Naar Nederland en terug, weer reuring op het terrein, bucketlist

Naar Nederland en terug, weer reuring op het terrein, bucketlist

Het laatste blogbericht dateert alweer van eind juni, het is er in de afgelopen weken niet van gekomen om weer eens iets te schrijven.

Begin juli ben ik met de eerste Transavia vlucht een week naar Nederland geweest. De vlucht was bijzonder relaxed, want er waren maar 20 passagiers. Dus afstand houden was geen enkel probleem 😉. De terugvlucht was wel wat drukker, maar nog altijd minder dan de helft van de stoelen was bezet. Angst voor besmetting heb ik echt niet gehad. Heb keurig een mondkapje opgehad gedurende de vlucht en de wachttijd op de luchthaven. Maar dat al die tijd (zo’n 5 uur) niet aanraken, zoals wordt geadviseerd, is natuurlijk volkomen onmogelijk. Je drinkt en eet wat en soms heb je gewoon onbedwingbare jeuk aan je neus of zo, het is niet anders. Maar het was fijn om een week in Nederland te zijn bij familie en vrienden. Het weer heeft niet zo meegewerkt, maar we hebben hier op La Palma zon genoeg, dus daar heb ik me niet al te veel aan gestoord.

Afstand houden geen probleem.

Intussen hebben wij de eerste gasten weer kunnen begroeten gelukkig. In eerste instantie werden alle boekingen die we hadden staan in juli en augustus gecanceld. We hadden een aantal reserveringen uit België, die mensen zouden met TUI vliegen. Maar TUI heeft alle vluchten naar La Palma tot nader order gecanceld, dus dat viel allemaal weg. En enkele Nederlandse gasten cancelden omdat ze het niet aandurfden. Maar daarvoor in de plaats hebben we al 2x Spaanse gasten van het vasteland gehad en in augustus komen er opnieuw Spanjaarden van het ‘peninsula’. Ook hebben we 2 mooie nieuwe boekingen gekregen van 14 dagen van Duitse gasten. Dus niet iedereen heeft reisangst gelukkig, uiteindelijk zijn we behoorlijk tevreden over juli en augustus. En hoe het in het najaar/winter zal gaan, we gaan het zien en hebben er toch geen invloed op.

Amateurvideo door buurman gemaakt voor campagne van Elizawashere.

Het leven is hier eigenlijk weer heel normaal, behalve dan het dragen van mondkapjes in openbare binnenruimtes. La Palma en de Canarische Eilanden in zijn algemeenheid zijn momenteel zo’n beetje de veiligste plekken om te vertoeven van Spanje en ook veiliger dan veel andere Europese landen. Voor gasten die graag naar La Palma willen komen, maar angst hebben om niet meer terug te kunnen naar Nederland als het reisadvies onverhoopt tijdens het verblijf naar rood zou gaan, boek ons dan via elizawashere.nl. Eliza is onderdeel van Sunweb en zij bieden voor alle boekingen een repatriëringsgarantie, zodat je altijd weer veilig thuiskomt.

Intussen ben ik begonnen met een ‘proefproject’ mozaïek leggen. Het idee is (al twee jaar 😳) dat ik de cementen rand van ons afkoelbad ga ‘mozaïeken’. En Karel vraagt me steeds dringender, en de laatste tijd zelfs enigszins verwijtend, wanneer het er nu eens van komt. Tja, ok, dan moet het maar. Ik ben niet zo heel erg creatief, en mijn spontane uitroep van dik 2 jaar geleden ‘oh, dat ga ik doen’, betreur ik nu wel enigszins, maar ik kan er natuurlijk niet meer op terugkomen. Dus een muurtje in een verscholen hoekje waar een blind paard geen schade kan aanrichten opgezocht voor mijn testmozaïek. Als dat goedgekeurd wordt, dan gaat het deze herfst/winter gebeuren. In de zomer kan dat niet, want nu wordt het bad gebruikt en er vallen zeker weten stukjes tegel en tegellijm, etc. in het water. Dus staat op mijn ‘bucketlist’. Heb een hekel aan dat woord overigens. Dat is toch wat je graag nog eens wilt doen?? Nee, niet op de bucketlist dan, maar op de ‘to-do-list’ 😊. Nu ik dit hier zo openbaar heb aangekondigd, heb ik het zwaard van Damocles op mijn schouders gelegd en kan ik er absoluut niet meer onderuit.

