De afgelopen week hield de vulkaan zich redelijk rustig, we hoorden hem bijna niet meer. Ook het aantal aardschokken nam af en de SO2 uitstoot werd een klein beetje minder. Reden voor de specialisten om héél voorzichtig aan te kondigen dat dit wellicht, heel misschien, signalen zijn dat de vulkaan langzaamaan richting het einde van zijn krachten gaat. Maar deze berichten worden intussen ook alweer tegengesproken. We durven op niks te hopen, nemen alles voor kennisgeving aan en gaan het zien. Gisteravond liet hij overigens weer flink van zich horen, explosies, rammelende ramen en deuren en er was ook nog een behoorlijke aardschok. Vandaag waait er een keiharde wind door het Aridanedal, waardoor het overvloedige lavazand (Zo noem ik het, ook al wordt het hier ‘cenizas’, as, genoemd. As geeft af volgens mij en dit is precies hetzelfde spul als op het strand ligt, dus zand in mijn optiek) opwaait en je eigenlijk niet buiten kunt zijn zonder je ogen, mond, haren, kleren vol te krijgen. Zucht, maar ook dit gaat weer over.

Afgelopen maandag was het 1 november, el Día de Todos los Santos, allerheiligen. De dag waarop men bloemen legt bij de graven van dierbare overledenen. Alleen wat doe je als de begraafplaats er zo uitziet:

Dit is de begraafplaats van Las Manchas, ook die van Tazacorte is niet toegankelijk vanwege de vulkaan, dus was er geen mogelijkheid om je geliefden te gedenken. In plaats daarvan heeft een helicopter bloemen uitgestrooid over de begraafplaatsen en was er op de Plaza de España in Los Llanos een gedenkplek ingericht waar bloemen neergelegd konden worden en waar stemmige muziek speelde. Een mooi gebaar vond ik het.

Dit soort beelden zien we nog steeds bijna elke avond vanuit de achtertuin.

Verder vullen we onze tijd met het zoeken naar een nieuw ‘thuis’ met verhuurmogelijkheden. Even een update. Het liefst willen we op La Palma blijven, zoals ik al eerder schreef. Of dat lukt is nog maar de vraag. Er is weinig te koop en de prijzen zijn, zeker aan de westkant van het eiland, erg hoog. We hebben in Tijarafe iets gezien wat we allebei mooi vinden, maar de prijs is outrageous. Bovendien bleek, toen we bij het Registro de la Propiedad een ‘nota simple’ opvroegen, waarin je kunt terugvinden hoe het onroerend goed in de escritura, de akte, omschreven staat en of er gekke condities gelden, dat de werkelijkheid niet helemaal overeenkomt met de escritura. Nu is dit op La Palma in het geheel niet zo raar, komt heel vaak voor, maar je kunt het beter weten vóórdat je koopt, dan wanneer je al gekocht hebt en wellicht met een onverwacht probleem komt te zitten. Ook hebben we aan de oostkant van het eiland een huis bezocht en gaan we de komende week daar nog 2 panden bezichtigen.

En met in ons achterhoofd de vraag ‘Wat als het hier niet lukt??’ zijn we ook voorzichtig aan het kijken naar de mogelijkheden op het Spaanse vasteland. Maar ja, dat klimaat daar hè. In de zomer regelmatig snoeiheet en in de winter eigenlijk niet altijd fijn. Of terug naar Frankrijk en iets met gîtes kopen. Daar is het in ieder geval over het algemeen niet snoeiheet in de zomer. Hoewel, met de klimaatverandering … En dan gaan we in de winter 5 maanden naar La Palma. Duitse vrienden, die ook hun huis verloren hebben, vertelden gisteren dat ze in Costa Rica gaan kijken, daar krijg je héél veel huis voor je geld en het land is het meest stabiele in Midden-Amerika (volgens hen). Karel bleef trouw aan zichzelf en was meteen enthousiast. ‘Daar gaan we ook kijken, want Spaans spreken we nu toch al bijna en verder spreken ze daar ook heel goed Engels’.  Ik bleef eveneens trouw aan mezelf en zei meteen ‘no way’. Ik ga niet in een of andere ‘gated community’ in de jungle ver van Europa zitten. Bovendien is Costa Rica ook hartstikke vulkanisch! Dat argument kwam aan. En deze week las ik dat er bij Girona in Catalonië ook vulkanen zijn en dat er daar meer meetstations worden geïnstalleerd. En de Eiffel in Duitsland is vulkanisch, evenals de Auvergne in Frankrijk. Hoewel deze vulkanen allemaal al tienduizenden jaren slapen, zou het toch zomaar kunnen dat de prins voorbijkomt en ze wakker kust.

In Californië, Australië, Zuid-Frankrijk enzovoort moet je héél goed uitkijken want daar brandt het elke zomer verschrikkelijk. In Nederland langs de grote rivieren kan je huis zomaar onder water komen te staan, sowieso moet je in Nederland natuurlijk helemaal niet zijn, want binnen afzienbare tijd verdrinkt het hele land.

Goed beschouwd is het eigenlijk levensgevaarlijk op de halve aardbol. En daar komt nog bij dat we tóch al ten dode opgeschreven zijn, want we zijn gevaccineerd. Nee, niet vanwege de prik tegen bof, mazelen, rode hond, DKTP of al die prikken voor als je naar een ver land op vakantie gaat, die iedereen gewillig laat zetten, maar tegen Covid. Want, zo vertelde een tweetal dames me een paar maanden geleden toen ik in de winkel van mijn vriendin stond, binnen 2 jaar is 50% van de gevaccineerden dood en over 5 jaar alle gevaccineerden. Zo zeg, daar was ik even heel erg van ondersteboven, ik heb ze aangeraden om dan toch vooral een nieuwe bikini te kopen, zij hadden immers nog een heel leven voor zich. Misschien dan toch  maar gewoon gaan feestvieren en het geld erdoorheen jassen, zo lang het nog kan??

Goed, ik ga maar stoppen voor vandaag, want er komt niet veel zinnigs meer uit. Ik wil maar zeggen dat de zoektocht naar een ander huis nog niet opschiet.