Eerst sneeuw, nu voorjaar – opruimwoede – appelflappenrevival

Eerst sneeuw, nu voorjaar – opruimwoede – appelflappenrevival

De regen en kou die voor begin januari voorspeld was, is ook gekomen. Gelukkig, want was hard nodig (die regen dan in ieder geval). Voor het eerst sinds we hier wonen hebben we de afgelopen weken de houtkachel ’s avonds steeds aan gehad om de kilte te verdrijven, de afgelopen winters was dat maar een enkele keer nodig. Nu zijn de waterreservoirs op het eiland weer behoorlijk gevuld en spuit het groen overal de grond uit. We hebben de zonnige westkant van La Palma, waar wij dus wonen, nog nooit zo frisgroen gezien en ook in ons verwilderde stuk tuin zijn planten waarvan wij dachten dat ze allang de geest gegeven hadden opeens weer helemaal tot leven gekomen. Helaas groeit het onkruid het snelst van alles, dus hebben we weer wat te doen. Het dak in Arriba heeft de vuurproef doorstaan, er is geen druppel meer binnengekomen. Hurray hurray!

Op de hoogste top van La Palma, de Roque de los Muchachos, lag (en ligt denk ik nog steeds) sneeuw, en een flink pak ook. Wijzelf zijn er niet naar toe gereden, want het is best een eind, de toegangswegen waren grotendeels afgesloten en half La Palma besloot erheen te gaan, waardoor het nogal druk werd daarboven. Maar ik mocht de foto’s van Tom en Anne gebruiken voor dit bericht, om toch een impressie te geven. Mooi was het zeker!

finca-paraiso-la-palma-sneeuw-op-de-roque
Geen woorden nodig.

En dan te bedenken dat het beneden aan het strand in Tazacorte en Puerto Naos gewoon boven de 20 graden was en je er heerlijk kon zonnen en zwemmen.

finca-paraiso-la-palma-puerto-naos
Hoewel er intussen toch al best weer wat toeristen op La Palma zijn, was het op de boulevard van Puerto Naos erg rustig.

Maar nu is het alweer voorjaar op La Palma! De zon en de warmte zijn terug, we drinken weer koffie en lunchen weer buiten. De thermometer die in onze vensterbank ligt, stond vanmiddag op 18º in de schaduw. In de zon, die momenteel vrijwel de hele dag schijnt, is het gewoon warm. We hebben sinds vorige week de eerste bloesem in onze tuin. Een onooglijk perzikboompje in een uithoekje. Een durazno, de vruchten rijpen altijd heel moeizaam en we vinden ze eigenlijk ook niet lekker, maar de bloesem is prachtig.

Tja en voorjaar betekent opruimen en schoonmaken. Dus de afgelopen twee dagen heb ik mezelf opgesloten in de serre boven op ons huis. Daar staat het hele Franse Bonpassage archief opgeslagen dat we, ondanks dat we niet meer belastingplichtig zijn in Frankrijk, toch nog moesten bewaren. We hebben besloten alles (behalve de jaarstukken en de bankafschriften) tot 2014 weg te gooien. Twee wasmanden en 3 grote verhuisdozen vol met papier zijn afgevoerd naar de punto limpio, evenals een grote stapel vrijgekomen archiefdozen. Loodzwaar, al dat papier. Maar het ruimt wel lekker op. En het doorlopen van al die documenten bracht ook veel herinneringen terug. Het businessplan uit 2002 vond ik terug, toen we aan ons Franse avontuur gingen beginnen. Toch maar bewaard. Ik kwam in de debiteuren-facturen veel bekende namen tegen van gasten uit die tijd. Met een behoorlijk aantal hebben we nog altijd contact. Facturen van het ‘laboratoire départemental’, dat elke maand het water van het zwembad kwam controleren en vervolgens een vette factuur stuurde. Alleen daarom al had Karel besloten dat hij nóóit maar dan ook nóóit meer een zwembad wil. Hoewel we nu toch wel weer een piepkleintje hebben. Lijsten van de zakelijke kilometeradministratie, het kasboek waarin ik vrijwel elke maand, hoe ik ook mijn best deed om alles goed bij te houden, verschillen had. Dat lag dan dus aan Karel! Wat is het leven dan toch relaxed geworden 😇!

Mijn ‘kantoor’, er zijn slechtere uitzichten te verzinnen.
Dit bleef er over, en nog 1 verhuisdoos met facturen van de laatste paar jaren.

En de appelflap beleeft een revival. Na jarenlang geen appelflappen meer te hebben gegeten, hebben we deze herontdekt. En wat is dat eigenlijk lekker, een ouderwetse appelflap.

Even voor de goede orde: deze hebben wij niet allemaal zelf opgegeten. Er hebben een heleboel mensen van mee mogen genieten.

Een paar weken geleden hebben we ons met een taxi vanaf het bezoekerscentrum in El Paso naar de parkeerplaats van de Cumbrecita laten brengen en zijn vanaf daar door de Riachuelo terug naar beneden gelopen. Mooi !

’s Ochtends vroeg, was nog frisjes
Uitzicht op de cumbre tot in het zuiden en in de diepte het hoogst gelegen deel van El Paso.

Verder gebeurt er eigenlijk niet zo heel veel momenteel. We wachten met smart op het moment dat C zijn greep op de wereld gaat loslaten en we terug kunnen naar het oude normaal. Helaas is het zover nog niet, vooralsnog zie ik de kansen dat we met Pasen naar Nederland kunnen eigenlijk alleen maar kleiner worden. Nu wordt er behalve 72 uur tevoren een PCR-test ook nog eens een sneltest 4 uur voor vertrek geeist om naar Nederland te mogen reizen. Ik vraag me af of die mogelijkheid er überhaupt is op La Palma 😭😭. En dan te bedenken dat we hier nog maar 2 gevallen van corona hebben. Na de uitbraak in december in een voetbalteam, waardoor we opeens boven de 30 gevallen zaten, zijn we opnieuw zo’n beetje de veiligste plek op aarde.

In de appartementen komen we in januari uit op 50% bezetting en in februari zitten we op dit moment ook zo ongeveer op 50%, of daar nog wat bij komt of af gaat, moet nog blijken. Daarna gaan we het zien, valt niks van te zeggen op dit moment. Wel wordt er voor de komende winter weer goed gereserveerd gelukkig. Arriba is al volgeboekt van eind oktober tot half januari 2022, dus dat geeft de burger moed. Het komt goed !