Afgelopen weekend was het weer eens feest, dit keer in Los Llanos. Een ‘romería’, een feest dat meestal voor een patroonheilige gehouden wordt. Dit keer was het ter ere van San Juan, een feest dat overigens op veel plaatsen in Spanje gevierd wordt. Op zaterdag was er overdag een veemarkt met daarbij een soort van braderie. Ook waren er wedstrijden ‘ossentrekken’, iets traditioneels. Natuurlijk werd er gezongen en gedanst en de buurtverenigingen van Los Llanos hadden allerlei lekkers te eten gemaakt. Een vereniging had paella gemaakt, een andere een soort van soep, er was een gerecht met varkensvlees, empanadas, zoetigheden, van alles. En overal enorme lange rijen. We vroegen ons af hoe het ging, of je bonnetjes of zoiets moest kopen. Maar nee, het was allemaal gratis (vandaar die lange rijen waarschijnlijk, haha). Overigens, toen wij in de rij voor de paella wilden aansluiten, was er een logistiek probleem, geen bordjes meer. Dus de deksel ging op de pan, dat hebben we verder maar niet afgewacht. Ook op de braderie werden gratis drankjes aangeboden. ’s Avonds was er een optocht door het centrum van Los Llanos met allemaal versierde karren en boodschappenkarretjes, waar eten en drinken uit tevoorschijn kwam, dat ook werd uitgedeeld. Iedereen liep met z’n eigen glas rond, beetje zoals tijdens de ‘caves ouvertes’ in de Bourgogne. En veel mensen droegen traditionele kleding. Er was een podium met een band ’s avonds, die salsa- en rumba-achtig muziek speelden, sfeertje! En vanaf ons terras waren er op diverse plekken ook grote vuren te zien, bij mensen thuis in de tuin.

Een uit de kluiten gewassen stier.

Geiten waren ook present, er wordt op La Palma veel geitenkaas gemaakt.

En het traditionele ossentrekken.

Wat je met een kettingzaag allemaal niet kan doen.

de buurtvereniging van Triana had ‘costillas’ en ‘piñas’

Hier werd een soort gevulde soep uitgedeeld

Om dit bericht te schrijven ben ik overigens met de laptop naar buiten gevlucht. Hoewel het scherm bijzonder slecht te lezen is buiten en de stoel te laag is tov de tafel, is het altijd nog veruit te verkiezen boven binnen zitten aan het bureau. De heren zijn nl. aan onze eigen badkamer begonnen. Met slopen dus. Need I say more???  Max bleef stug liggen in al het geweld, maar ja, die is een beetje doof inmiddels.

Hoewel de badkamers van de appartementen nog niet helemaal afgewerkt zijn en het raam nog ontbreekt, kunnen we douche, toilet en wastafel gebruiken. Daar moeten we ons nu even mee behelpen. Een douchecabine is er nog niet, dus voor 2 euro een douchegordijn gekocht en tijdelijk opgehangen. En als we ’s nachts naar het toilet moeten, dan moeten we dus de deur uit naar de overkant. Het doet ons sterk denken aan 20 jaar geleden, toen we nog kampeerden. Gelukkig hebben we wel warm water, want dat was tot gisteren ook nog zeer de vraag. De zonnepanelen voor de appartementen zijn nog niet aangesloten, dat gaat komende week gebeuren, maar de oude geiser was al wel afgekoppeld. En koud douchen is al erg, maar je haren/hoofd wassen met koud water, daar moet ik helemaal niet aan denken. Gelukkig is het gelukt om de geiser weer provisorisch aan te sluiten. Vanochtend prima gedoucht, meteen de regendouche kunnen uitproberen.

Adios oude badkamer

De actuele staat van de badkamer. Bijna klaar …………………… met slopen !

Mooi douchegordijn met roze vlindertjes opgehangen

Geraamte voor een scheidingsmuur in één van de appartementen geplaatst.

Om alle ellende het hoofd te kunnen bieden, trakteren we onszelf elke zondag op een restaurantbezoek. Soms heel simpel een ‘kiosko’ of  ‘chiringuito’ aan de kust, een vers visje (Oh jee, mag ik niet zeggen van Benjamin, onze Nederlands/Argentijnse makelaar bij de verkoop in Frankrijk. Die vindt het maar raar, dat wij Nederlanders alles verkleinen – biertje, wijntje, soepje, visje, kroketje ….. hij heeft wel een punt eigenlijk, het valt ons nu zelf ook op. Maar dit terzijde.) visje eten dus,  eenvoudig maar superleuk, soms een pizza of pasta maar regelmatig natuurlijk ook verfijnder. Eten (en drinken overigens) is voor ons nu eenmaal een serieuze zaak, die de nodige aandacht verdient, dat is hier op La Palma niet veranderd. Dus afgelopen zondag op naar restaurant Casa Osmunda in Breña Alta, aan de oostkant van La Palma. Wel wat verder rijden (voor La Palma begrippen), want we moesten de tunnel door naar de andere kant, maar uiteindelijk ben je er eigenlijk zo. We hadden er goede berichten over gehoord en het heeft ons niet teleurgesteld. Een hele sfeervolle ambiance, prettige bediening en vooral lekkere gerechten. Ook weer een aanrader.

Restaurant Casa Osmunda

En ook nog even de beloofde foto’s van de hagedissen, weer eens een mooie zonsondergang en voor de liefhebbers een filmpje van de volksdansers bij de veemarkt in Los Llanos.

de blauwbaard hagedis. het mannetje heeft een blauwe vlek onder zijn kop, vandaar de naam

het vrouwtje is veel saaier, bruin gestreept, en een stuk kleiner

was weer mooi