Mislukt   project ………

Mislukt project ………

Soms gaan de dingen niet helemaal zoals we het bedacht hadden. Ons panoramaterras bovenin de tuin is een heerlijke plek met ligbedden en een loungeplekje, maar zag er nogal ‘betonnerig’ uit. Zoals te zien is op de bovenstaande foto. Helemaal betegelen is natuurlijk een optie, maar daar wij zelf nou niet echt grote DHZ-ers zijn, zouden we dat moeten laten doen. Aangezien het een flink oppervlak is, zou dat weer een behoorlijke investering zijn. Geen zin in. Nagedacht over alternatieven. Omdat het behandelen van de scheidingsmuur tussen ons en de buren in het voorjaar zo goed gelukt was met oxido de hierro, besloten we dat ook te gebruiken voor het terras, zou prima kunnen, zo zei Ito ons ook. De muur had Karel gespoten, maar volgens Ito konden we voor het terras net zo goed oxido de hierro in emmers water oplossen en die dan over het terras leegkieperen. Zo gezegd zo gedaan. Helaas is het terras ooit geverfd met betonverf. Hadden wij noch Ito gezien, omdat de verf behoorlijk verweerd is. Maar het zit er nog wel en dan neemt de ondergrond het water niet op. Gevolg: het water verdampte en er bleef een laag knalgeel poeder over het gehele terras over. En dat was errug geel!

Tja ……………………………

 

Vervolgens liep Karel er overheen en veroorzaakte daarna overal waar hij liep gele voetstappen. Paniek paniek, hoe krijgen we dat in hemelsnaam weer weg?? Dus ik aan het spuiten met de tuinslang en Karel alles wegbezemen. Maar daardoor liep het gele water over het pad naar beneden, en dreigden we een geel spoor op het pad te krijgen over zo’n 20 meter lengte. Ook niet de bedoeling. Dus de waterstroom proberen te verleggen en ook als een gek bezemen op het pad. Afijn, uiteindelijk is het redelijk gelukt om het poeder weer weg te krijgen en waren we terug bij af. Intussen hebben we het anders opgelost, we hebben een soort ‘kleed’ van houten tegels neergelegd. Over het restant van het cement dat nog zichtbaar is, zit nog een zweempje oxido de hierro en het ziet er nu eigenlijk best prima uit vinden we. Voorlopig niet betegelen dus. Nu nog wat meer planten in potten erbij voor de aankleding. En we gaan er ook een buitendouche plaatsen voor de broodnodige afkoeling op warme dagen.

finca-paraiso-la-palma-panoramaterras

Over planten gesproken, het is nu december, ook op La Palma bijna winter. Wat een feest is de winter hier, alles groeit en bloeit gewoon door. Een paar plaatjes van wat er op dit moment in onze tuin in bloei staat:

La Palma, het eiland van de eeuwige lente: bloeiende narcisjes in december.

Deze zie je hier ook veel in het wild, maar weet de naam niet. Bloeit prachtig.

Bougainvillea, bloeit oneindig

De brugmansia bloeit ook zonder ophouden.

Plumbago

Een enorme berg puin die we aantroffen in het voorjaar, toen we de ‘woekeraar’ verwijderd hebben. In plaats van alles af te voeren (veel en zwaar werk) laten we hem begroeien met bougainvillea en bignonia venusta. Over een jaar is het puin onzichtbaar (hopen we).

Gaura, prachtige kleur, en canna’s

De lampenpoetser, callistemon, boordevol bloemen en knoppen.

Proefgasten gearriveerd

Proefgasten gearriveerd

Onze proefgasten, Christian en Mischa en Sophie, alle drie uit Frankrijk, zijn afgelopen woensdag gearriveerd. Dus beide woningen worden nu gebruikt. En meteen al de eerste dag viel het rekje voor shampoo etc. in de douche naar beneden bij Mischa en Sophie in het beneden-appartement. We hadden het vorige week gevonden bij een ferretería in Los Llanos. Helemaal blij, want in de tegels boren was hierbij niet nodig. Een ingenieus systeem om te plakken en het zou 4 kg houden. Meteen 3 stuks gekocht. Maar werkt niet dus. In ieder geval niet hier…… Intussen is die in onze badkamer vanochtend ook naar beneden gevallen, alleen bij Christian in het boven-appartement hangt het rekje nog, maar die heeft er alleen een heel klein flesje shampoo op staan. Toch maar gaan boren. En terug naar de ferretería natuurlijk, ons beklag doen!