Eerst een stukje uitleggen voordat je gaat lijmen, heeft Sandra me geleerd. Sandra is mijn buurvrouw die de meest prachtige mozaïeken heeft gemaakt en van wie ik les heb gehad.
Tegels aan stukken slaan met een hamertje. Dat lukt me !
Met een tang stukjes op maat knippen, dat is al wat lastiger.
De huidige stand der zaken van mijn proefstuk. Een abstract patroon en nog niet gevoegd. Het kleine stukje aan de rechterkant moet ik nog afmaken en dan voegen. Op het dwarsstukje links ga ik oefenen met (eenvoudige) figuren. En daarna ……
wordt deze rand onder handen genomen.
Mislukt   project ………

Mislukt project ………

Soms gaan de dingen niet helemaal zoals we het bedacht hadden. Ons panoramaterras bovenin de tuin is een heerlijke plek met ligbedden en een loungeplekje, maar zag er nogal ‘betonnerig’ uit. Zoals te zien is op de bovenstaande foto. Helemaal betegelen is natuurlijk een optie, maar daar wij zelf nou niet echt grote DHZ-ers zijn, zouden we dat moeten laten doen. Aangezien het een flink oppervlak is, zou dat weer een behoorlijke investering zijn. Geen zin in. Nagedacht over alternatieven. Omdat het behandelen van de scheidingsmuur tussen ons en de buren in het voorjaar zo goed gelukt was met oxido de hierro, besloten we dat ook te gebruiken voor het terras, zou prima kunnen, zo zei Ito ons ook. De muur had Karel gespoten, maar volgens Ito konden we voor het terras net zo goed oxido de hierro in emmers water oplossen en die dan over het terras leegkieperen. Zo gezegd zo gedaan. Helaas is het terras ooit geverfd met betonverf. Hadden wij noch Ito gezien, omdat de verf behoorlijk verweerd is. Maar het zit er nog wel en dan neemt de ondergrond het water niet op. Gevolg: het water verdampte en er bleef een laag knalgeel poeder over het gehele terras over. En dat was errug geel!

Tja ……………………………

 

Vervolgens liep Karel er overheen en veroorzaakte daarna overal waar hij liep gele voetstappen. Paniek paniek, hoe krijgen we dat in hemelsnaam weer weg?? Dus ik aan het spuiten met de tuinslang en Karel alles wegbezemen. Maar daardoor liep het gele water over het pad naar beneden, en dreigden we een geel spoor op het pad te krijgen over zo’n 20 meter lengte. Ook niet de bedoeling. Dus de waterstroom proberen te verleggen en ook als een gek bezemen op het pad. Afijn, uiteindelijk is het redelijk gelukt om het poeder weer weg te krijgen en waren we terug bij af. Intussen hebben we het anders opgelost, we hebben een soort ‘kleed’ van houten tegels neergelegd. Over het restant van het cement dat nog zichtbaar is, zit nog een zweempje oxido de hierro en het ziet er nu eigenlijk best prima uit vinden we. Voorlopig niet betegelen dus. Nu nog wat meer planten in potten erbij voor de aankleding. En we gaan er ook een buitendouche plaatsen voor de broodnodige afkoeling op warme dagen.

finca-paraiso-la-palma-panoramaterras

Over planten gesproken, het is nu december, ook op La Palma bijna winter. Wat een feest is de winter hier, alles groeit en bloeit gewoon door. Een paar plaatjes van wat er op dit moment in onze tuin in bloei staat:

La Palma, het eiland van de eeuwige lente: bloeiende narcisjes in december.

Deze zie je hier ook veel in het wild, maar weet de naam niet. Bloeit prachtig.

Bougainvillea, bloeit oneindig

De brugmansia bloeit ook zonder ophouden.

Plumbago

Een enorme berg puin die we aantroffen in het voorjaar, toen we de ‘woekeraar’ verwijderd hebben. In plaats van alles af te voeren (veel en zwaar werk) laten we hem begroeien met bougainvillea en bignonia venusta. Over een jaar is het puin onzichtbaar (hopen we).

