Mislukt   project ………

Mislukt project ………

Soms gaan de dingen niet helemaal zoals we het bedacht hadden. Ons panoramaterras bovenin de tuin is een heerlijke plek met ligbedden en een loungeplekje, maar zag er nogal ‘betonnerig’ uit. Zoals te zien is op de bovenstaande foto. Helemaal betegelen is natuurlijk een optie, maar daar wij zelf nou niet echt grote DHZ-ers zijn, zouden we dat moeten laten doen. Aangezien het een flink oppervlak is, zou dat weer een behoorlijke investering zijn. Geen zin in. Nagedacht over alternatieven. Omdat het behandelen van de scheidingsmuur tussen ons en de buren in het voorjaar zo goed gelukt was met oxido de hierro, besloten we dat ook te gebruiken voor het terras, zou prima kunnen, zo zei Ito ons ook. De muur had Karel gespoten, maar volgens Ito konden we voor het terras net zo goed oxido de hierro in emmers water oplossen en die dan over het terras leegkieperen. Zo gezegd zo gedaan. Helaas is het terras ooit geverfd met betonverf. Hadden wij noch Ito gezien, omdat de verf behoorlijk verweerd is. Maar het zit er nog wel en dan neemt de ondergrond het water niet op. Gevolg: het water verdampte en er bleef een laag knalgeel poeder over het gehele terras over. En dat was errug geel!

Tja ……………………………

 

Vervolgens liep Karel er overheen en veroorzaakte daarna overal waar hij liep gele voetstappen. Paniek paniek, hoe krijgen we dat in hemelsnaam weer weg?? Dus ik aan het spuiten met de tuinslang en Karel alles wegbezemen. Maar daardoor liep het gele water over het pad naar beneden, en dreigden we een geel spoor op het pad te krijgen over zo’n 20 meter lengte. Ook niet de bedoeling. Dus de waterstroom proberen te verleggen en ook als een gek bezemen op het pad. Afijn, uiteindelijk is het redelijk gelukt om het poeder weer weg te krijgen en waren we terug bij af. Intussen hebben we het anders opgelost, we hebben een soort ‘kleed’ van houten tegels neergelegd. Over het restant van het cement dat nog zichtbaar is, zit nog een zweempje oxido de hierro en het ziet er nu eigenlijk best prima uit vinden we. Voorlopig niet betegelen dus. Nu nog wat meer planten in potten erbij voor de aankleding. En we gaan er ook een buitendouche plaatsen voor de broodnodige afkoeling op warme dagen.

finca-paraiso-la-palma-panoramaterras

Over planten gesproken, het is nu december, ook op La Palma bijna winter. Wat een feest is de winter hier, alles groeit en bloeit gewoon door. Een paar plaatjes van wat er op dit moment in onze tuin in bloei staat:

La Palma, het eiland van de eeuwige lente: bloeiende narcisjes in december.

Deze zie je hier ook veel in het wild, maar weet de naam niet. Bloeit prachtig.

Bougainvillea, bloeit oneindig

De brugmansia bloeit ook zonder ophouden.

Plumbago

Een enorme berg puin die we aantroffen in het voorjaar, toen we de ‘woekeraar’ verwijderd hebben. In plaats van alles af te voeren (veel en zwaar werk) laten we hem begroeien met bougainvillea en bignonia venusta. Over een jaar is het puin onzichtbaar (hopen we).

Gaura, prachtige kleur, en canna’s

De lampenpoetser, callistemon, boordevol bloemen en knoppen.

Bijna uitverteld ……….

Bijna uitverteld ……….

De eerste proefgasten, Sophie, Mischa en Christian zijn  alweer vertrokken, het was een supergezellige week. Alles is goed gegaan, afgezien van de naar beneden gevallen doucherekjes. Om het boren nog even uit te stellen, hebben we een soort superlijm gekocht en in onze eigen badkamer uitgeprobeerd of het daarmee wel blijft hangen. So far so good, het hangt nu 2 dagen. Kijken of dat zo blijft en indien ja, dan gaan we de twee andere rekjes ook zo opnieuw bevestigen. Het was erg warm de afgelopen dagen, boven de 30°. Daardoor hadden we wel geweldig mooie avonden. En ook mooie zonsondergangen, deze is gefotografeerd door Mischa.

