kruistocht in wandelbroek – ingesloten – nog altijd geen asfalt – gat in dak

kruistocht in wandelbroek – ingesloten – nog altijd geen asfalt – gat in dak

Vandaag is het de dag van de grote autorally van Los Llanos. Dat betekent concreet dat we zo’n beetje de hele dag ingesloten zitten, want alle doorgaande wegen rondom ons zijn afgesloten, en dat we een hoop lawaai horen, want het parcours loopt vlak onder ons door. Donderdagavond ging ik onze wekelijkse portie eieren ophalen bij Victor en Milly, Spaanse onderburen, en daar stond onder de carport een raceautootje met knalgele spoilers en velgen, volledig bedekt met reclames, waarvan Victor met open portier de motor liet brullen. Zo’n kwartier lang. De bedoeling hiervan was mij niet geheel duidelijk. Kijken of de motor nog startte? Of het gaspedaal nog wel reageerde bij indrukken? Warmdraaien voor de opening van de rally op vrijdagmiddag? Afijn, Victor doet ook mee dus. Drie jaar geleden verraste de rally ons, toen hadden we een dagje uit gepland maar kwamen we tot de ontdekking dat we tussen 9h30 – 12h00 en van 13h00 – 15h30 niet verder kwamen dan 200 mtr van ons huis. Maar nu zagen we al een week geleden overal de aankondigingen liggen/hangen voor vandaag. Drie jaar geleden hingen die er waarschijnlijk ook, maar toen wisten we nog niet dat de A4’tjes die overal onder stenen op muurtjes liggen behalve overlijdensaankondigingen vaak ook zeer relevante informatie kunnen bevatten.

Dus zorgden we dat alle boodschappen in huis zijn en planden we een rustige dag thuis. De lunch met vrienden in een restaurant, die we, ons nog onbewust van de rally, een paar weken geleden voor vandaag afspraken, hebben we maar doorgeschoven naar morgen, als de rust is weergekeerd. In plaats daarvan koken we zelf lekker voor vanavond, alle tijd immers (kip cacio e pepe in bagna cauda – kip uit de oven in een saus met ansjovis, witte wijn, room en parmezaanse kaas – en sinaasappel-speculaassoufflé) en heb ik ook tijd om weer eens een blogbericht te schrijven. De ochtendwandeling besloot ik nog wel te doen, het tweede deel van mijn traject loopt over het rally-parcours, maar het spektakel zou immers pas om 9h30 beginnen. Tegen 9 uur kwam ik aan bij het deel dat over het raceparcours gaat. Alles was al afgezet met dranghekken en linten, er stonden al ‘mannetjes’ bij de kruispunten, op veel plaatsen zaten al groepjes mensen genoeglijk aan de kant met tafels en stoelen en zelfs was er ergens al een barbecue aangestoken. Een waar volksfeest dus. Helaas hebben we intussen ook al een paar keer gillende sirenes gehoord. Bij de rally van twee jaar geleden is er hier vlak bij een auto gruwelijk uit de bocht gevlogen, en dwars door de afrastering heen een paar meter naar beneden gestort. Maar ja, is nu eenmaal het risico van het vak waarschijnlijk.

Eind februari hadden we als buurt een bespreking met onder anderen de burgemeester van Los Llanos over het project ‘asfalteren van de Camino Campitos’. Er werd ons toegezegd dat er de daaropvolgende week begonnen zou worden en dat de klus in zo’n 3½ à 4 maanden geklaard zou zijn. Alle buurtbewoners helemaal ‘feliz’, want het stof en de slechte staat van de weg zijn we allemaal meer dan beu. En zowaar werd er inderdaad een week later begonnen met het werk. Zeer voortvarend werd de straat stukje voor stukje open gemaakt, werden er leidingen etc. vernieuwd, werden er voorbereidingen gedaan voor het plaatsen van straatverlichting en werd de weg vervolgens weer dichtgegooid. Tegen eind april was het hele stuk klaar voor asfalteren. Maar toen viel helaas de grote stilte in. Het was ook eigenlijk te mooi om waar te zijn. Op La Palma loopt namelijk nooit iets volgens planning. Toch hoop je steeds weer, tegen beter weten in, dat het misschien déze keer wel klopt. Niet dus. Bij navraag bij de gemeente werd ons verteld dat de aannemer die de klus moet klaren vergeten was enkele documenten in te leveren bij de desbetreffende autoriteiten. Toen ze daarachter kwamen en alsnog de formaliteiten vervulden, was de fabriek die het asfalt moet leveren wegens zomerpauze 2 maanden (!!) gesloten. In september zijn we de eersten ………. In onze Noord-Europese ogen is het ongekend en onvoorstelbaar dat een fabriek 2 maanden sluit voor zomervakantie. Wil men niet verdienen of zo? Maar hier kijkt niemand ervan op. Zou de Camino Campitos voor het einde van het jaar geasfalteerd zijn? We wachten het maar weer af.