Het enige rekje dat nog hangt, voor zo lang het duurt.

 

Verder nog driftig op zoek naar decoratie en accessoires. Elke dag vinden we wel weer wat en sommige dingen doen we per internet. Meer foto’s van beneden volgen later.

 

finca paraiso la palma

oude spiegel, gevonden op een brocante in de Bourgogne

Een schilderij van Karel z’n vader.

finca paraiso la palma

eethoek boven-appartement

hoekje boven

boven appartement

ook een beetje deco in de badkamers

Eveneens weer druk met de tuin geweest. Gisteren zijn Ito en de mannen voor de laatste keer geweest. Vanaf nu moeten we zelf aan de bak. En van onze onderburen Karin en Hans, met wie we het goed kunnen vinden, die hier een jaar wonen en al een behoorlijk volgroeide tuin hebben, hebben we wat planten mogen afsteken en stekken. Hartstikke lief. We zien de planten in de tuin overigens letterlijk opbloeien sinds we bewateren. De foto bovenaan is van een brugmansia die al in de tuin stond en er, door te weinig water, zeer armetierig uit zag. Nauwelijks blad en bloemen. En kijk nu eens, na een paar weken water, vol met blad en bloemen. Hij staat een stukje van ons terras vandaan, maar ’s avonds komt de geur van de bloemen helemaal tot aan ons huis. De gietwater-kwestie is overigens nog niet opgelost.

pad vanaf de gasten-ingang naar het boven-appartement wordt afgemaakt

Strelitzia’s uit de tuin van Karin en Hans

Stekken van prothea’s, eveneens uit de tuin van de buren. Staan in water met ‘enraizante’ om wortels te ontwikkelen.

en idem dito voor de stekken van de franchipani

Bij Siepko en Marian hebben we een hele leuke, door Siepko geschreven reisgids opgehaald, die we ter beschikking stellen aan onze gasten. Siepko en Marian wonen al heel lang op La Palma en kennen het eiland door en door. De gids is echt super goed, het hele eiland komt aan bod, alle leuke plekjes staan erin die je als toerist anders misschien helemaal niet zou weten te vinden. Evenals tips voor restaurants, veel wandelingen, etc. Toen wij in 2010 voor het eerst op La Palma kwamen was het onze leidraad, en we kijken er nog steeds heel regelmatig in. De gids is bovendien door Siepko met veel humor geschreven, wat het lezen heel leuk maakt. Chapeau hiervoor.

de reisgids van Siepko

Vrijdagavond waren we door Christian uitgenodigd om te gaan eten bij restaurant El Rincon de Moraga in Argual, bij het plein van de zondagse hippiemarkt. Er zijn meerdere goede restaurants op La Palma, maar ik geloof dat El Rincon de Moraga voor ons toch op de 1e plaats staat. Waarbij we restaurant El Sitio van Hotel Hacienda de Abajo in Tazacorte nog niet geprobeerd hebben, dat schijnt ook goed te zijn.

Gordijnen, keukens en water op La Palma

Gordijnen, keukens en water op La Palma

En weer een week voorbij. Tja, wat hebben we allemaal gedaan deze week? Boodschappen gedaan, laptop weggebracht voor onderhoud en weer opgehaald. Naar de tandarts geweest, een hoop geld armer en twee kronen rijker. Gordijnen op maat gemaakt, en nog een paar, en nog een paar, en nog lang niet klaar ermee. Het eerste gordijn meteen al te kort afgeknipt ☹. Opgemeten en het teveel aan stof afgeknipt, uitgaande van een totale lengte van 3 meter. Was even vergeten dat de gordijnen al 13 cm gekrompen waren. Zoals Karel zei, dat was tamelijk dom van mij, daar heeft hij absoluut een punt. Gelukkig heeft-ie zelf regelmatig iets dergelijks bij op maat zagen van een stuk hout of wat dan ook. Maar alle begin is moeilijk en gelukkig hebben we ook een raam waarvoor de gordijnen minder lang hoeven te zijn, dus het kan toch nog gebruikt worden. De eerste gordijnen hangen intussen.