Karel heeft de dode amandelboom bij het ontbijtterrasje van het boven-appartement weggehaald. Hij was hartstikke dood, geen leven meer in te krijgen. Er zijn door de aanhoudende droogte van de afgelopen 5 jaar heel veel amandelbomen gesneuveld op het eiland, zo ook deze. Heel jammer, want gaf fijne schaduw en het is nu opeens erg kaal. Maar goed, alles went en we hebben een stuk van de stam laten staan om te fungeren als ‘klimrek’ voor een klimplant die we er gaan planten, zodat deze mooi over het dakje heen kan gaan groeien.

de amandelboom op een oude foto, toen al dood

en vandaag, tja, kaal hè? maar komt goed

Dan zijn we nu ontelbare ditjes en datjes aan het afwerken, kost ook nog best veel tijd. Het grote terras bij het boven-appartement wordt de komende week onder handen genomen. En op dit moment is Karel een dakgoot aan het bovenste appartement aan het bevestigen, want het leek ons een moeilijk karwei om zonder dakgoot bij regen droog binnen te komen. Dat zou een letterlijke ‘regendouche’ worden. Het project ‘gordijnen’ is klaar. Het laatste waren de grote schuine ramen in het boven-appartement aan de beurt. Was het vervelendste, doordat het een schuin raam is. Maar het is een soort van gelukt. Wel loopt de onderkant dus op, als het gordijn open is, dat gaat niet anders. Maar straks staat de bank ervoor en zie je daar niks van. In ieder geval hebben wijzelf het goedgekeurd zo. Overigens, een gordijn opnieuw moeten wassen en wat denk je, wéér gekrompen. Daar word je toch gek van?? We zien met angst en beven de dag tegemoet waarop alles weer eens een wasbeurt nodig heeft. Nog even niet aan denken maar.

Karel Klus in actie

project ‘dakgoot’ – 1e beugel hangt

en de volgende stap

de gordijnen-apotheose  –  moet wel nog een beetje beter strijken, zie ik.

En dan als afsluiting nog een ernstige mededeling. Omdat we nu bijna klaar zijn met de appartementen, hebben we straks natuurlijk véél minder te vertellen. Wel gaat ons eigen huis nog op de schop, maar daarmee zullen we onze volgers niet al te veel vermoeien. Daarom laten we vanaf nu het vaste ritme van elke zondag een nieuw bericht los. We blijven met regelmaat berichten plaatsen over het wel en wee bij ons en op het eiland, maar niet meer altijd op zaterdag/zondag, gewoon wanneer het uitkomt. Nu gaan we ons eerst richten op het maken van de website, onder leiding van Mischa van pongh.com, die vorige week hele mooie foto’s gemaakt heeft hier. Helaas was nog niet alles klaar, nog steeds ontbreken er meubels, dus deels moeten wij zelf in oktober trachten hiervan foto’s te maken. Maar belangrijk is dat de website snel de lucht in gaat, zodat behalve alle mensen die ons al kennen, ook nieuwe La Palma-geïnteresseerden ons kunnen vinden én kunnen boeken. Zodra de website on-line gaat, laten we dat natuurlijk weten via het blog en onze facebook-pagina.

Tot snel weer, hasta luego !!

Gordijnen, keukens en water op La Palma

Gordijnen, keukens en water op La Palma

En weer een week voorbij. Tja, wat hebben we allemaal gedaan deze week? Boodschappen gedaan, laptop weggebracht voor onderhoud en weer opgehaald. Naar de tandarts geweest, een hoop geld armer en twee kronen rijker. Gordijnen op maat gemaakt, en nog een paar, en nog een paar, en nog lang niet klaar ermee. Het eerste gordijn meteen al te kort afgeknipt ☹. Opgemeten en het teveel aan stof afgeknipt, uitgaande van een totale lengte van 3 meter. Was even vergeten dat de gordijnen al 13 cm gekrompen waren. Zoals Karel zei, dat was tamelijk dom van mij, daar heeft hij absoluut een punt. Gelukkig heeft-ie zelf regelmatig iets dergelijks bij op maat zagen van een stuk hout of wat dan ook. Maar alle begin is moeilijk en gelukkig hebben we ook een raam waarvoor de gordijnen minder lang hoeven te zijn, dus het kan toch nog gebruikt worden. De eerste gordijnen hangen intussen.

