Het is voorbij !

Het is voorbij !

La Bestía heeft zijn laatste adem uitgeblazen. Na 10 dagen van inactiviteit is de eruptie nu officieel als beëindigd verklaard. We hoeven zijn stinkende adem niet meer te ruiken, zijn humeurige gegrom niet meer te horen en zijn trillende gestampvoet niet meer te voelen. De vulkaan zonder naam heeft eindelijk de handdoek in de ring geworpen.

Hij heeft La Palma en haar bewoners opgezadeld met een spoor van vernietiging. Onze harten breken elke keer weer bij het zien van de gigantische zwarte, tot nu toe nog rokende, vlakte waar tot voor 3 maanden zoveel mooie huizen stonden, waar het dorpje Todoque met haar kerkje en de gezellige bar Timaba lag en het kleine bedrijventerrein van Los Llanos. Een gigantisch litteken in de vallei van de Aridane dat voor altijd zal herinneren aan het onvoorstelbare dat gebeurd is.

Hoewel het zeker niet zonder slag of stoot zal gaan, gaat La Palma beginnen aan de wederopbouw. Morgen wordt al gestart met het verwijderen van de lava van het kruispunt in La Laguna. En er wordt druk gewerkt aan het verwijderen van de as in het geëvacueerde gebied ten zuiden van de vulkaan. Een in onze ogen bijna onmogelijke opgave als je ziet dat de huizen soms tot aan het dak in de as staan. Hoe gaan de bewoners daar hun huizen aantreffen zodra ze er weer naar toe kunnen?

Wijzelf gaan in de eerste week van januari verkassen naar een huurwoning, onze vriendin in wier huis we tot nu toe gewoond hebben, komt dan terug naar La Palma. We zijn haar oneindig dankbaar dat we al die tijd in haar huis mochten verblijven. Ons verblijf in het huurhuis zal naar alle waarschijnlijkheid maar van korte duur zijn. En verder zeggen we op dit moment lekker nog niks, je moet de goden niet verzoeken tenslotte 😉. Een goede jaarwisseling voor iedereen, dat 2022 in alle opzichten een beter jaar mag worden.

Een paar Bestía-feiten op een rijtje:

  • De uitbarsting begon op zondag 19 september om 14h30 in het gebied ‘Cabeza de Vaca’, gelegen in een rechte lijn boven ons huis.
  • De uitbarsting eindigde op maandag 13 december om 22h20.
  • Hij duurde 85 dagen en 8 uur en was daarmee de langst durende, krachtigste en meest vernietigende uitbarsting in de geschiedenis van La Palma.
  • De nieuw ontstane vulkaan is ongeveer 200 meter hoog en heeft 6 kraters
  • Er is meer dan 200 miljoen kubieke meter lava uitgestoten.
  • Meer dan 1200 hectare land is onder de lava verdwenen.
  • De lava is op sommige plaatsen 70 meter dik (onder andere in El Paraíso, het gebied waar ons huis gestaan heeft) en heeft een gemiddelde dikte van 12 meter
  • De vulkaan heeft behalve genomen ook gegeven, er is 48 hectare nieuw land bijgekomen.
  • Er zijn 9090 aardbevingen gelocaliseerd.
  • 76 km wegen zijn verdwenen.
  • Er zijn 1628 gebouwen bedolven, waarvan 1300 woonhuizen.

Onze lieve Max is voor altijd bedolven onder zo’n 70 meter lava. Karel had een palm geplant naast zijn graf. In onze naïviteit hoopten we, toen ons huis en de appartementen al door de lava bedolven waren maar het stukje tuin waar zijn graf lag er nog was, dat ‘de palm van Max’ over een jaar of 20 fier boven de lava zou uitsteken. Maar een week of twee later was ook die hoop vervlogen.

Over 10 jaar zullen we wellicht zeggen, ‘De uitbarsting van de Cumbre Vieja in 2021? Wij waren erbij!’. Maar vooralsnog beschouwen we het als een wel zeer twijfelachtige eer die we liever aan ons voorbij hadden laten gaan.

foto van Involcan, het vulkanologisch instituut op de Canarische Eilanden
En toen was het stil ….

En toen was het stil ….

Ja. Zomaar opeens. Afgelopen maandagmiddag. En nog steeds.

