Ze zijn begonnen! –  Spaanse spraakverwarring – Nieuw projekt

Ze zijn begonnen! – Spaanse spraakverwarring – Nieuw projekt

Twee weken geleden was ik op de vergadering van de vecinos over het bestraten van de Camino Campitos. Vorige week zou er begonnen worden. Op mijn vraag aan de alcaldesa of dat ‘seguro’ was, zei ze ‘sí, seguro’. Dus wij (en alle andere buurtbewoners) keken vanaf maandag elke dag vol verwachting uit naar de aanvang van de werkzaamheden. Maar …….. maandag niets, dinsdag nog geen  mens te zien, woensdag ….. ja inderdaad. Daarom wilde ik vorig weekend een bericht gaan sturen naar Francisco, de gemeenteman die er ook bij was. Want ‘seguro’ was kennelijk toch niet zo heel erg ‘seguro’. Karel adviseerde me om het nog héél eventjes af te wachten want zo streng hoefde ik nu ook weer niet te zijn, we zijn namelijk wel op La Palma hier. En warempel, afgelopen maandagochtend was er opeens een hoop bedrijvigheid en is men zowaar begonnen. Het lijkt er nu dus echt op dat het goed komt.

Yes, maandagochtend om 8 uur, het begin is gemaakt.
Leidingen worden gelegd en daarna weer dicht. Over een week of 2 zullen ze wel zo ongeveer bij onze onderkant zijn aangekomen voor fase 1.

In de tussentijd zijn de werkzaamheden aan de doorgaande weg boven ons ook doorgegaan. Daar is inmiddels geasfalteerd en is het stoplicht (waar je ontzettend lang voor moest wachten) verdwenen. Helaas is de aansluiting op onze straat nog niet gedaan, wij hobbelen nog naar beneden over de provisorische inrit die niemand kan vinden.

De nieuwe weg boven ons. Nu al een hele verbetering.

Met ons Spaans gaat het intussen best goed, maar soms ook even niet. Dat overkwam Karel deze week. Toen hij de straat uit wilde rijden, bleek deze geblokkeerd door de auto van Pedro, die naast ons een bodega heeft en daar met enige regelmaat komt. Dus Karel stapte even uit voor een praatje. Vraagt Pedro aan hem ‘¿Qué tal tu mujer?’ Hoe gaat het met je vrouw. Maar Karel had even een black out en dacht dat hij vroeg ‘hoe gaat het met je moeder’. Zegt Karel: ‘ella murió’ – ze is overleden 😱😨. Waarop Pedro verschoot van kleur en zich uitputte in verontschuldigingen. ‘Lo siento, lo siento’. ‘Nou’, zegt Karel, ‘het is alweer een tijdje geleden en het leven was voor haar voltooid’. Waarop Pedro nog bleker wegtrok. Toen begon Karel toch een beetje nattigheid te voelen en realiseerde hij zich dat Pedro misschien niet naar zijn moeder gevraagd had. Tja, zo komen de praatjes in de wereld 😆🤣.

En we hebben een nieuw projekt onder handen genomen. Weer is er een stuk terrein ontgonnen. Langs de trap naar de benedenparkeerplaats hadden we het gedeelte aan de rechterkant tijdens de lock-down van vorig jaar helemaal schoongemaakt. Hier is Karel zijn dragobos ontstaan en hebben we alle endemische planten van de vivero uit Puntallana geplant. Maar aan de andere kant van de trap was het nog een grote overwoekerde bende. Die nu overigens wel heel mooi bloeide, na de regen die de afgelopen winter veel overvloediger gevallen is dan de voorgaande jaren. Maar het bleef toch wel een doorn in ons oog. Dit moest veranderen. Alleen het allemaal zelf schoonmaken, daar hadden niet zoveel zin meer in.

Zo zag het er begin deze week nog uit.
Wel mooi bloeiende paardenbloemen, maar die hoeven niet in onze tuin te staan.