Deze week is er een gat in ons dak gemaakt. In de op het noorden gelegen muur van onze eetkamer zitten weliswaar 3 ramen, maar door de oriëntatie op het noorden, is het er vooral bij bewolkt weer tamelijk donker. En dat zinde ons niet, we zijn ‘mensen van het licht’, zo te zeggen. Dus wilden we een daklicht in ons Canarische dak. Met melkglas, dat voorkomt dat de zon er doorheen schijnt, maar laat wel veel licht door. Alex, de aannemer wilde er eerst helemaal niet aan beginnen. Het onderwerp ‘daken’ is op La Palma nogal heikel namelijk. Veel (oudere) daken lekken hier en waarom zou je in een dak dat dicht is in hemelsnaam een gat gaan maken?? Toch wilden we het. Na 1½ jaar het onderwerp met enige regelmaat bij hem ter sprake te hebben gebracht en de verschillende mogelijkheden besproken te hebben, was hij zover dat hij de klus aannam.

Het begin is gemaakt, geen weg meer terug 😬😬
Pablo aan het werk

Dus de afgelopen week hebben we gruwelijk in het stof en het lawaai gezeten en nu zitten we met dat gat. Dat vooralsnog is afgesloten met planken waar de zon gezellig doorheen kiert. Alex keek omhoog en zei somber ‘nu moeten we het weer lekdicht zien te krijgen’, maar dat maakte op ons geen indruk, want hij moppert vooraf altijd en ziet van alles dat fout kan gaan, maar krijgt het uiteindelijk ook altijd weer voor elkaar. Maandag komt Fran, de ‘carpintero de aluminio’, om het aluminium kozijn te plaatsen, waarna het glas besteld gaat worden. Voor hem is het ook nieuw, hij zei ons ‘nadie lo hace’ – niemand doet dat. Toch hebben we hier en daar al wel wat huizen gezien met een dakraam. Waarschijnlijk ook van die rare extranjeros als wij.

Voorlopig zitten we er zo bij. Regenen doet het gelukkig (bijna) nooit in juli. 🙏🙏🙏

Een tijdje geleden hebben we een mooie wandeling gemaakt in Breña Alta, aan de oostkant van het eiland. De bronnen- en kruizentocht van San Pedro. Heel bijzonder, halverwege de wandeling kom je opeens uit bij een nis in de bergwand waar vele kruizen en heiligenbeeldjes te bewonderen zijn.

Een bron onderweg waar we onze waterflesjes konden vullen
Er staan zelfs een paar stoeltjes, voor als je even tot bezinning wilt komen.
De plantjes worden goed verzorgd.
Ook ter plekke van takken gemaakte kruisjes staan er.
Een gezegende plek voor een pauze tijdens onze kruistocht in wandelbroek.
Prachtige varens en gatenplanten ook onderweg.
Uitzicht over San Pedro.
Dit grappige vakantiehuisje kwamen we onderweg tegen. Zou de Kever bij de huurprijs inbegrepen zijn?

Nog een paar tuinfoto’s.

Onze privé tuin is echt mooi geworden.
En de tuin bij Abajo. De washingtonia palm die toen we in 2018 aankwamen nog heel klein was, begint al op een echte boom te lijken.
Ecologisch paradijs in La Laguna, vis gekocht bij de kapper en meer.