De keukens zijn nog niet klaar. De aanrechtbladen zijn maandag geleverd en de timmerman heeft maandag en dinsdag gewerkt. Boven zo goed als klaar, alleen de spoelbak moet er nog in en de vuilnisemmer. Beneden moet alle apparatuur nog. Op dinsdagmiddag kregen we de mededeling dat hij woensdag en donderdag op een andere klus verder moest en vrijdag was een feestdag, volgens hem alleen in El Paso, waar het bedrijf gevestigd is. Ja, behalve Spaanse feestdagen, Canarische feestdagen en La Palma-feestdagen, zijn er dus ook nog dorpsfeestdagen. De tandarts (in El Paso) bevestigde dat, en die had natuurlijk ook wel zin in een feestje nadat ik met hem afgerekend had……. De timmerman komt volgende week weer. Maandag of dinsdag …. maar na enig aandringen onzerzijds is ons nu wel beloofd dat het dan ook helemaal afgemaakt wordt, inclusief de plaatsing van de douchecabines. Dan zijn we eindelijk van het vlindertjesgordijn af.

finca paraiso la palma woning boven

keuken boven, bijna klaar

finca paraiso la palma beneden woning

Keuken beneden, moet nog wat meer gebeuren

Op dinsdag waren de tuinjongens er weer, die hebben de hele dag geplant. Onze eigen planten, nieuwe planten en een paar fruitbomen. We hadden al 2 mispels (nog geen vruchten van gezien), een vijgeboom (hangt bomvol momenteel), 2 citroenbomen (geven goed vruchten), een sinaasappelboom (ziet er slecht uit), twee granaatappelbomen (één zonder vruchten en aan de andere hangen maar liefst 3 granaatappels te groeien), een (volgens Ito) ouderwets soort abrikoos (geen vruchten te bekennen) en een klein boompje waaraan in het voorjaar rode vruchtjes hingen, waarvan je lekkere jam schijnt te kunnen maken. Naam zijn we vergeten. Nu we kunnen bewateren hopen we dat volgend jaar alle bomen fruit geven. Dinsdag zijn er 2 mango’s, een appel en een nectarine bijgezet, avocado volgt nog. En er komt meer en meer kleur in de tuin. Volgende week donderdag zijn ze er weer en we hopen dat het dan zover klaar is dat we het verder zelf kunnen gaan bijhouden.

Strelizia met eerste bloem erin

Canna’s geplant

bougainvillea

finca paraiso la palma plumbago

3 plumbago’s geplant, beetje moeilijk te zien. Bloeit mooi blauw.

Ook beetje moelijk te zien, in het midden de nectarine en links + rechts de mango’s. Bij de beneden-ingang zijn nog net de nieuw geplaatste hekken achter onze auto te zien.