Dus Andoni, die ons de containers voor het tuinafval levert, gevraagd of hij met een paar mannetjes die klus zou kunnen klaren. Andoni komt sowieso zo’n beetje elke twee weken langs om zijn diensten aan te bieden voor tuinwerk, metselwerk, palmen snoeien, etc., hij kan alles. Zegt hij zelf. Nou, voor het grove werk durfden we dat wel aan met hem. Hij gekomen met zijn graafmachientje en twee compañeros.

Aan het eind van dag 1.
Er zijn 4 volle containers afgevoerd.
Rabo de gato (kattenstaarten, de grote plaag op het eiland) mag niet naar het ‘punto de poda’, het tuinafval punt, worden gebracht. Verbranden mag ook niet zomaar, maar daar trokken de heren zich niet zoveel van aan. En wij dus ook maar niet.

Twee dagen later zijn we opeens een behoorlijk stuk redelijk vlak terrein rijker, is alles afgevoerd, zijn er grote gaten gemaakt voor het planten van fruitbomen, zit er aarde in de gaten en staat er een aantal fruitboompjes klaar om geplant te worden. Maandag komt hij mest, ‘estiércol’ brengen (oftewel geitenstront), en dan kan er geplant worden.

Opeens een heel stuk grond waar je wat mee kunt rijker.

Wat komt er zoal: limoen, grape-fruit, sinaasappel, mandarijn, granaatappel, abrikoos, paraguayo (platte perzik), pruim, vijg, appel (twijfelachtig of dit gaat lukken, appels houden meer van wat koeler weer, maar dit is een lokale soort en volgens allesweter Andoni zou dat best eens kunnen lukken). Kortom, wij kunnen over een jaartje of twee een stalletje plaatsen op de parkeerplaats en een fruithandeltje beginnen. Oh ja, over een paar weken komen er ook nog 6 avocadobomen, die zijn op dit moment niet verkrijgbaar.

Fruitbomen klaar voor het planten.

Toen het terrein kaal en klaar was, vroeg Andoni of hij dat stuk niet kon kopen van ons. Hij ziet het wel zitten om daar een huis te gaan bouwen. Wij wat minder, eerlijk gezegd 😉.

De actuele staat van onze ten dode opgeschreven patchwork agave. Is nu zo’n 7 à 8 mtr hoog.
De knoppen staan op het punt van open gaan, steeds geler worden ze.
En jawel, onze eerste physalis-oogst. En wat zijn ze lekker. Staat nu nog in een pot, maar we gaan hem denk ik uitplanten ergens in de toekomstige ‘boomgaard’
Paardenbloemen in het wild. Overal op het eiland staan ze en kleuren hele hellingen geel momenteel.
La Palma, Las Palmas, Palma de Mallorca ……. waar zijn we eigenlijk ??

La Palma, Las Palmas, Palma de Mallorca ……. waar zijn we eigenlijk ??

Zoals we in Thury geregeld te maken hadden met het feit dat gasten in het verkeerde Thury terecht kwamen (2 uur rijden verderop, leve de navigatie, waardoor men soms denkt niet meer na te hoeven denken), zo hebben we hier soms met soortgelijke problemen te maken. Alleen zijn de gevolgen dan ietwat vervelender.

Begin januari vertrokken op donderdag de gasten uit beide woningen. Arriba was dezelfde dag weer bezet, dus die hebben we meteen schoongemaakt. Abajo zou pas vanaf zondag weer bezet zijn, dus dachten we, dat doen we rustig aan, geen haast. Op vrijdag in de loop van de ochtend op ons gemakje begonnen. Echt teamwerk is dat bij ons, Karel hanteert de stofzuiger en maakt de bedden op en ik doe het ‘natte werk’ (dat is dan wel weer redelijk traditioneel). Op een bepaald moment checkt Karel de telefoon, want dat doe je tegenwoordig nu eenmaal de hele dag door. En staat er opeens een nieuwe reservering op en de gasten zouden een uur later al aankomen.

Waren we even vergeten dat we het gaatje tussen de twee reserveringen op booking.com hadden gezet. Dus als een speer doorgegaan met schoonmaken. Net klaar en daar kwamen de gasten. Op onze opmerking dat ze wel heel ‘last minute’ geboekt hadden, kregen we hun verhaal te horen.