De keukens zijn nog niet klaar. De aanrechtbladen zijn maandag geleverd en de timmerman heeft maandag en dinsdag gewerkt. Boven zo goed als klaar, alleen de spoelbak moet er nog in en de vuilnisemmer. Beneden moet alle apparatuur nog. Op dinsdagmiddag kregen we de mededeling dat hij woensdag en donderdag op een andere klus verder moest en vrijdag was een feestdag, volgens hem alleen in El Paso, waar het bedrijf gevestigd is. Ja, behalve Spaanse feestdagen, Canarische feestdagen en La Palma-feestdagen, zijn er dus ook nog dorpsfeestdagen. De tandarts (in El Paso) bevestigde dat, en die had natuurlijk ook wel zin in een feestje nadat ik met hem afgerekend had……. De timmerman komt volgende week weer. Maandag of dinsdag …. maar na enig aandringen onzerzijds is ons nu wel beloofd dat het dan ook helemaal afgemaakt wordt, inclusief de plaatsing van de douchecabines. Dan zijn we eindelijk van het vlindertjesgordijn af.

finca paraiso la palma woning boven

keuken boven, bijna klaar

finca paraiso la palma beneden woning

Keuken beneden, moet nog wat meer gebeuren

Op dinsdag waren de tuinjongens er weer, die hebben de hele dag geplant. Onze eigen planten, nieuwe planten en een paar fruitbomen. We hadden al 2 mispels (nog geen vruchten van gezien), een vijgeboom (hangt bomvol momenteel), 2 citroenbomen (geven goed vruchten), een sinaasappelboom (ziet er slecht uit), twee granaatappelbomen (één zonder vruchten en aan de andere hangen maar liefst 3 granaatappels te groeien), een (volgens Ito) ouderwets soort abrikoos (geen vruchten te bekennen) en een klein boompje waaraan in het voorjaar rode vruchtjes hingen, waarvan je lekkere jam schijnt te kunnen maken. Naam zijn we vergeten. Nu we kunnen bewateren hopen we dat volgend jaar alle bomen fruit geven. Dinsdag zijn er 2 mango’s, een appel en een nectarine bijgezet, avocado volgt nog. En er komt meer en meer kleur in de tuin. Volgende week donderdag zijn ze er weer en we hopen dat het dan zover klaar is dat we het verder zelf kunnen gaan bijhouden.

Strelizia met eerste bloem erin

Canna’s geplant

bougainvillea

finca paraiso la palma plumbago

3 plumbago’s geplant, beetje moeilijk te zien. Bloeit mooi blauw.

Ook beetje moelijk te zien, in het midden de nectarine en links + rechts de mango’s. Bij de beneden-ingang zijn nog net de nieuw geplaatste hekken achter onze auto te zien.