Ecologisch paradijs in La Laguna, vis gekocht bij de kapper en meer.

Deze week nam vriendin Sandra mij mee naar de ecologische finca van Martina, een Zwitserse dame die in La Laguna ooit de eerste biologische bananenfinca op La Palma begon.  Bananen zijn nog steeds haar belangrijkste activiteit, maar daarnaast heeft ze tussen de bananen overal planten en groente gezaaid/geplant, uiteraard ook volgens ecologisch/biologisch concept met het idee ‘ik kijk wel wat ervan komt’. Dit is uitgegroeid tot een soort jungle met overal prachtige bloemen, heel veel vlinders, je hoort bijen zoemen, het is ongelofelijk. En van buiten zie je er absoluut niets van, want de finca is, net zoals veel bananenplantages, omgeven door het bekende witte doek. Dan stap je door het toegangspoortje en sta je opeens in het paradijs! Héél bijzonder. En ze doet dat zo goed als alleen, met af en toe een beetje hulp.

In principe kan iedereen er kopen, je moet alleen even tevoren bellen of Martina aanwezig is. En dan vertelt ze je wat ze op dat moment allemaal heeft. Ze geeft ook rondleidingen als je dat wilt, en vertelt dan over haar manier van werken en waarom ze dat zo doet. Een heel ‘down to earth’ persoon, met de voeten stevig in de aarde, niks geen zweverig gedoe, wat mij vaak zo tegenstaat bij bio/eco fanaten. Martina zei ons ‘ik ben niet veganistisch, ook niet vegetarisch, ik eet geregeld een stukje vis of vlees, maar ik geef om de natuur en ga er graag goed en zorgvuldig mee om’.  Een vrouw om respect voor te hebben.

Sandra en Martina op zoek naar bleekselderij.
Overal prachtige bloemen.
En vlinders.
Nieuwe aanplant
Een paradijs.
Even tot jezelf komen kan ook.
Hier snijdt Martina snijbiet af voor Sandra. Lekker, roergebakken zoals spinazie.
Alles wordt afgewogen op een oeroud, roestig weegschaaltje. Ik kocht bananen, rucola en rabarber.
En dit is het enige bordje wat boven de ingang hangt. Sowieso moet je weten waar het is, spontaan vind je het nooit.

Dan was het deze week ook weer tijd voor een bezoek aan de kapper. Terwijl ik met mijn hoofd achterover in de wasbak hing, kwam buiten de visverkoper voorbij. Die rijden hier op La Palma rond in een (meestal) wit, Berlingo-achtige autootje, soms met een luidspreker erop en verkopen wat er die nacht in de haven van Tazacorte binnengekomen is. Bij Manuela, de kapster, komt hij altijd even naar binnen omdat zij niet zo snel naar buiten kan en hem anders mist. Deze keer had hij caballa (makreel). Daar had Manuela geen zin in, maar mij leek het wel wat. Dus terwijl mijn hoofd ingezeept en gemasseerd werd, vertelde de visboer dat de prijs 6 euro voor 2 kilo was. Dat is een beetje veel voor ons, dus doe voor mij maar 1 kilo. Ja maar dan is de prijs 8 euro en je kunt het toch invriezen? Nou, onze vriezer is niet zo groot en er ligt al veel in dus toch maar 1 kilo. Dus kreeg ik een zakje met 3 mooie makrelen. Dat hij even moest wachten totdat ik kon betalen (ik lag immers met mijn hoofd achterover in de wasbak) was geen probleem volgens Manuela. ‘Hij heeft geen haast’. En zo was het ook.

Thuisgekomen een video op YouTube opgezocht hoe ik die beesten moest schoonmaken, want dat was nog niet gedaan. En jawel, lang leve YouTube, beetje een kliederzooi maar fluitje van een cent, buik opensnijden, inhoud eruit halen, achter de kieuwplaten de kieuwen verwijderen, afspoelen en voilà, klaar voor de barbecue. Ik kan zo de vismarkt op !

Keurig gedaan, al zeg ik het zelf !