De gasten hadden een vakantie op Tenerife achter de rug en wilden nog een paar dagen naar Gran Canaria gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Vlucht geboekt, auto gehuurd en accommodatie geboekt in Las Palmas. Eenmaal in het vliegtuig en in de lucht, vroegen ze zich af ‘het vliegtuig zou nu toch zo langzamerhand een bocht moeten maken’. Maar dat deed het vliegtuig niet. 25 minuten later landde het toestel en werden ze door de gezagvoerder van harte welkom geheten op de luchthaven van Santa Cruz de La Palma. Verkeerde vlucht geboekt. Tja ……..  de auto was gehuurd in Las Palmas, evenals een onderkomen. Da’s nou jammer zeg.

Maar de gasten maakten er niet zo’n punt van en stonden dus een uurtje later bij ons op de stoep. Uiteindelijk vonden ze het geweldig op La Palma en zijn ze vast van plan om terug te komen. Ook hebben ze een hele mooie beoordeling voor ons geschreven op booking.com, daar zijn we blij mee.

De moraal van dit verhaal: Let goed op als je een vlucht gaat boeken naar La Palma. Boek niet per ongeluk Las Palmas op het eiland Gran Canaria of Palma de Mallorca op het eiland Mallorca. De code voor de luchthaven van Santa Cruz de La Palma is ‘SPC’. Vaak kun je dit ook ingeven bij het zoeken en dan kan het niet fout.

Nog een paar winterbloeiers
finca-paraiso-la-palma-plantas
prachtig bloeiende vetplant
Aloe Vera bloeit ook heel mooi
Onze ‘nispero’ zit vol vruchten. Nog nooit gegeten, mispels, zijn benieuwd.
Deze bloeit eigenlijk het hele jaar door.
Mislukt   project ………

Mislukt project ………

Soms gaan de dingen niet helemaal zoals we het bedacht hadden. Ons panoramaterras bovenin de tuin is een heerlijke plek met ligbedden en een loungeplekje, maar zag er nogal ‘betonnerig’ uit. Zoals te zien is op de bovenstaande foto. Helemaal betegelen is natuurlijk een optie, maar daar wij zelf nou niet echt grote DHZ-ers zijn, zouden we dat moeten laten doen. Aangezien het een flink oppervlak is, zou dat weer een behoorlijke investering zijn. Geen zin in. Nagedacht over alternatieven. Omdat het behandelen van de scheidingsmuur tussen ons en de buren in het voorjaar zo goed gelukt was met oxido de hierro, besloten we dat ook te gebruiken voor het terras, zou prima kunnen, zo zei Ito ons ook. De muur had Karel gespoten, maar volgens Ito konden we voor het terras net zo goed oxido de hierro in emmers water oplossen en die dan over het terras leegkieperen. Zo gezegd zo gedaan. Helaas is het terras ooit geverfd met betonverf. Hadden wij noch Ito gezien, omdat de verf behoorlijk verweerd is. Maar het zit er nog wel en dan neemt de ondergrond het water niet op. Gevolg: het water verdampte en er bleef een laag knalgeel poeder over het gehele terras over. En dat was errug geel!

Tja ……………………………

 

Vervolgens liep Karel er overheen en veroorzaakte daarna overal waar hij liep gele voetstappen. Paniek paniek, hoe krijgen we dat in hemelsnaam weer weg?? Dus ik aan het spuiten met de tuinslang en Karel alles wegbezemen. Maar daardoor liep het gele water over het pad naar beneden, en dreigden we een geel spoor op het pad te krijgen over zo’n 20 meter lengte. Ook niet de bedoeling. Dus de waterstroom proberen te verleggen en ook als een gek bezemen op het pad. Afijn, uiteindelijk is het redelijk gelukt om het poeder weer weg te krijgen en waren we terug bij af. Intussen hebben we het anders opgelost, we hebben een soort ‘kleed’ van houten tegels neergelegd. Over het restant van het cement dat nog zichtbaar is, zit nog een zweempje oxido de hierro en het ziet er nu eigenlijk best prima uit vinden we. Voorlopig niet betegelen dus. Nu nog wat meer planten in potten erbij voor de aankleding. En we gaan er ook een buitendouche plaatsen voor de broodnodige afkoeling op warme dagen.

finca-paraiso-la-palma-panoramaterras

Over planten gesproken, het is nu december, ook op La Palma bijna winter. Wat een feest is de winter hier, alles groeit en bloeit gewoon door. Een paar plaatjes van wat er op dit moment in onze tuin in bloei staat:

La Palma, het eiland van de eeuwige lente: bloeiende narcisjes in december.

