Ecologisch paradijs in La Laguna, vis gekocht bij de kapper en meer.

Ecologisch paradijs in La Laguna, vis gekocht bij de kapper en meer.

Deze week nam vriendin Sandra mij mee naar de ecologische finca van Martina, een Zwitserse dame die in La Laguna ooit de eerste biologische bananenfinca op La Palma begon.  Bananen zijn nog steeds haar belangrijkste activiteit, maar daarnaast heeft ze tussen de bananen overal planten en groente gezaaid/geplant, uiteraard ook volgens ecologisch/biologisch concept met het idee ‘ik kijk wel wat ervan komt’. Dit is uitgegroeid tot een soort jungle met overal prachtige bloemen, heel veel vlinders, je hoort bijen zoemen, het is ongelofelijk. En van buiten zie je er absoluut niets van, want de finca is, net zoals veel bananenplantages, omgeven door het bekende witte doek. Dan stap je door het toegangspoortje en sta je opeens in het paradijs! Héél bijzonder. En ze doet dat zo goed als alleen, met af en toe een beetje hulp.

In principe kan iedereen er kopen, je moet alleen even tevoren bellen of Martina aanwezig is. En dan vertelt ze je wat ze op dat moment allemaal heeft. Ze geeft ook rondleidingen als je dat wilt, en vertelt dan over haar manier van werken en waarom ze dat zo doet. Een heel ‘down to earth’ persoon, met de voeten stevig in de aarde, niks geen zweverig gedoe, wat mij vaak zo tegenstaat bij bio/eco fanaten. Martina zei ons ‘ik ben niet veganistisch, ook niet vegetarisch, ik eet geregeld een stukje vis of vlees, maar ik geef om de natuur en ga er graag goed en zorgvuldig mee om’.  Een vrouw om respect voor te hebben.

Sandra en Martina op zoek naar bleekselderij.
Overal prachtige bloemen.
En vlinders.
Nieuwe aanplant
Een paradijs.
Even tot jezelf komen kan ook.
Hier snijdt Martina snijbiet af voor Sandra. Lekker, roergebakken zoals spinazie.
Alles wordt afgewogen op een oeroud, roestig weegschaaltje. Ik kocht bananen, rucola en rabarber.
En dit is het enige bordje wat boven de ingang hangt. Sowieso moet je weten waar het is, spontaan vind je het nooit.

Dan was het deze week ook weer tijd voor een bezoek aan de kapper. Terwijl ik met mijn hoofd achterover in de wasbak hing, kwam buiten de visverkoper voorbij. Die rijden hier op La Palma rond in een (meestal) wit, Berlingo-achtige autootje, soms met een luidspreker erop en verkopen wat er die nacht in de haven van Tazacorte binnengekomen is. Bij Manuela, de kapster, komt hij altijd even naar binnen omdat zij niet zo snel naar buiten kan en hem anders mist. Deze keer had hij caballa (makreel). Daar had Manuela geen zin in, maar mij leek het wel wat. Dus terwijl mijn hoofd ingezeept en gemasseerd werd, vertelde de visboer dat de prijs 6 euro voor 2 kilo was. Dat is een beetje veel voor ons, dus doe voor mij maar 1 kilo. Ja maar dan is de prijs 8 euro en je kunt het toch invriezen? Nou, onze vriezer is niet zo groot en er ligt al veel in dus toch maar 1 kilo. Dus kreeg ik een zakje met 3 mooie makrelen. Dat hij even moest wachten totdat ik kon betalen (ik lag immers met mijn hoofd achterover in de wasbak) was geen probleem volgens Manuela. ‘Hij heeft geen haast’. En zo was het ook.

Thuisgekomen een video op YouTube opgezocht hoe ik die beesten moest schoonmaken, want dat was nog niet gedaan. En jawel, lang leve YouTube, beetje een kliederzooi maar fluitje van een cent, buik opensnijden, inhoud eruit halen, achter de kieuwplaten de kieuwen verwijderen, afspoelen en voilà, klaar voor de barbecue. Ik kan zo de vismarkt op !

Keurig gedaan, al zeg ik het zelf !