Dan over het water op La Palma. Wij hebben de beschikking over 2 soorten water: Stadswater, dat via de gemeentelijke waterleiding bij ons komt. Net zoals in Nederland en Frankrijk, met een meter die jaarlijks opgenomen wordt. Dan hebben we een ‘derecha de agua’ in eigendom, een waterrecht – aandeel op water, wat recht geeft op een bepaalde hoeveelheid water per minuut. Via een ingenieus buizen- en kanalensysteem, voor de niet kenner vooral een onoverzichtelijke en onbegrijpelijke warboel van leidingen, wordt water uit de bergen verzameld in grote opslagtanks en vandaar uit naar de huizen getransporteerd waar het gestaag en oneindig (normaliter) in de eigen opslagtank druppelt. Hele goede kwaliteit water, ware het niet dat er regelmatig dode hagedissen en gekko’s in de tanks drijven. Ook in die van ons hebben we er al een paar bespeurd. Dus toch maar niet drinken. Eens per jaar ontvang je een rekening voor onderhoud aan de buizen en nog wat kosten en dat is het dan. Overal op La Palma zie je deze buizen lopen, vaak in hele ‘trossen” bij elkaar. Niet erg mooi, om niet te zeggen spuuglelijk, maar het went. Ons waterrecht geeft ons recht op (dachten wij) 1 liter water per minuut, zo stond het in de papieren. Maar er was ons geadviseerd om het te checken, want niet altijd krijg je de hoeveelheid waar je recht op hebt. Dus Karel een paar keer gemeten, er kwam steeds 400 ml per minuut uit. Veel te weinig dus. Even bellen maar. We hadden het niet goed begrepen was het antwoord, 1 liter per minuut is het doorlooprecht van de buizen, maar de hoeveelheid die we krijgen is 700 ml. Alleen op dit moment wordt de 700 ml niet gehaald en is het maar 170 ml. Maar we ontvangen dus effectief 400 ml. Euh, we raken het spoor bijster, beter volgende week even langsgaan bij het kantoortje van het waterbedrijf.

Daarnaast zijn we bezig met het verkrijgen van gietwater (ook bananenwater genoemd) voor de tuin. Komt ook via een buizenstelsel naar je toe en daarvoor betaal je een vastrecht van 40 eur per jaar en vervolgens naar verbruik 0,66 € per m3. Stukken goedkoper dan gemeentewater en aangezien ons waterrecht niet voldoende is en we een grote tuin hebben die bewaterd moet worden, is het van belang dat we dit water ook krijgen. Ooit was ons huis daarop aangesloten, maar de afgelopen 13 jaar is er geen gebruik meer van gemaakt. De meter is er nog steeds, we (inmiddels op onze naam) staan ook nog in de computer bij het waterbedrijfje maar als we de kraan opendraaien, komt er niets uit. Er is intussen iemand komen kijken die ook heeft geconstateerd dat er geen water uit de kraan komt. Ergens moet het afgesloten zijn, maar waar. Dus is hij samen met Karel gaan zoeken en een stuk verderop is een afgesneden leiding gevonden met een stukje ervoor een kraan die dichtgedraaid is. Daar moet het aan liggen volgens de man. Een ‘fontanero’ gebeld die (hopelijk) volgende week komt om de leiding te repareren en dan zou het (eveneens hopelijk) volgens de man moeten werken. We keep our fingers crossed.

lekker zooitje

nog zo eentje

vermoedelijk onze leiding, los/afgebroken bij de pijl

onze watertank

en ons eigen georganiseerde leidingenstelsel

Impressie Bajada van El Paso, planten, meubels, eten aan de kust

Impressie Bajada van El Paso, planten, meubels, eten aan de kust

Afgelopen weekend hebben we alle potplanten bij elkaar gezet om te kijken waar ze in de tuin uitgeplant moeten worden. Dat viel nog niet mee, het zijn er veel! Een deel hebben we zelf een plekje gegeven, maar voor een sommige planten willen we advies van Ito waar ze het beste staan. Afgelopen donderdag waren echter alleen zijn medewerkers er, zelf kon hij niet komen vanwege een schouderprobleem. Dus is een gedeelte geplant en komt de rest volgende week aan de beurt. Ito neemt dan ook nog een aantal fruitbomen en sierplanten mee.