Deze zie je hier ook veel in het wild, maar weet de naam niet. Bloeit prachtig.

Bougainvillea, bloeit oneindig

De brugmansia bloeit ook zonder ophouden.

Plumbago

Een enorme berg puin die we aantroffen in het voorjaar, toen we de ‘woekeraar’ verwijderd hebben. In plaats van alles af te voeren (veel en zwaar werk) laten we hem begroeien met bougainvillea en bignonia venusta. Over een jaar is het puin onzichtbaar (hopen we).

Gaura, prachtige kleur, en canna’s

De lampenpoetser, callistemon, boordevol bloemen en knoppen.

In afwachting van onze spullen

In afwachting van onze spullen

Alweer een week op het eiland. Na ons verblijf in het vakantiehuisje, hebben we vannacht voor het eerst in ons eigen huis geslapen. Nog zonder spullen, de container komt maandag, in een bed dat de vorige eigenaar heeft achtergelaten (twijfelaar, 1,20 breed, lekker knus), dus een paar dagen soort van kamperen. De afgelopen week veel zaken geregeld, overdracht van het huis bij de notaris, de empadronamiento – inschrijving bij de gemeente, kadasterzaken, geïnformeerd naar de procedure voor het invoeren van de auto + afspraak gemaakt voor de keuring, samen met aannemer tegels, sanitair, badmeubels, keukens uitgezocht voor de appartementen, aanleg internet en vaste telefoonlijn geregeld, etc. Onderstaand enkele foto’s vanuit diverse plekjes in de tuin, waar we nog  best wat werk (😊 understatement) aan hebben (6.000 m2), gelukkig komt een professional ons helpen.

finca paraiso La Palma uitzicht

Uitzicht vanaf het terras tussen ons huis en de appartementen.

Finca Paraiso La Palma

Naar het hoger gelegen gedeelte van de tuin.

Finca Paraiso La Palma

Onze eigen citroenen groeien al goed.

Finca Paraiso La Palma uitzicht

Uitzicht vanaf het terras over de Atlantische Oceaan.

Finca Paraiso La Palma appartement

Naar het lager gelegen appartement.

 

Een nieuw avontuur !

Een nieuw avontuur !

Hier gaan wij vanaf komend winterseizoen enkele appartementen verhuren.

Na 15 geweldige jaren in de Bourgogne laten wij Manoir Bonpassage achter in de bekwame handen van Ruud en Annemiek, de nieuwe eigenaars. Wijzelf gaan eind deze maand verhuizen naar La Palma, ‘la isla bonita’ (het mooie eiland), een van de kleinere Canarische Eilanden. La Palma is een heel groen eiland met een prachtige natuur en, voor ons heel belangrijk, zonder massatoerisme. Relaxed, geen hoogbouw of all inclusive resorts, maar kleinschalige accommodaties. Geen overvolle stranden maar diverse intieme strandjes, sfeervolle dorpjes en stadjes en niet te vergeten oneindige wandelmogelijkheden.

De dozen stapelen zich op

De dozen stapelen zich op

Roque de los Muchachos, hoogste punt op La Palma 2400 mtr

Roque de los Muchachos, hoogste punt op La Palma 2400 mtr

 Las Tricias, in het mooie noordwesten van La Palma

Las Tricias, in het mooie noordwesten van La Palma

Eén van de stranden op La Palma

Eén van de stranden op La Palma

Op dit blog zullen wij regelmatig berichten plaatsen over onze belevenissen en de vorderingen van de verbouwing van de appartementen.

Wilt u ons volgen? Schrijft u zich dan in op deze pagina.

A bientôt !  hasta pronto  Karel & Marja Brummer Finca Paraiso-Karel-en-Marja-Brummer