Zondag werden we rond 13 uur nog opgeschrikt de een opeens vreselijk veel lawaai makende vulkaan die een enorme aswolk kilometers hoog de lucht in wierp. Wat is het kreng nu weer aan het doen? Volgens een vriendin zou het eiland spoedig uit elkaar ploffen. Nou ja, berustten wij, als we dan toch gaan, dan maar met z’n allen. Maar een uur later was hij weer een stuk rustiger. Tot in de nacht van zondag op maandag, toen begonnen de explosies weer, met drukgolven die de ramen en deuren deden rammelen in hun sponningen.

De aswolk van 5 km hoog was te zien vanaf de andere eilanden.

Maar op maandag einde van de middag werd het opeens rustig. Echt rustig. Wel viel er gedurende de nacht nog wat asregen, waardoor we de dinsdag weer grotendeels vegend hebben doorgebracht, maar verder bleef het ongewoon stil. Zouden dit dan de laatste stuiptrekkingen zijn geweest voordat hij zijn laatste adem uitblaast?? Woensdagochtend werden we wakker en was de hemel voor het eerst sinds 19 september weer helder, met zicht zoals we het bijna vergeten waren.

De vulkaan die zich in 3 maanden tijd opgebouwd heeft. In ruste. Op sterven na dood??

Maar volgens de wetenschappers mogen we niet te vroeg juichen. Pas als de vulkaan 10 dagen in ruste gebleven is, kan er gesteld worden dat hij gestopt is. En dat is op 23 december. Op het moment dat ik dit schrijf, zijn wij onderweg naar Nederland. De vulkaan begon toen we in Nederland waren, laat hem dan ook ophouden als we in Nederland zijn. Een mooier kerstcadeau kunnen we hier op La Palma niet krijgen.

De (final?) countdown is begonnen!

¡ Felices fiestas a todos !
Heerlijk avondje op La Palma

Heerlijk avondje op La Palma

Op deze 5e december van dit rare jaar,

komen 6 vrienden op La Palma bij elkaar.

Sint had dit in de wandelgangen vernomen

en is toen snel naar La Palma gekomen

om een paar feiten op een rijtje te zetten,

dat ligt hem nu eenmaal beter dan chatten

En de opdracht was zonneklaar,

Voorlezen vanavond, anders zijn de rapen gaar.

Het was me het jaartje wel, zo had Sint gehoord

En hij vroeg zich dan ook af, zijn ze daar inmiddels niet gestoord?

Allemaal in Spanje woonachtig

zijn de verschillen toch groot en waarachtig.

Waar Sint woont op het Spaanse Peninsula

beperkte de overlast zich grotendeels tot corona.

Dat leek hem toch al ellende genoeg,

met onder andere beperkte toegang tot restaurant en kroeg.

Ook de vrienden op La Palma hadden hiervan last,

Want in hun vakantiehuizen kwam bijna geen gast.

En de bouwvergunning die Tom en Anne was beloofd,

waar ze zo lange tijd in hebben geloofd,

Nee, afkomen deed de permiso uiteindelijk niet,

Dit tot grote spijt van hen en Zwarte Piet,

En net toen het allemaal weer wat beter werd,

Gebeurde er iets waardoor de ogen opnieuw werden opengesperd.

In augustus was er een verschrikkelijke calima,

Ook voor la Palma was dit er een zonder weerga,

Overal op het eiland dik boven de 40 graden,

een kip kon spontaan worden gebraden,

Daarbij ontstond een gigantische fik,

Meer dan 60 huizen kregen dat vol voor de mik,

De huizen Van den Eynde en Brummer ontsnapten gelukkig daaraan,

Ze hadden toch even angst dat hun domeinen eraan zouden gaan.

Kort daarna bleek dit toch allemaal maar spielerei,

Want daar kwam ineens ‘La Bestía’, voorbij,

In september begon de grond onder de voeten te trillen,

Zelfs in Puntagorda kregen Hans en Anky de bibbers in de billen

Geen zorgen zeiden de kenners, echte vulkanologen,

Het eiland zou die uitbarsting goed kunnen gedogen,

Pas weken later en ver in het zuiden,

Zou er wellicht ooit wat lava zijn te duiden.

Maar helaas dat bleek niet goed voorspeld,

Op 19 september brak het beest uit met veel geweld,

Met een enorme knal begon het armageddon,

Waarvan velen meenden dat het niet zijn kon,

Binnen de kortste keren bedekte de lava de eerste huizen,

En inmiddels staan er al meer dan 2000 kruizen,

De tweede dag al sneuvelde de Brummer finca,

Voor hen echt een drama zonder weerga.