Dan over het water op La Palma. Wij hebben de beschikking over 2 soorten water: Stadswater, dat via de gemeentelijke waterleiding bij ons komt. Net zoals in Nederland en Frankrijk, met een meter die jaarlijks opgenomen wordt. Dan hebben we een ‘derecha de agua’ in eigendom, een waterrecht – aandeel op water, wat recht geeft op een bepaalde hoeveelheid water per minuut. Via een ingenieus buizen- en kanalensysteem, voor de niet kenner vooral een onoverzichtelijke en onbegrijpelijke warboel van leidingen, wordt water uit de bergen verzameld in grote opslagtanks en vandaar uit naar de huizen getransporteerd waar het gestaag en oneindig (normaliter) in de eigen opslagtank druppelt. Hele goede kwaliteit water, ware het niet dat er regelmatig dode hagedissen en gekko’s in de tanks drijven. Ook in die van ons hebben we er al een paar bespeurd. Dus toch maar niet drinken. Eens per jaar ontvang je een rekening voor onderhoud aan de buizen en nog wat kosten en dat is het dan. Overal op La Palma zie je deze buizen lopen, vaak in hele ‘trossen” bij elkaar. Niet erg mooi, om niet te zeggen spuuglelijk, maar het went. Ons waterrecht geeft ons recht op (dachten wij) 1 liter water per minuut, zo stond het in de papieren. Maar er was ons geadviseerd om het te checken, want niet altijd krijg je de hoeveelheid waar je recht op hebt. Dus Karel een paar keer gemeten, er kwam steeds 400 ml per minuut uit. Veel te weinig dus. Even bellen maar. We hadden het niet goed begrepen was het antwoord, 1 liter per minuut is het doorlooprecht van de buizen, maar de hoeveelheid die we krijgen is 700 ml. Alleen op dit moment wordt de 700 ml niet gehaald en is het maar 170 ml. Maar we ontvangen dus effectief 400 ml. Euh, we raken het spoor bijster, beter volgende week even langsgaan bij het kantoortje van het waterbedrijf.

Daarnaast zijn we bezig met het verkrijgen van gietwater (ook bananenwater genoemd) voor de tuin. Komt ook via een buizenstelsel naar je toe en daarvoor betaal je een vastrecht van 40 eur per jaar en vervolgens naar verbruik 0,66 € per m3. Stukken goedkoper dan gemeentewater en aangezien ons waterrecht niet voldoende is en we een grote tuin hebben die bewaterd moet worden, is het van belang dat we dit water ook krijgen. Ooit was ons huis daarop aangesloten, maar de afgelopen 13 jaar is er geen gebruik meer van gemaakt. De meter is er nog steeds, we (inmiddels op onze naam) staan ook nog in de computer bij het waterbedrijfje maar als we de kraan opendraaien, komt er niets uit. Er is intussen iemand komen kijken die ook heeft geconstateerd dat er geen water uit de kraan komt. Ergens moet het afgesloten zijn, maar waar. Dus is hij samen met Karel gaan zoeken en een stuk verderop is een afgesneden leiding gevonden met een stukje ervoor een kraan die dichtgedraaid is. Daar moet het aan liggen volgens de man. Een ‘fontanero’ gebeld die (hopelijk) volgende week komt om de leiding te repareren en dan zou het (eveneens hopelijk) volgens de man moeten werken. We keep our fingers crossed.

lekker zooitje

nog zo eentje

vermoedelijk onze leiding, los/afgebroken bij de pijl

onze watertank

en ons eigen georganiseerde leidingenstelsel

Bajada El Paso, keukens, tuin en buitenmuren

Bajada El Paso, keukens, tuin en buitenmuren

Vandaag, zaterdag, is de grote dag van de Bajada del Virgin del Pino in El Paso. In het kleine kerkje ‘Virgin del Pino’, een stukje voorbij het bezoekerscentrum van de Caldera de Taburiente, staat het beeld van de heilige maagd van de pijnboom (virgen del pino). Naast het kerkje staat de oudste pijnboom van het eiland, zo’n 800 jaar. Het verhaal gaat dat lang geleden een houthakker de boom wilde omhakken, maar toen hij de bijl in de stam wilde slaan, verscheen de heilige maagd Virgin del Pino aan hem. De houthakker heeft toen een altaar ter ere van de maagd gemaakt en de boom laten staan. Om de drie jaar wordt de dame uit de kerk getild en naar het centum van El Paso gedragen onder begeleiding van duizenden feestvierende bewoners (en toeristen), die achter de dragers aan lopen. Wij willen deze processie natuurlijk ook aanschouwen, dus gaan we meelopen met de stoet. Volgende week meer daarover. Begin september wordt de maagd teruggebracht naar boven en heeft ze weer voor 3 jaar rust.