zitje gemaakt in de schaduw van de grote pijnboom

mooie rode bloeier, naam voor ons onbekend

De eettafels zijn geleverd. Ze zijn heel mooi geworden, van gerecycled hout dat in de olie is gezet. We hebben meteen nog 2 andere tafeltjes besteld. Ook hebben we 2 smart tv’s gekocht. En we hebben bestek van WMF (mooie aanbieding in Los Llanos) gekocht, glazen en serviesgoed besteld bij een horeca-leverancier bij wie we in Frankrijk ook regelmatig kochten. Het bedrijf heeft een Spaanse vestiging, die zowaar naar de Canarische Eilanden levert. Het geld vliegt eruit dus ☹, maar ja, de kosten komen nu eenmaal voor de baten 😊. De gordijnroedes zijn opgehangen en een naaimachine (een echte Singer) is gekocht. Dus niks let mij nog om te beginnen met het inkorten, hooguit een gebrek aan ‘goesting’. Gelukkig waren we deze keer zo bijdehand om de instructie bij de gordijnen te lezen alvorens te beginnen. En daarin lazen we dat het krimppercentage van de stof 4% is. In Frankrijk is het ons overkomen dat alles ingekort was, na een jaar voor het eerst gewassen en vervolgens alles te kort. Dus besloten om er eerst maar eens ééntje te wassen om te zien wat er zou gebeuren. Na wassen naast een niet-gewassen exemplaar gehouden. Op een lengte van 3 mtr is de stof 13 cm gekrompen. Best veel!! Dus alles gewassen en gestreken en dan volgende week maar aan de klus beginnen. Karel is intussen verder gegaan met het verven van de buitenmuren.

gordijnroedes opgehangen

eettafel even snel neergezet tussen rommel en gereedschap voor de foto

Wat (behalve nog heel veel andere dingen) zo fijn is hier op La Palma, is dat het drinken van een drankje op een terras weinig geld kost. Donderdag waren we wat te vroeg voor onze Spaanse les in Tazacorte, dus vooraf nog even wat gedronken. Een cortado leche leche (espesso koffie met scheutje gecondenseerde melk en opgeklopte melk, lekker) en een alcoholvrij biertje (want er moest nog gestudeerd worden), totale rekening € 1,90! Vorige week vrijdag na het ‘geweldige’ rock & bluesconcert 6 drankjes (1 cola en 5 biertjes) bij Bar Los Angeles € 9,00 euro. Kom daar op het vasteland in West-Europa maar eens om. Overigens was er gisteravond weer een Rock & Blues concert (er zijn al wekenlang diverse concerten, allemaal in het kader van de Bajada in El Paso), dus in de herkansing. Deze keer was het wel leuk.

Voor weinig geld heerlijk eten kan ook. Bij de ontzettend leuke ‘chiringuito’s’ bijvoorbeeld in El Remo, La Bombilla of Kiosko Zamora. Een chiringuito is een eenvoudig gebouwde eetgelegenheid, meestal aan de kust, in een container met een terras ervoor of een houten keet met golfplaten dak. Hier eet je vis, papas arrugadas (canarische zoute aardappeltjes) met rode of groene mojo (traditionele canarische saus), ensalada mixta of tapas. Een enkel vleesgerecht staat er ook nog wel op de kaart. Flesje wijn van La Palma erbij, geruis van de oceaan op de achtergrond, en laat ons maar een tijdje zo zitten. Meer heeft een mens eigenlijk niet nodig. En voor 35 euro met z’n tweeën ben je klaar inclusief de fles wijn. Afgelopen zondag waren wij bij Cocomar in La Bombilla.

Chiringuito Cocomar in La Bombilla

 

Strand-sfeertje

Ensalada mixta, gegrilde sardientjes, brood met mojo en pimientos de padron

oh ja, lapas hadden we ook nog

uitzicht op de Atlantische Oceaan

Nog de beloofde impressie van de Bajada van de Virgin del Pino vorige week in El Paso. De stoet die achter de heilige maagd aan liep was 5 km lang, op internet lazen we dat er 240 zelfgebouwde karren ingeschreven waren (van een aangeklede boodschappenkar tot grotere wagens, waarin drank en eten voor onderweg vervoerd werd), die de maagd volgden, evenals 30.000 personen. Dat lijkt ons eerlijk gezegd wel heel erg veel, maar er waren zonder meer veel volgers. Het duurde uren voordat de hele stoet beneden in het dorp was aangekomen, maar het was echt de moeite waard. Mensen maakten muziek, zongen en dansten en velen waren in traditionele klederdracht. Onderweg kregen we empanada’s en wijn uit de karren aangeboden.

de heilige maagd waar het allemaal om draaide

overal versierde huizen

twee aan elkaar vast gemaakte boodschappenkarren

dansen en zingen onderweg

 

