El Remo, La Bombilla of Kiosko Zamora. Een chiringuito is een eenvoudig gebouwde eetgelegenheid, meestal aan de kust, in een container met een terras ervoor of een houten keet met golfplaten dak. Hier eet je vis, papas arrugadas (canarische zoute aardappeltjes) met rode of groene mojo (traditionele canarische saus), ensalada mixta of tapas. Een enkel vleesgerecht staat er ook nog wel op de kaart. Flesje wijn van La Palma erbij, geruis van de oceaan op de achtergrond, en laat ons maar een tijdje zo zitten. Meer heeft een mens eigenlijk niet nodig. En voor 35 euro met z’n tweeën ben je klaar inclusief de fles wijn. Afgelopen zondag waren wij bij Cocomar in La Bombilla.

Chiringuito Cocomar in La Bombilla

 

Strand-sfeertje

Ensalada mixta, gegrilde sardientjes, brood met mojo en pimientos de padron

oh ja, lapas hadden we ook nog

uitzicht op de Atlantische Oceaan

Nog de beloofde impressie van de Bajada van de Virgin del Pino vorige week in El Paso. De stoet die achter de heilige maagd aan liep was 5 km lang, op internet lazen we dat er 240 zelfgebouwde karren ingeschreven waren (van een aangeklede boodschappenkar tot grotere wagens, waarin drank en eten voor onderweg vervoerd werd), die de maagd volgden, evenals 30.000 personen. Dat lijkt ons eerlijk gezegd wel heel erg veel, maar er waren zonder meer veel volgers. Het duurde uren voordat de hele stoet beneden in het dorp was aangekomen, maar het was echt de moeite waard. Mensen maakten muziek, zongen en dansten en velen waren in traditionele klederdracht. Onderweg kregen we empanada’s en wijn uit de karren aangeboden.

de heilige maagd waar het allemaal om draaide

overal versierde huizen

twee aan elkaar vast gemaakte boodschappenkarren

dansen en zingen onderweg