Gaura, prachtige kleur, en canna’s

De lampenpoetser, callistemon, boordevol bloemen en knoppen.

Proefgasten gearriveerd

Proefgasten gearriveerd

Onze proefgasten, Christian en Mischa en Sophie, alle drie uit Frankrijk, zijn afgelopen woensdag gearriveerd. Dus beide woningen worden nu gebruikt. En meteen al de eerste dag viel het rekje voor shampoo etc. in de douche naar beneden bij Mischa en Sophie in het beneden-appartement. We hadden het vorige week gevonden bij een ferretería in Los Llanos. Helemaal blij, want in de tegels boren was hierbij niet nodig. Een ingenieus systeem om te plakken en het zou 4 kg houden. Meteen 3 stuks gekocht. Maar werkt niet dus. In ieder geval niet hier…… Intussen is die in onze badkamer vanochtend ook naar beneden gevallen, alleen bij Christian in het boven-appartement hangt het rekje nog, maar die heeft er alleen een heel klein flesje shampoo op staan. Toch maar gaan boren. En terug naar de ferretería natuurlijk, ons beklag doen!

Het enige rekje dat nog hangt, voor zo lang het duurt.

 

Verder nog driftig op zoek naar decoratie en accessoires. Elke dag vinden we wel weer wat en sommige dingen doen we per internet. Meer foto’s van beneden volgen later.

 

finca paraiso la palma

oude spiegel, gevonden op een brocante in de Bourgogne

Een schilderij van Karel z’n vader.

finca paraiso la palma

eethoek boven-appartement

hoekje boven

boven appartement

ook een beetje deco in de badkamers

Eveneens weer druk met de tuin geweest. Gisteren zijn Ito en de mannen voor de laatste keer geweest. Vanaf nu moeten we zelf aan de bak. En van onze onderburen Karin en Hans, met wie we het goed kunnen vinden, die hier een jaar wonen en al een behoorlijk volgroeide tuin hebben, hebben we wat planten mogen afsteken en stekken. Hartstikke lief. We zien de planten in de tuin overigens letterlijk opbloeien sinds we bewateren. De foto bovenaan is van een brugmansia die al in de tuin stond en er, door te weinig water, zeer armetierig uit zag. Nauwelijks blad en bloemen. En kijk nu eens, na een paar weken water, vol met blad en bloemen. Hij staat een stukje van ons terras vandaan, maar ’s avonds komt de geur van de bloemen helemaal tot aan ons huis. De gietwater-kwestie is overigens nog niet opgelost.

pad vanaf de gasten-ingang naar het boven-appartement wordt afgemaakt

Strelitzia’s uit de tuin van Karin en Hans

Stekken van prothea’s, eveneens uit de tuin van de buren. Staan in water met ‘enraizante’ om wortels te ontwikkelen.

en idem dito voor de stekken van de franchipani

Bij Siepko en Marian hebben we een hele leuke, door Siepko geschreven reisgids opgehaald, die we ter beschikking stellen aan onze gasten. Siepko en Marian wonen al heel lang op La Palma en kennen het eiland door en door. De gids is echt super goed, het hele eiland komt aan bod, alle leuke plekjes staan erin die je als toerist anders misschien helemaal niet zou weten te vinden. Evenals tips voor restaurants, veel wandelingen, etc. Toen wij in 2010 voor het eerst op La Palma kwamen was het onze leidraad, en we kijken er nog steeds heel regelmatig in. De gids is bovendien door Siepko met veel humor geschreven, wat het lezen heel leuk maakt. Chapeau hiervoor.

de reisgids van Siepko

Vrijdagavond waren we door Christian uitgenodigd om te gaan eten bij restaurant El Rincon de Moraga in Argual, bij het plein van de zondagse hippiemarkt. Er zijn meerdere goede restaurants op La Palma, maar ik geloof dat El Rincon de Moraga voor ons toch op de 1e plaats staat. Waarbij we restaurant El Sitio van Hotel Hacienda de Abajo in Tazacorte nog niet geprobeerd hebben, dat schijnt ook goed te zijn.