Maar gelukkig wisten Anne en Tom wat dat met een mens doet,

Meteen kwamen ze hen met veel troost tegemoet

op dat moment onwetend van wat nog komen ging

En welke ellende ook hen boven het hoofd hing.

Je hele hebben en houwen ten onder zien gaan, het is toch wat,

Gelijk ligt je hele leven op zijn gat,

Inkomen, dagelijks leven, het verandert op slag,

Je kunt er met je verstand niet bij, dat zoiets zomaar mag.

De veilige haven van Anky en Hans in Puntagorda was een zegen

Samen uithuilen, praten, eten, waardoor de zorgen voor even zwegen

In hun Casa Demetria kwam het denkproces op gang

aan een leven na de vulkaan, ook al duurt dat misschien nog lang.

De wijkjes van de Brummers en Van den Eyndes zijn weggevaagd

En dit lot heeft ook vele anderen definitief uit hun huizen gejaagd.

Iedereen in evacuatie en tijdelijk onderkomen,

Hopelijk vinden ze allemaal straks weer de plek van hun dromen.

Maar voorlopig raast en brult de vulkaan maar door

En met zijn lava trekt hij een vernietigend spoor

door het mooie Palmese Aridanedal

dat hierna nooit meer hetzelfde zijn zal

Het eiland is nu voor altijd wereldberoemd,

En wordt in elke krant en op tv genoemd

La Isla Bonita, de onbekende stille Canarische kracht

Is verworden tot een diva van formaat, wie had dat gedacht

Ja werkelijk, Sint is ervan ondersteboven

En ook zijn Pieten kunnen het nauwelijks geloven

het drama dat zich afspeelt op dat vlekje in de Atlantische Oceaan

Hopelijk is het met het monster spoedig gedaan

Dan kunnen de bewoners van La Palma weer ‘adelante’

Want dat gaan ze doen, heus, ze weten er van wanten

De schouders eronder, een voor allen, allen voor een

Met solidariteit en saamhorigheid houden ze elkaar op de been

La Palma wordt weer het mooie meisje van weleer,

Dat staat in het Grote Boek van Sint, hij leest het keer op keer

Het heerlijk avondje is gekomen, dus Sint moet er nu snel vandoor,

Zijn Pieten zijn al op de boot en roepen hem in koor

In Nederland wordt met smart op hem gewacht,

Want de cadeaus moeten de schoorsteen in, en wel vannacht

Dus lieve vrienden, hef samen het glas en ga aan de dis,

Want vulkaan of geen vulkaan, het leven gaat door, zo waar als het is.

Geschreven in een eenmalig co-schrijversschap door de Sint, Karel en Marja

Natuurlijk hoort er bij Sinterklaas borstplaat …
… en speculaas. Dus Karel ging aan de slag.
Kleine signalen van hoop? – Update zoektocht.

Kleine signalen van hoop? – Update zoektocht.

De afgelopen week hield de vulkaan zich redelijk rustig, we hoorden hem bijna niet meer. Ook het aantal aardschokken nam af en de SO2 uitstoot werd een klein beetje minder. Reden voor de specialisten om héél voorzichtig aan te kondigen dat dit wellicht, heel misschien, signalen zijn dat de vulkaan langzaamaan richting het einde van zijn krachten gaat. Maar deze berichten worden intussen ook alweer tegengesproken. We durven op niks te hopen, nemen alles voor kennisgeving aan en gaan het zien. Gisteravond liet hij overigens weer flink van zich horen, explosies, rammelende ramen en deuren en er was ook nog een behoorlijke aardschok. Vandaag waait er een keiharde wind door het Aridanedal, waardoor het overvloedige lavazand (Zo noem ik het, ook al wordt het hier ‘cenizas’, as, genoemd. As geeft af volgens mij en dit is precies hetzelfde spul als op het strand ligt, dus zand in mijn optiek) opwaait en je eigenlijk niet buiten kunt zijn zonder je ogen, mond, haren, kleren vol te krijgen. Zucht, maar ook dit gaat weer over.

Afgelopen maandag was het 1 november, el Día de Todos los Santos, allerheiligen. De dag waarop men bloemen legt bij de graven van dierbare overledenen. Alleen wat doe je als de begraafplaats er zo uitziet:

Dit is de begraafplaats van Las Manchas, ook die van Tazacorte is niet toegankelijk vanwege de vulkaan, dus was er geen mogelijkheid om je geliefden te gedenken. In plaats daarvan heeft een helicopter bloemen uitgestrooid over de begraafplaatsen en was er op de Plaza de España in Los Llanos een gedenkplek ingericht waar bloemen neergelegd konden worden en waar stemmige muziek speelde. Een mooi gebaar vond ik het.