Dan is Karel bezig met ons volgende project. De ‘wintergarten’ boven op ons huis. Mooi Duits woord, hoe noem je dat in het Nederlands? Serrekamer of zo? In ieder geval deden we er nog niet zoveel mee. Ziet er leuk uit, heel zen/japans-achtig, maar omdat de ruimte niet van binnenuit ons huis te bereiken is, wordt hij tot nu toe alleen als opslagplaats gebruikt. Doodzonde, want je hebt er een fenomenaal 360° uitzicht over het hele Aridanedal. Nou, een stukje opslag blijft bestaan, maar alleen het achterste deel. Wij hebben een heel groot terrein, maar ons eigen huis is niet zo groot en het ontbreekt vooral aan opslagruimte. Het idee was om ergens een houten chaletje te plaatsen voor de gereedschappen etc. Dit staat nu allemaal in een kleine serre die grenst aan onze woonkamer, maar dat is een bende en ziet er niet uit. Bovendien willen we die ruimte ook nog gaan opknappen en meer als woonruimte gaan gebruiken. Nu gaan we alles eerst maar eens boven netjes opslaan en als dat toch niet bevalt, dan kunnen we altijd dat chaletje nog gaan neerzetten.  Aldus begonnen met het verven van de onbewerkte vloerplaten, zodat het er niet meer zo ‘bouwkeet-achtig’ uit ziet en het leggen van plintjes langs de muren. Dan worden in het achterste deel alle gereedschappen en de overgebleven archiefdozen opgeslagen, hetgeen wordt afgeschermd met een gordijn. Een rood gordijn, dat wilde Karel. Ik ben altijd meer van van de ‘rustgevende’ kleuren, felle kleuren is niks voor mij eigenlijk. Een blauwe of rode keuken heeft Karel er dan ook nooit doorgekregen, alhoewel we er toch al enkele geplaatst hebben in ons gezamenlijke leven. Nu moest ik dan toch maar eens water bij de wijn doen. Ze hangen nog niet, en als het echt heel erg is, zijn ze zo weer vervangen, heb ik bedacht 😉 . Wordt vervolgd.

de wintergarten
Muur schoonmaken en schilderen. Er liggen een soort onbehandelde geperste houtplaten op de vloer.
Vloer geverfd, plintjes leggen en het ziet er zo al een heel stuk beter uit.
Deze bende is ons een doorn in het oog, moet naar boven.

Dan hebben we nog een tweede koningin van de nacht denken we, althans ook een nachtbloeier, met enorme, prachtige bloemen. Nog veel groter en mooier dan de cactus die een paar weken geleden bloeide.

Deze gigantische knoppen ontdekten we afgelopen woensdagmiddag opeens.
Dit was om twaalf uur ’s nachts.
Zaklamp erbij gehouden om betere foto te kunnen maken.
Prachtig toch ?
En een dag later is er alleen dit nog maar van over, zonde dat het maar zo kort duurt.

Regen op La Palma, tijd voor een serie ‘voor & na’

Regen op La Palma, tijd voor een serie ‘voor & na’

Vandaag, zaterdagochtend, is dit ons uitzicht. Regen, urenlang en hard ook. De wandelplannen die we voor vandaag hadden, zijn uitgesteld. Binnen blijven en hopen dat er nergens iets gaat lekken, wat in Canarische huizen regelmatig het geval is. Voordeel is, dat ik nu weer eens tijd heb om een bericht te maken. Een’ voor & na’ serie leek ons wel wat. Om een goed beeld te krijgen van de hoeveelheid werk die er verzet is en de veranderingen die dat heeft opgeleverd. Voor zover dat nog niet duidelijk was 😊 . Een gedeelte van de oude foto’s is van de makelaar, met een groothoeklens gemaakt en dus een beetje uit verband getrokken.

En intussen is de regen gestopt en probeert de zon weer voorzichtig door de wolken heen te komen.

Bijna uitverteld ……….

Bijna uitverteld ……….

