Allereerst heel veel dank voor alle lieve en betrokken reacties op het vorige bericht, echt hartverwarmend!  💖.

Inmiddels zijn we anderhalve week verder. Afgelopen weekend is bekendgemaakt dat de confinamiento in Spanje verlengd is tot 26 april. Niet echt een verrassing, het zat er dik in natuurlijk. We maken ons wel zorgen over de economie op het eiland (en overal elders trouwens). Ik las vandaag een bericht op internet dat het Ministerie van Toerisme van de Canarische Eilanden inschat dat de terugkeer naar ‘normaliteit’ pas in het najaar van start zal gaan en dat in juli 10% van de hotels weer open mag gaan voor de thuismarkt. Aan de andere kant las ik ook dat de ‘viviendas vacacionales’, vakantiehuizen, wellicht eerder weer van start mogen dan hotels ivm het individuele karakter. Wat best logisch zou zijn. Sowieso moeten er dan natuurlijk wel weer vluchten gaan, anders kan er geen mens komen naar je vakantiehuis. We zullen zien.

Maar het leven gaat door, het is bijna ongemerkt lente geworden, de zomertijd is weer ingegaan, het is Semana Santa, de Paasweek en de dagen gaan voorbij.

Na de afgelopen redelijk turbulente weken is bij ons de rust teruggekeerd en nu merken we pas goed hoe stil het in het dagelijkse leven geworden is. Ook stil in huis, nu Max er niet meer is, echt wennen. Toch vervelen we ons vooralsnog niet, alhoewel alles wel in een langzamer tempo gaat. Wat later opstaan (ik in ieder geval, Karel niet), wat langer zitten om koffie te drinken en te eten, werken in een lagere versnelling. Meer kranten lezen, nieuws luisteren en kijken. Waarbij we ons af en toe moeten dwingen om dat los te laten, corona-moe worden we er soms van.

Voor onze Spaanse les hebben we nu veel tijd (helaas voor Karel). Maite, onze lerares, stuurt ons elke week huiswerk toe. Daarnaast heeft ze aangegeven dat ze graag ook op andere manieren met de leerlingen in contact wil blijven en dat we, als we dat willen, onze gedachten, mening, grapjes, hoe we het dagelijkse leven invullen, etc. met haar kunnen delen. Een goede oefening voor de schrijfvaardigheid, vind ik, dus probeer ik, behalve het opgegeven huiswerk te maken, ook geregeld een stukje te schrijven. En Karel doet braaf mee, zei het met af en toe wat diepe zuchten en gemopper 😊.

En we hebben besloten dat we, nu veel leuke dingen weggevallen zijn, onszelf dan maar moeten verwennen met lekker eten. We bestellen af en toe eten bij restaurants uit de omgeving die aan huis leveren nu, maar we koken zelf ook graag en daar hebben we nu alle tijd voor. Daarnaast is Karel veelvuldig gaan bakken, bananencake, gemberkoek, appelcake, meringue-schuimpjes (want eiwit over). Heerlijk, maar niet zo goed om dat allemaal met z’n tweeën op te eten. Gelukkig hebben onze onderburen/vrienden twee honden, waarmee ze elke dag een paar keer langs onze onderingang komen. We maken bijna dagelijks even een praatje met elkaar, op een afstand van 2 meter. Naast hen wonen weer andere vrienden, dus als Karel iets gebakken heeft, dan appen we even dat er op de pilaar bij de poort twee pakketjes klaarliggen. Bij onze boven-overburen brengen we dan ook een pakketje, dat is alleen even snel het straatje oversteken en weer terug. Zij klagen intussen allemaal dat ze te dik worden als dit nog lang gaat duren.

Zelf geconfijte gember aan het maken, is hier niet te koop. Lekker maar hééél pittig.
Gemberkoek.
Dulce de arroz con leche – rijstpudding met room, citroen en kaneel. Nog snufje kaneelpoeder erop ter garnering. Héérlijk. 6 schaaltjes gemaakt, 2 weggegeven aan bovenburen.
Eiwitten over van de rijstpudding, dus méringues gemaakt. Allemaal weggegeven aan de buren, teveel suiker 😉

Intussen is ook onze poort opgeknapt. Die was op enkele plaatsen volledig doorgeroest en erg verveloos. Geen overbodige luxe dus. Gelukkig hadden we de Hammerite kort voor de lock-down nog gekocht.

Eerst kaalschuren en gaten vullen,
en nu Hammerite erop.

Verder we brengen veel tijd door in de tuin. Onkruid en dood hout in overvloed op delen van ons terrein. Beneden bij de onderpoort aan de Campitos wil Karel een ‘drago -drakenbloedbomen- bos’ gaan aanleggen. Anders gezegd, een paar van die bomen planten. We hopen bomen te kunnen kopen die al enige hoogte hebben. Elders in de tuin hebben we er enkele geplant, maar die zijn nog maar zo’n 50 cm hoog, dat schiet niet op. Hangt ook van de prijs af. Helaas zijn grotere bomen meestal niet goedkoop, in dat geval worden het dan toch kleintjes 😊. Wij vinden ze prachtig en drago’s hebben, als ze eenmaal goed geworteld zijn, niet zo veel water nodig. Dus heeft Karel het hele terrein bij de poort beneden ontdaan van alles wat er stond, voornamelijk dode of halfdode planten en struiken. Nu is het maagdelijk schoon, klaar voor aanplant, maar kunnen we er niet op uit om de bomen te gaan kopen. Tegen de tijd dat we ‘vrijgelaten’ worden, staat er weer nieuw onkruid😨.

Bijna alles weg.
Zo ongeveer was het eerst.
Dit is een drago, mooi !

En het heeft geregend! Vorige week vrijdag heeft het vanaf een uur of elf zo’n beetje de hele dag geregend. Dat was hard nodig. Uiteindelijk is er bij ons 15 mm gevallen, lang niet genoeg, maar we zijn er blij mee. De tuin is opgefrist en ik hoop dat het voldoende was om de omgeving ook wat groener te laten worden. Op andere plaatsen is veel meer gevallen, er stroomde weer water uit de Caldera door de Barranco de las Angustias naar zee. Geen woeste stroom, maar toch. En wij zijn een dag binnen gebleven. Haard aan, scrabble gespeeld en gepuzzeld.

Dit soort wolken zie je vaak hier, als er regen komt. Lenticulaire wolken zijn dat, heb ik gelezen.

Als afsluiting wat foto’s uit onze tuin. De tuin trekt zich niks aan van corona of de lock-down. Zolang we bewateren, groeit en bloeit alles gewoon door en genieten we van de vele kleuren.

Christusdoorn, hele jaar door bloemen.
Suzanne met de mooie ogen tegen de gevel van ons huis.
Bloeiende Aloë Vera en Limonium
Overdadig bloeiende Brugmansia
Roze-rode Gaura
Een oranje bloeiende Aloë variant
Uitbundig bloeiende, 2 mtr hoge hanggeranium
De eerste Canna’s die bloeien.
Het groene varenhoekje bij de appartementen.
Strelitzia’s bij de muur van Max.
Echt hele mooie Lantana achter ons huis.
Paarse Duranta, bloeit zo’n beetje het hele jaar door.