Dit soort beelden zien we nog steeds bijna elke avond vanuit de achtertuin.

Verder vullen we onze tijd met het zoeken naar een nieuw ‘thuis’ met verhuurmogelijkheden. Even een update. Het liefst willen we op La Palma blijven, zoals ik al eerder schreef. Of dat lukt is nog maar de vraag. Er is weinig te koop en de prijzen zijn, zeker aan de westkant van het eiland, erg hoog. We hebben in Tijarafe iets gezien wat we allebei mooi vinden, maar de prijs is outrageous. Bovendien bleek, toen we bij het Registro de la Propiedad een ‘nota simple’ opvroegen, waarin je kunt terugvinden hoe het onroerend goed in de escritura, de akte, omschreven staat en of er gekke condities gelden, dat de werkelijkheid niet helemaal overeenkomt met de escritura. Nu is dit op La Palma in het geheel niet zo raar, komt heel vaak voor, maar je kunt het beter weten vóórdat je koopt, dan wanneer je al gekocht hebt en wellicht met een onverwacht probleem komt te zitten. Ook hebben we aan de oostkant van het eiland een huis bezocht en gaan we de komende week daar nog 2 panden bezichtigen.

En met in ons achterhoofd de vraag ‘Wat als het hier niet lukt??’ zijn we ook voorzichtig aan het kijken naar de mogelijkheden op het Spaanse vasteland. Maar ja, dat klimaat daar hè. In de zomer regelmatig snoeiheet en in de winter eigenlijk niet altijd fijn. Of terug naar Frankrijk en iets met gîtes kopen. Daar is het in ieder geval over het algemeen niet snoeiheet in de zomer. Hoewel, met de klimaatverandering … En dan gaan we in de winter 5 maanden naar La Palma. Duitse vrienden, die ook hun huis verloren hebben, vertelden gisteren dat ze in Costa Rica gaan kijken, daar krijg je héél veel huis voor je geld en het land is het meest stabiele in Midden-Amerika (volgens hen). Karel bleef trouw aan zichzelf en was meteen enthousiast. ‘Daar gaan we ook kijken, want Spaans spreken we nu toch al bijna en verder spreken ze daar ook heel goed Engels’.  Ik bleef eveneens trouw aan mezelf en zei meteen ‘no way’. Ik ga niet in een of andere ‘gated community’ in de jungle ver van Europa zitten. Bovendien is Costa Rica ook hartstikke vulkanisch! Dat argument kwam aan. En deze week las ik dat er bij Girona in Catalonië ook vulkanen zijn en dat er daar meer meetstations worden geïnstalleerd. En de Eiffel in Duitsland is vulkanisch, evenals de Auvergne in Frankrijk. Hoewel deze vulkanen allemaal al tienduizenden jaren slapen, zou het toch zomaar kunnen dat de prins voorbijkomt en ze wakker kust.

In Californië, Australië, Zuid-Frankrijk enzovoort moet je héél goed uitkijken want daar brandt het elke zomer verschrikkelijk. In Nederland langs de grote rivieren kan je huis zomaar onder water komen te staan, sowieso moet je in Nederland natuurlijk helemaal niet zijn, want binnen afzienbare tijd verdrinkt het hele land.

Goed beschouwd is het eigenlijk levensgevaarlijk op de halve aardbol. En daar komt nog bij dat we tóch al ten dode opgeschreven zijn, want we zijn gevaccineerd. Nee, niet vanwege de prik tegen bof, mazelen, rode hond, DKTP of al die prikken voor als je naar een ver land op vakantie gaat, die iedereen gewillig laat zetten, maar tegen Covid. Want, zo vertelde een tweetal dames me een paar maanden geleden toen ik in de winkel van mijn vriendin stond, binnen 2 jaar is 50% van de gevaccineerden dood en over 5 jaar alle gevaccineerden. Zo zeg, daar was ik even heel erg van ondersteboven, ik heb ze aangeraden om dan toch vooral een nieuwe bikini te kopen, zij hadden immers nog een heel leven voor zich. Misschien dan toch  maar gewoon gaan feestvieren en het geld erdoorheen jassen, zo lang het nog kan??

Goed, ik ga maar stoppen voor vandaag, want er komt niet veel zinnigs meer uit. Ik wil maar zeggen dat de zoektocht naar een ander huis nog niet opschiet.