De eerste proefgasten, Sophie, Mischa en Christian zijn  alweer vertrokken, het was een supergezellige week. Alles is goed gegaan, afgezien van de naar beneden gevallen doucherekjes. Om het boren nog even uit te stellen, hebben we een soort superlijm gekocht en in onze eigen badkamer uitgeprobeerd of het daarmee wel blijft hangen. So far so good, het hangt nu 2 dagen. Kijken of dat zo blijft en indien ja, dan gaan we de twee andere rekjes ook zo opnieuw bevestigen. Het was erg warm de afgelopen dagen, boven de 30°. Daardoor hadden we wel geweldig mooie avonden. En ook mooie zonsondergangen, deze is gefotografeerd door Mischa.

Karel heeft de dode amandelboom bij het ontbijtterrasje van het boven-appartement weggehaald. Hij was hartstikke dood, geen leven meer in te krijgen. Er zijn door de aanhoudende droogte van de afgelopen 5 jaar heel veel amandelbomen gesneuveld op het eiland, zo ook deze. Heel jammer, want gaf fijne schaduw en het is nu opeens erg kaal. Maar goed, alles went en we hebben een stuk van de stam laten staan om te fungeren als ‘klimrek’ voor een klimplant die we er gaan planten, zodat deze mooi over het dakje heen kan gaan groeien.

de amandelboom op een oude foto, toen al dood

en vandaag, tja, kaal hè? maar komt goed

Dan zijn we nu ontelbare ditjes en datjes aan het afwerken, kost ook nog best veel tijd. Het grote terras bij het boven-appartement wordt de komende week onder handen genomen. En op dit moment is Karel een dakgoot aan het bovenste appartement aan het bevestigen, want het leek ons een moeilijk karwei om zonder dakgoot bij regen droog binnen te komen. Dat zou een letterlijke ‘regendouche’ worden. Het project ‘gordijnen’ is klaar. Het laatste waren de grote schuine ramen in het boven-appartement aan de beurt. Was het vervelendste, doordat het een schuin raam is. Maar het is een soort van gelukt. Wel loopt de onderkant dus op, als het gordijn open is, dat gaat niet anders. Maar straks staat de bank ervoor en zie je daar niks van. In ieder geval hebben wijzelf het goedgekeurd zo. Overigens, een gordijn opnieuw moeten wassen en wat denk je, wéér gekrompen. Daar word je toch gek van?? We zien met angst en beven de dag tegemoet waarop alles weer eens een wasbeurt nodig heeft. Nog even niet aan denken maar.

Karel Klus in actie

project ‘dakgoot’ – 1e beugel hangt

en de volgende stap

de gordijnen-apotheose  –  moet wel nog een beetje beter strijken, zie ik.

En dan als afsluiting nog een ernstige mededeling. Omdat we nu bijna klaar zijn met de appartementen, hebben we straks natuurlijk véél minder te vertellen. Wel gaat ons eigen huis nog op de schop, maar daarmee zullen we onze volgers niet al te veel vermoeien. Daarom laten we vanaf nu het vaste ritme van elke zondag een nieuw bericht los. We blijven met regelmaat berichten plaatsen over het wel en wee bij ons en op het eiland, maar niet meer altijd op zaterdag/zondag, gewoon wanneer het uitkomt. Nu gaan we ons eerst richten op het maken van de website, onder leiding van Mischa van pongh.com, die vorige week hele mooie foto’s gemaakt heeft hier. Helaas was nog niet alles klaar, nog steeds ontbreken er meubels, dus deels moeten wij zelf in oktober trachten hiervan foto’s te maken. Maar belangrijk is dat de website snel de lucht in gaat, zodat behalve alle mensen die ons al kennen, ook nieuwe La Palma-geïnteresseerden ons kunnen vinden én kunnen boeken. Zodra de website on-line gaat, laten we dat natuurlijk weten via het blog en onze facebook-pagina.

Tot snel weer, hasta luego !!