Bajada El Paso, keukens, tuin en buitenmuren

Bajada El Paso, keukens, tuin en buitenmuren

Vandaag, zaterdag, is de grote dag van de Bajada del Virgin del Pino in El Paso. In het kleine kerkje ‘Virgin del Pino’, een stukje voorbij het bezoekerscentrum van de Caldera de Taburiente, staat het beeld van de heilige maagd van de pijnboom (virgen del pino). Naast het kerkje staat de oudste pijnboom van het eiland, zo’n 800 jaar. Het verhaal gaat dat lang geleden een houthakker de boom wilde omhakken, maar toen hij de bijl in de stam wilde slaan, verscheen de heilige maagd Virgin del Pino aan hem. De houthakker heeft toen een altaar ter ere van de maagd gemaakt en de boom laten staan. Om de drie jaar wordt de dame uit de kerk getild en naar het centum van El Paso gedragen onder begeleiding van duizenden feestvierende bewoners (en toeristen), die achter de dragers aan lopen. Wij willen deze processie natuurlijk ook aanschouwen, dus gaan we meelopen met de stoet. Volgende week meer daarover. Begin september wordt de maagd teruggebracht naar boven en heeft ze weer voor 3 jaar rust.

Dan over naar serieuze zaken. Het is zover, er is begonnen met het plaatsen van de keukens. Het ‘skelet’ van onder- en bovenkasten staat, de werkbladen, die op maat gemaakt moeten worden, zijn ingemeten en het duurt een dikke week voordat die klaar zijn. Jammer, jammer, jammer. Wij hadden gedacht dat alles uiterlijk eind volgende week klaar zou zijn. Nog wat langer geduld hebben dus.

Finca Paraiso La Palma - boven appartement

begin is gemaakt aan keuken boven

stukje verder gekomen inmiddels

en ook beneden is gewerkt

De gordijnroedes zijn binnen. Nu moeten de gordijnen op lengte gemaakt worden. Ga ik zelf doen. Is de bedoeling. Gaat dat goed komen? Ik probeer er gewoon een en als het tegenvalt, dan breng ik ze alsnog weg. Moet nog wel een naaimachine kopen, maar die komt een vlijtige huisvrouw altijd van pas toch? Dat zei mijn moeder vroeger tenminste altijd (grapje mam 😊).

En we zijn begonnen met het schilderen van de buitenmuren. Omdat donkere tinten hier door de felle zon na enkele jaren gaan verschieten van kleur (Zo vertelde de verfspecialist ons, en dat is inderdaad goed te zien aan de huidige kleur van de appartementen. Zit veel verschil in van muur tot muur.), hebben we gekozen voor een lichte zachtgele tint, waar niks mee kan gebeuren volgens hem.  De voorgevel en een klein stukje zijgevel van het boven-appartement zijn klaar. Een metamorfose, althans dat vinden wij. Volgende week gaan we ermee verder. Werkblad van de buitenkeuken wordt volgende week veranderd en we moeten nog eens nadenken over de kleur van de deurtjes. Het terras komt daarna aan bod.

voor

aan het werk

ontbijtterrasje boven-appartement

voorgevel boven-appartement, 2 en deels 3 lagen erop

Ook is deze week de equipe van Ito weer geweest. In een aantal borders is zwart lavagruis uitgereden. De laatste hand is gelegd aan het bewateringssysteem, het is getest en het functioneert. En er is verder gewerkt aan het nieuwe pad naar het boven-appartement. Bovenste trede van het trapje moet nog afgewerkt worden en dan wordt het pad gevuld met ‘loopgrind’. De komende dagen maken we een inventarisatie van alle potplanten die we hebben en dan worden die met een boel nieuwe planten komende woensdag uitgeplant. Want nu is het tijd voor meer kleur in de tuin. Ook een paar fruitbomen komen erbij. Geweldig goed werken ze, Ito en z’n mannen.

zwart lavagruis in de borders

nog een

De meeste slangen zijn niet zichtbaar, deze (nog) wel. En er komt water uit !

trapje pad naar boven-appartement

leiding nog verleggen en vullen met loopgrind