Dan over naar serieuze zaken. Het is zover, er is begonnen met het plaatsen van de keukens. Het ‘skelet’ van onder- en bovenkasten staat, de werkbladen, die op maat gemaakt moeten worden, zijn ingemeten en het duurt een dikke week voordat die klaar zijn. Jammer, jammer, jammer. Wij hadden gedacht dat alles uiterlijk eind volgende week klaar zou zijn. Nog wat langer geduld hebben dus.

Finca Paraiso La Palma - boven appartement

begin is gemaakt aan keuken boven

stukje verder gekomen inmiddels

en ook beneden is gewerkt

De gordijnroedes zijn binnen. Nu moeten de gordijnen op lengte gemaakt worden. Ga ik zelf doen. Is de bedoeling. Gaat dat goed komen? Ik probeer er gewoon een en als het tegenvalt, dan breng ik ze alsnog weg. Moet nog wel een naaimachine kopen, maar die komt een vlijtige huisvrouw altijd van pas toch? Dat zei mijn moeder vroeger tenminste altijd (grapje mam 😊).

En we zijn begonnen met het schilderen van de buitenmuren. Omdat donkere tinten hier door de felle zon na enkele jaren gaan verschieten van kleur (Zo vertelde de verfspecialist ons, en dat is inderdaad goed te zien aan de huidige kleur van de appartementen. Zit veel verschil in van muur tot muur.), hebben we gekozen voor een lichte zachtgele tint, waar niks mee kan gebeuren volgens hem.  De voorgevel en een klein stukje zijgevel van het boven-appartement zijn klaar. Een metamorfose, althans dat vinden wij. Volgende week gaan we ermee verder. Werkblad van de buitenkeuken wordt volgende week veranderd en we moeten nog eens nadenken over de kleur van de deurtjes. Het terras komt daarna aan bod.

voor

aan het werk

ontbijtterrasje boven-appartement

voorgevel boven-appartement, 2 en deels 3 lagen erop

Ook is deze week de equipe van Ito weer geweest. In een aantal borders is zwart lavagruis uitgereden. De laatste hand is gelegd aan het bewateringssysteem, het is getest en het functioneert. En er is verder gewerkt aan het nieuwe pad naar het boven-appartement. Bovenste trede van het trapje moet nog afgewerkt worden en dan wordt het pad gevuld met ‘loopgrind’. De komende dagen maken we een inventarisatie van alle potplanten die we hebben en dan worden die met een boel nieuwe planten komende woensdag uitgeplant. Want nu is het tijd voor meer kleur in de tuin. Ook een paar fruitbomen komen erbij. Geweldig goed werken ze, Ito en z’n mannen.

zwart lavagruis in de borders

nog een

De meeste slangen zijn niet zichtbaar, deze (nog) wel. En er komt water uit !

trapje pad naar boven-appartement

leiding nog verleggen en vullen met loopgrind

 

Calima, meubels en rock & blues in El Paso

Calima, meubels en rock & blues in El Paso

Weer een week voorbij, waarin we de slaapkamer van het beneden-appartement helemaal schoongemaakt hebben, ramen gezeemd, vloer geschrobd en het bed neergezet. We hadden zwaar behoefte om iets te zien dat een soort van af is. Ok, het bed is nog niet opgemaakt, de gordijnen hangen nog niet en er is nog geen decoratie, maar het ziet er al meteen heel anders uit vinden wij. Meestal zijn we niet zo snel tevreden 😉.

De week begon met een calima, voor ons de eerste echte kennismaking met het fenomeen, waarbij fijne stofdeeltjes vanuit de Sahara over de eilanden waaien. Dit gaat samen met hoge temperaturen (dik boven de 30°, voor Nederland intussen zo’n beetje normaal, maar voor de Canarische Eilanden niet), heiig uitzicht op de oceaan en de bergen, en een harde, warme wind. Het duurde 2 dagen en gelukkig hebben we sinds een week of 6 ook een airco in ons huis, dus ramen en deuren dicht, hond binnengehouden en genoten van de koelte. De planten hebben het echter zwaar te verduren dan. Bij calima kun je overigens ook gewoon naar de kust gaan, want daar blijft de temperatuur min of meer normaal, terwijl het hogerop steeds warmer wordt.