Proefgasten gearriveerd

Proefgasten gearriveerd

Onze proefgasten, Christian en Mischa en Sophie, alle drie uit Frankrijk, zijn afgelopen woensdag gearriveerd. Dus beide woningen worden nu gebruikt. En meteen al de eerste dag viel het rekje voor shampoo etc. in de douche naar beneden bij Mischa en Sophie in het beneden-appartement. We hadden het vorige week gevonden bij een ferretería in Los Llanos. Helemaal blij, want in de tegels boren was hierbij niet nodig. Een ingenieus systeem om te plakken en het zou 4 kg houden. Meteen 3 stuks gekocht. Maar werkt niet dus. In ieder geval niet hier…… Intussen is die in onze badkamer vanochtend ook naar beneden gevallen, alleen bij Christian in het boven-appartement hangt het rekje nog, maar die heeft er alleen een heel klein flesje shampoo op staan. Toch maar gaan boren. En terug naar de ferretería natuurlijk, ons beklag doen!

Het enige rekje dat nog hangt, voor zo lang het duurt.

 

Verder nog driftig op zoek naar decoratie en accessoires. Elke dag vinden we wel weer wat en sommige dingen doen we per internet. Meer foto’s van beneden volgen later.

 

finca paraiso la palma

oude spiegel, gevonden op een brocante in de Bourgogne

Een schilderij van Karel z’n vader.

finca paraiso la palma

eethoek boven-appartement

hoekje boven

boven appartement

ook een beetje deco in de badkamers

Eveneens weer druk met de tuin geweest. Gisteren zijn Ito en de mannen voor de laatste keer geweest. Vanaf nu moeten we zelf aan de bak. En van onze onderburen Karin en Hans, met wie we het goed kunnen vinden, die hier een jaar wonen en al een behoorlijk volgroeide tuin hebben, hebben we wat planten mogen afsteken en stekken. Hartstikke lief. We zien de planten in de tuin overigens letterlijk opbloeien sinds we bewateren. De foto bovenaan is van een brugmansia die al in de tuin stond en er, door te weinig water, zeer armetierig uit zag. Nauwelijks blad en bloemen. En kijk nu eens, na een paar weken water, vol met blad en bloemen. Hij staat een stukje van ons terras vandaan, maar ’s avonds komt de geur van de bloemen helemaal tot aan ons huis. De gietwater-kwestie is overigens nog niet opgelost.

pad vanaf de gasten-ingang naar het boven-appartement wordt afgemaakt

Strelitzia’s uit de tuin van Karin en Hans

Stekken van prothea’s, eveneens uit de tuin van de buren. Staan in water met ‘enraizante’ om wortels te ontwikkelen.

en idem dito voor de stekken van de franchipani

Bij Siepko en Marian hebben we een hele leuke, door Siepko geschreven reisgids opgehaald, die we ter beschikking stellen aan onze gasten. Siepko en Marian wonen al heel lang op La Palma en kennen het eiland door en door. De gids is echt super goed, het hele eiland komt aan bod, alle leuke plekjes staan erin die je als toerist anders misschien helemaal niet zou weten te vinden. Evenals tips voor restaurants, veel wandelingen, etc. Toen wij in 2010 voor het eerst op La Palma kwamen was het onze leidraad, en we kijken er nog steeds heel regelmatig in. De gids is bovendien door Siepko met veel humor geschreven, wat het lezen heel leuk maakt. Chapeau hiervoor.

de reisgids van Siepko

Vrijdagavond waren we door Christian uitgenodigd om te gaan eten bij restaurant El Rincon de Moraga in Argual, bij het plein van de zondagse hippiemarkt. Er zijn meerdere goede restaurants op La Palma, maar ik geloof dat El Rincon de Moraga voor ons toch op de 1e plaats staat. Waarbij we restaurant El Sitio van Hotel Hacienda de Abajo in Tazacorte nog niet geprobeerd hebben, dat schijnt ook goed te zijn.

Hectische tijden, last van eindstress of misschien beginstress ??

Hectische tijden, last van eindstress of misschien beginstress ??