Vulkaanuitbarsting La Palma – Dag 42

Vulkaanuitbarsting La Palma – Dag 42

Dag 42 en hij doet het nog steeds. En met hetzelfde enthousiasme als op dag 1 helaas. Vandaag 6 weken geleden waren we nog in heerlijke onwetendheid van wat er komen ging. Nu zitten we in het huis van vrienden en zijn we ons hele normale ritme kwijt. Alles staat in het teken van DE VULKAAN. We staan ermee op en gaan ermee naar bed. Overigens niet alleen wij, we horen het van heel veel mensen om ons heen. Of je nu je huis wel of niet kwijt bent, of je geëvacueerd bent of niet, het beheerst het leven volledig in het Aridanedal. Het ergste van alles vind ik eigenlijk de as/zandregen steeds. We vegen ons suf, er is gewoon niet tegenaan te bezemen. Karel heeft al over de 100 samuros vol met lavazand weggebracht. We hebben er 6, dus het is steeds vullen, in de auto zetten en wegbrengen naar de dichtstbijzijnde container. Vanmiddag is Karel naar een voetbalwedstrijd van FC Santa Cruz (of zoiets) met een paar vrienden, dus ik ben maar gaan vegen. De 6 samuros waren heel snel gevuld, want er is gisteren en vannacht een enorme hoeveelheid gevallen, en ik krijg ze niet in de auto, te zwaar. Dus maar overal hopen bij elkaar geveegd die dan later gemakkelijk weg te scheppen zijn. Maar toen ik rondom het huis een looppad vrij had, kon ik weer bijna van voren af aan beginnen. Op de foto hierboven de donkere aswolk die twee dagen boven het Aridanedal heeft gehangen. Laat de wind alsjeblief draaien. Ja ik weet het, dan zit een ander deel van het eiland met het probleem, maar zijn wij er even vanaf.

Ook de planten en fruitbomen in de tuin krijgen een zwarte laag.

De afgelopen dagen was Karel zijn broer hier en dat was meteen een mooie aanleiding om de vulkaan te ontvluchten. We zijn naar de zeezwembaden van La Fajana bij Barlovento gegaan. Schitterend weer, heerlijk gezwommen en niks te zien of te horen van de vulkaan. En gisteren, toen we hen wegbrachten naar de haven, door Santa Cruz geslenterd en geluncht in de zon.

Even lekker ontspannen en daarna geluncht op het terras, echt een aanrader, restaurant La Gaviota bij La Fajana in Barlovento.

Het besef dat alles wat we hadden weg is, begint steeds meer door te dringen. Als we straks ooit weer een huis hebben, dan zal dat de sfeer van een onpersoonlijk vakantiehuis uitstralen, bedacht ik me van de week. Geen persoonlijke accenten meer, al onze boeken en decoratiespullen weg, dingen die we van dierbare familie en vrienden cadeau hebben gekregen in de loop der jaren, die we van vakanties hebben meegenomen, veel hadden we al zo lang we samen zijn en was onvervangbaar. We kunnen weer van voren af aan beginnen met verzamelen. We wisten beiden al jaren geen verjaardagscadeaus meer te verzinnen, dat probleem is in ieder geval voor een flinke tijd opgelost. Elke keer blijkt weer dat er toch veel nadelen zijn die ook hun voordeel hebben.

Nog een ‘vóór en na’, zicht op Todoque en op dat wat ooit Todoque was. De vulkaan heeft hier flink huisgehouden 😢.

Een paar weken geleden was Karel in een t-shirt dat hij net gekocht had as aan het ruimen. En daar word je heel vies van. Ik zeg ‘joh, kun je daarvoor nou niet een oud shirt aantrekken?’ Waarop Karel antwoordt ‘maar Mar, ik heb toch helemaal geen oude t-shirts meer’. Gelijk heeft hij. Tijdens het koken missen we onze kookboeken erg. We hadden er heel veel, met aantekeningen en aanpassingen erin en hadden ook een persoonlijk archief van recepten opgebouwd. En al Karel zijn lp’s, waarvoor hij nog speciaal een goede platenspeler gekocht had. We weten het, recepten kunnen we zo van internet halen en nu moeten we maar meteen aan Spotify beginnen, dan hebben we de beschikking over alle muziek die je kunt bedenken. Maar het is niet hetzelfde.

Oh ja, het was ook nog Halloween dit weekend. Er zijn op La Palma kennelijk nog mensen die aan iets anders denken dan aan de vulkaan. Deze gezellige meneer verwelkomde ons bij de ijssalon in Santa Cruz.