We hebben een bewogen week achter ons liggen. Vorige week vrijdag tegen het einde van de dag is er in Garafía, in het noorden van La Palma, een bosbrand uitgebroken, die zich tot een hele grote brand heeft ontwikkeld. Er zijn meer dan 300 mensen geëvacueerd, op een gebied van 1.200 hectare zijn bossen, wijngaarden en ook een aantal huizen in vlammen opgegaan. Gelukkig zijn er geen slachtoffers gevallen. Even leek het erop dat de brand zelfs Puntagorda in het noordwesten van La Palma zou bereiken en dat de inwoners daar ook geëvacueerd zouden moeten worden. Maar uiteindelijk draaide de wind en is dat niet nodig geweest.

Het gebied waar de brand woedde.

Meer dan 400 brandblussers vanuit alle Canarische Eilanden en van het vasteland hebben van vrijdagavond tot maandag keihard gewerkt om de brand onder controle te krijgen. Er zijn blushelikopters ingezet en er is een aantal blusvliegtuigen van het península gekomen. Wij zaten er ver vandaan, zagen alleen de grote rookwolken boven de caldera hangen en de blusvliegtuigen en helikopters af en aan vliegen die bij Tazacorte in de oceaan kwamen ‘tanken’. Wel een spectaculair gezicht overigens. Maar wat vreselijk angstig moet het geweest zijn voor de bewoners in het noorden. Op maandag werd het sein ‘brand onder controle’ afgegeven, maar tot op heden is men nog steeds bezig met het controleren van het gebied. Komende zondag gaan we lunchen bij Restaurante Azul in El Castillo, dat midden in het getroffen gebied ligt. Het restaurant en de omliggende huizen zijn gered, maar we zijn wel benieuwd wat we zullen aantreffen in de omgeving.

Doordat we vanaf woensdag hier ook nog een enorme calima hadden met wind en temperaturen die, zo hoorden we, want onze eigen geschiedenis op La Palma gaat nog niet zo ver terug, in geen jaren meer zijn voorgekomen, was het gevaar aanwezig dat de branden weer zouden oplaaien. Maar dat is gelukkig tot nu toe niet gebeurd. Op woensdag, donderdag en vrijdag was het bij ons 38°C overdag en zakte de temperatuur ’s nachts niet onder de 30°C. In Puntagorda is gedurende die dagen zelfs de 40°C bereikt. Dat is echt niet fijn, wat zijn we blij dat we dit voorjaar besloten om ook in onze slaapkamers (in de woonkamer hadden we er al een) een airco te installeren.

Hè hè, eindelijk is het zover en hebben we de bevestiging binnen van onze verhuurlicentie Vivienda Vacacional. We kochten ons huis in maart 2018 met een verhuurlicentie. In de advertentie van de makelaar stond: hoofdhuis met 2 appartementen voor de verhuur en een verhuurvergunning. Ik heb de kopie hier nog liggen. Ok, we hadden de licentie natuurlijk nauwkeuriger moeten lezen (en de makelaar ook….), maar is het raar dat wij ervan uitgingen dat de verhuurlicentie de appartementen betrof? Niets bleek echter minder waar. In april 2018 gingen we naar de Cabildo om de verhuurlicentie op onze naam te laten overschrijven. Alle papieren afgegeven bij Merchi van Turismo en we zouden verder bericht krijgen. Tegen eind 2018 (!), kregen we een aangetekend schrijven dat onze verhuurlicentie niet klopte. Die zat nl. niet op de appartementen maar op het hoofdhuis waarin wij wonen.  En in een huis met verhuurlicentie mochten we eigenlijk helemaal niet permanent wonen. Misleidende verkoopinformatie?? Volgens Merchi was het geen probleem, de oude licentie op ons huis zou opgeheven worden en dan konden we de aanvraag voor de vivienda vacacional-licentie op de appartementen aanvragen.

De bordjes die we naast de ingang van de woningen moeten hangen.

Maar ……… Er moest wel een aantal officiële documenten aangeleverd worden om die licentie te kunnen verstrekken en zelfs in de notariële akte moest eea aangepast worden, want daarin stond het niet goed beschreven. Zucht …… kostte geld en flink ook, terwijl we voor de oude licentie betaald hebben. In september 2019 hadden we eindelijk alles wat nodig was aangepast en de benodigde documenten geregeld en togen we opnieuw naar de Cabildo. Papier met stempel gekregen als bewijs van onze aanvraag en we zouden weer horen. Wanneer ongeveer? Over een maand of 3. Dus in januari weer gebeld met de vraag hoe het met onze aanvraag was. ‘Wanneer heb je hem ingediend? September? Nou, ik ben nu met de aanvragen van juni bezig, dus reken maar uit ..’ Eind juni, een paar dagen voordat ik naar NL zou vertrekken, kregen we een aangetekend schrijven van de Cabildo, er ontbrak toch nog enige informatie van het kadaster. Of we die binnen 10 dagen wilden aanleveren, anders gingen ze ervan uit dat onze aanvraag kon vervallen. Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr. Alle documenten die we van het kadaster hebben (en dat zijn er een hoop) heeft Karel toen naar Merchi gebracht met de vraag of ze dan zelf maar even wilde kijken wat er ontbrak. Ze zou het gaan bestuderen en erop terugkomen. En dan uiteindelijk begin deze week, weer een aangetekende brief. De schrik sloeg ons om het hart. Maar nee, joehoe joehoe, dit keer was het dus de bevestiging. Of we maar weer naar Santa Cruz wilden komen om de papieren op te halen. Ik dacht, dat wordt een dik pak documenten. Maar ik kreeg slechts een simpel A4-tje met daarop de twee licentienummers. En per woning een A4 kaart met daarop vermeld in 4 talen (met taalfouten overigens) dat de gasten klachtenformlieren ter beschikking staan, die we in de woningen duidelijk zichtbaar moeten ophangen. En per woning een blok met officiële klachtenformulieren. In 4-voud, genummerd en met stempel van de Cabildo erop. Het duurt even, maar dan heb je ook wat …..

Laat maar komen die klachten, we zijn er klaar voor 🙂

De story over ons galerijwater continues voorlopig nog. Ook daar troffen we wat ‘lijken in de kast’ aan. Maar daarover een andere keer meer.

Oh ja, tussen de bedrijven door heeft Nederland geheel Spanje code oranje gegeven, dus ook La Palma. Het is volkomen idioot dat heel Spanje over één kam geschoren wordt. Ik denk niet dat er veel plaatsen zijn waar je op dit moment veiliger bent dan op La Palma En dat geldt trouwens ook voor nog behoorlijk wat andere plaatsen in Spanje. Ik heb foto’s gezien van de drukke Nederlandse kust en in Amsterdam en Rotterdam is het risico op besmetting vele malen groter. Dank je wel Nederland voor het veroorzaken van nog meer economische schade dan er al was. Dit moest ik even kwijt.

Het strand van Puerto Naos waar we afgelopen donderdag om een uur of vier waren. Rustig. Iedereen neemt 4 stokjes uit een bak waarmee je je eigen stukje strand kunt afbakenen. Dat werkt prima en per ‘stuk strand’ staat aangegeven hoeveel mensen er mogen liggen. Er liep ook iemand rond die er toezicht op hield. Overigens zie je hier het calima-effect goed. Het is niet mistig of bewolkt, maar dit is Sahara-stof dat in de lucht zit.

En dit is mijn eerste stuk mozaïek, ingevoegd en klaar. Best trots op eigenlijk, alhoewel sommige voegen wat breed zijn. Voor het tweede deel moet ik daar beter op letten.