Het zijn hectische tijden momenteel. Eigenlijk niet veel tijd voor een bericht, maar toch maar even tussendoor, want heb het vorige week ook al laten afweten. De eindstress begint enigszins toe te slaan, althans bij mij. Zo vaak gezien bij vrienden in de Bourgogne die aan het verbouwen waren. Hoeveel tijd je ook hebt, aan het eind is er altijd stress. Wij hebben dat daar nooit gehad, want we hoefden toen niet zo rigoureus te verbouwen. Karel zegt dat ik me niet zo druk moet maken, het zijn immers ‘maar’ proefgasten die komen volgende week, geen officiële gasten. En dat is natuurlijk ook zo. Maar toch willen we het zover mogelijk af hebben en dat gaat niet lukken. Want El Corte Inglès laat ons in de steek met de levering van de bank en fauteuils, komen pas in oktober. Dus voorlopig tuinmeubels binnen, ziet er ook leuk uit hoor. Een vloerkleed en bijzettafels willen we pas kopen als die meubels er zijn. Om precies de kleuren te weten, want dat is ook even afwachten als je via internet bestelt. De nieuwe toplaag voor het terras van het bovenste appartement zit er nog niet op, duurt nog een week of twee. En nog een hele hoop kleine dingen …..

Over 3 weken komen de eerste ‘echte’ gasten in het beneden appartement en dat is zo goed als klaar, op de Corte Inglès meubels na en wat decoratie. Wel nog een deel van de keukeninventaris kopen. We hebben pannen, borden, bestek, wat kleinere accessoires ontbreken nog, maar dat gaat allemaal goed komen.

finca paraiso la palma

Keuken van het onderste appartement, de eerste foto is de keuken van boven. Beide keukens hebben een vaatwasser, inductie-kookplaat en magnetron. En een koelkast natuurlijk, maar die is op de foto’s niet zichtbaar. Staat apart.

Dozen met servies, glazen, bestek uitpakken

Alles moet natuurlijk eerst afgewassen worden. Mooie gelegenheid om de vaatwassers te testen.

Bone China porseleinen borden, vinden we zelf zo mooi, konden het niet laten om ze ook voor de appartementen te kopen.

finca paraiso la palma

eethoek boven

terras-zithoekje boven ….

dat nog even binnen moet staan zo lang de bank niet geleverd is.

inbouwkasten slaapgedeelte boven, hoogglans geverfd.

zelfde boxspring bed, nachtkastjes en lampen als beneden

buitenkant nu (op een haar na) lichtgeel

Geraniums gekocht en …

geraniums geplant in bloembak (voorheen ouderwetse douchebak) op het boven terras

De buitenkeuken bij het bovenste appartement is ook veranderd. Grote verbetering! En het verfwerk van de buitenkant is klaar (nou ja, een stukje bij het onderste appartement nog wat minder zichtbaar is en dus minder belangrijk/minder prioriteit 😊).

voor

en na

Gisteren en eergisteren calima gehad, het weerfenomeen waarover ik op 11 augustus al schreef. Geen uitzicht meer en heel warm om te werken. Wel heerlijk zwoele avonden, om tot laat buiten te zitten. En geweldig lekker om dan af en toe in ons afkoelbad te kunnen springen. Klein maar heel fijn.

geen zeezicht meer

en ook geen bergzicht

Het gietwater is weer aangesloten. Woensdag en donderdag getest en flinke waterdruk, wij helemaal blij. In de nacht van donderdag op vrijdag zorgt onze beregeningscomputer voor bewatering, 5 zones, elk een half uur. En dit 3x per week. Vrijdagochtend troffen we een droge tuin aan en geen druk meer op het water. Wat is er aan de hand?? Chicho gebeld, onze ‘waterman’. Er is een tekort aan water (zelfde verhaal als voor ons eigen waterrecht, geen regen van betekenis meer gehad hier sinds april) en de tank van waar uit ons water aangevoerd wordt, wordt daarom nu alleen op maandag, woensdag en vrijdag gevuld. Als die leeg is, dan moet je wachten tot de volgende vuldag om weer water te kunnen gebruiken. En onze tijdklokken stonden net voor de nieuwe vuldagen ingesteld, dus dan vis je achter het net. Tijdklokken aangepast naar net na de vulmomenten, dan moet het lukken. Dachten we ….. maar vanochtend, zaterdag, geen gietwater uit de kraan. Wordt vervolgd dus.