Er is ons bevestigd dat de keukens en de douchecabines de komende week geplaatst gaan worden. Dag nog niet bekend, dat wordt 1 dag tevoren aangekondigd. We houden dus maar rekening met eind van de week.

En de zoektocht naar meubels gaat voort. Intussen hebben we een lounge-set (zo heet dat toch ??) gekocht voor de tuin bij het beneden-appartement en ligbedden voor op het zonneterras. Die moeten een beetje gewicht hebben, want soms kan er van het ene op het andere moment een flinke windvlaag komen, en het is niet de bedoeling dat ze dan gelijk de lucht in gaan, want zelf ben je er meestal te laat bij. Dus geen aluminium, wat je zo veel ziet momenteel. Heel mooi, en heel praktisch dat ze gemakkelijk te tillen zijn, maar niet praktisch voor ons. We zullen zien of ze het gaan redden, staan wel enigszins beschut bij een muur. Er moeten ook nog tuinmeubels komen voor het boven-appartement, maar het begin is er.

De nieuwe lounge-set. De kussens laten we nog even in het plastic, zo lang er niemand is om erop te gaan zitten.

 

De ligbedden op het zonneterras. Terras zelf moet nog aangepakt worden.

De gordijnroeden zijn besteld, evenals nieuwe planken voor de inbouwkasten. Gordijnen hebben we al, die moeten alleen nog op maat gemaakt worden als de roedes hangen. De eettafels laten we maken door een lokale meubelmaker die met gerecycled hout werkt. Zullen met een week of twee klaar zijn, we rekenen maar liever met vier weken. Voor het boven-appartement hebben we intussen 4 eetkamerstoelen gekocht en die zijn al in huis. Voor het beneden-appartement zijn we nog in conclaaf. En dan hebben we via internet bij El Corte Inglés (soort Bijenkorf of Galéries Lafayette) een bank voor boven en 2 fauteuils voor beneden besteld.

..

WC-borstel en papierhouder opgehangen, er kan gepoept worden ! Nu het schilderwerk binnen klaar is, gaan we aan de buitenkant beginnen. Eerst wat scheuren in het pleisterwerk repareren, dan kan volgende week de voorstrijk erop. Komt dat ooit nog goed ??

Rare spiegel bij het boven-appartement is weg en buitenkeuken wordt ook veranderd.

Natuurlijk zijn we weer naar een evenement geweest deze week. Het is ongelofelijk hoeveel hier georganiseerd wordt. Concerten, modern, klassiek, traditioneel, romerías (dorpsfeesten), toneel, markten, er is altijd wel ergens iets te doen. Donderdagavond was er een ‘rock & blues’ avond in El Paso. Wij erheen met onze onderburen. Het concert werd gehouden in een heel leuk open-lucht theatertje, soort binnenplaats, waarvan wij het bestaan nog niet kenden. Nu waarderen wij goede rock en blues, maar dit was een enorme teeeeeeringherrie (excusez le mot), eerder punk dan rock. Nou ja, de rock viel dus tegen, maar de blues zou alles goedmaken, hoopten wij. Maar toen ik na een aantal nummers aan de technicus achter de regeltafel waar we naast stonden vroeg wanneer de blues zou beginnen, kreeg ik als antwoord ‘hoy no hay blues’. Vandaag is er geen blues. Buurvrouw en ik besloten om in een kroeg wat te gaan drinken en de mannen sloten zich daarbij aan.  Wij naar bar Los Angeles, waar weliswaar een doordringende frituurlucht hing, maar we toch prima een tijdje doorgebracht hebben. En de frituurlucht roken we na een paar minuten niet meer (wel overigens de volgende ochtend in onze kleding). Om een uur of elf een nieuwe poging bij het concert gedaan, maar het was nog steeds evenveel herrie. Dus na 2 nummers hebben we de moed definitief opgegeven. Tja, soms valt het mee en soms valt het tegen.

Finca Paraiso La Palma Rock & Blues

Er staat toch echt Rock EN Blues, maar geen blues die avond.