Dan is Karel bezig met ons volgende project. De ‘wintergarten’ boven op ons huis. Mooi Duits woord, hoe noem je dat in het Nederlands? Serrekamer of zo? In ieder geval deden we er nog niet zoveel mee. Ziet er leuk uit, heel zen/japans-achtig, maar omdat de ruimte niet van binnenuit ons huis te bereiken is, wordt hij tot nu toe alleen als opslagplaats gebruikt. Doodzonde, want je hebt er een fenomenaal 360° uitzicht over het hele Aridanedal. Nou, een stukje opslag blijft bestaan, maar alleen het achterste deel. Wij hebben een heel groot terrein, maar ons eigen huis is niet zo groot en het ontbreekt vooral aan opslagruimte. Het idee was om ergens een houten chaletje te plaatsen voor de gereedschappen etc. Dit staat nu allemaal in een kleine serre die grenst aan onze woonkamer, maar dat is een bende en ziet er niet uit. Bovendien willen we die ruimte ook nog gaan opknappen en meer als woonruimte gaan gebruiken. Nu gaan we alles eerst maar eens boven netjes opslaan en als dat toch niet bevalt, dan kunnen we altijd dat chaletje nog gaan neerzetten.  Aldus begonnen met het verven van de onbewerkte vloerplaten, zodat het er niet meer zo ‘bouwkeet-achtig’ uit ziet en het leggen van plintjes langs de muren. Dan worden in het achterste deel alle gereedschappen en de overgebleven archiefdozen opgeslagen, hetgeen wordt afgeschermd met een gordijn. Een rood gordijn, dat wilde Karel. Ik ben altijd meer van van de ‘rustgevende’ kleuren, felle kleuren is niks voor mij eigenlijk. Een blauwe of rode keuken heeft Karel er dan ook nooit doorgekregen, alhoewel we er toch al enkele geplaatst hebben in ons gezamenlijke leven. Nu moest ik dan toch maar eens water bij de wijn doen. Ze hangen nog niet, en als het echt heel erg is, zijn ze zo weer vervangen, heb ik bedacht 😉 . Wordt vervolgd.

de wintergarten
Muur schoonmaken en schilderen. Er liggen een soort onbehandelde geperste houtplaten op de vloer.
Vloer geverfd, plintjes leggen en het ziet er zo al een heel stuk beter uit.
Deze bende is ons een doorn in het oog, moet naar boven.

Dan hebben we nog een tweede koningin van de nacht denken we, althans ook een nachtbloeier, met enorme, prachtige bloemen. Nog veel groter en mooier dan de cactus die een paar weken geleden bloeide.

Deze gigantische knoppen ontdekten we afgelopen woensdagmiddag opeens.
Dit was om twaalf uur ’s nachts.
Zaklamp erbij gehouden om betere foto te kunnen maken.
Prachtig toch ?
En een dag later is er alleen dit nog maar van over, zonde dat het maar zo kort duurt.

Regen op La Palma, tijd voor een serie ‘voor & na’

Regen op La Palma, tijd voor een serie ‘voor & na’

Vandaag, zaterdagochtend, is dit ons uitzicht. Regen, urenlang en hard ook. De wandelplannen die we voor vandaag hadden, zijn uitgesteld. Binnen blijven en hopen dat er nergens iets gaat lekken, wat in Canarische huizen regelmatig het geval is. Voordeel is, dat ik nu weer eens tijd heb om een bericht te maken. Een’ voor & na’ serie leek ons wel wat. Om een goed beeld te krijgen van de hoeveelheid werk die er verzet is en de veranderingen die dat heeft opgeleverd. Voor zover dat nog niet duidelijk was 😊 . Een gedeelte van de oude foto’s is van de makelaar, met een groothoeklens gemaakt en dus een beetje uit verband getrokken.

En intussen is de regen gestopt en probeert de zon weer voorzichtig door de wolken heen te komen.

Bijna uitverteld ……….

Bijna uitverteld ……….

De eerste proefgasten, Sophie, Mischa en Christian zijn  alweer vertrokken, het was een supergezellige week. Alles is goed gegaan, afgezien van de naar beneden gevallen doucherekjes. Om het boren nog even uit te stellen, hebben we een soort superlijm gekocht en in onze eigen badkamer uitgeprobeerd of het daarmee wel blijft hangen. So far so good, het hangt nu 2 dagen. Kijken of dat zo blijft en indien ja, dan gaan we de twee andere rekjes ook zo opnieuw bevestigen. Het was erg warm de afgelopen dagen, boven de 30°. Daardoor hadden we wel geweldig mooie avonden. En ook mooie zonsondergangen, deze is gefotografeerd door Mischa.

Karel heeft de dode amandelboom bij het ontbijtterrasje van het boven-appartement weggehaald. Hij was hartstikke dood, geen leven meer in te krijgen. Er zijn door de aanhoudende droogte van de afgelopen 5 jaar heel veel amandelbomen gesneuveld op het eiland, zo ook deze. Heel jammer, want gaf fijne schaduw en het is nu opeens erg kaal. Maar goed, alles went en we hebben een stuk van de stam laten staan om te fungeren als ‘klimrek’ voor een klimplant die we er gaan planten, zodat deze mooi over het dakje heen kan gaan groeien.

de amandelboom op een oude foto, toen al dood

en vandaag, tja, kaal hè? maar komt goed

Dan zijn we nu ontelbare ditjes en datjes aan het afwerken, kost ook nog best veel tijd. Het grote terras bij het boven-appartement wordt de komende week onder handen genomen. En op dit moment is Karel een dakgoot aan het bovenste appartement aan het bevestigen, want het leek ons een moeilijk karwei om zonder dakgoot bij regen droog binnen te komen. Dat zou een letterlijke ‘regendouche’ worden. Het project ‘gordijnen’ is klaar. Het laatste waren de grote schuine ramen in het boven-appartement aan de beurt. Was het vervelendste, doordat het een schuin raam is. Maar het is een soort van gelukt. Wel loopt de onderkant dus op, als het gordijn open is, dat gaat niet anders. Maar straks staat de bank ervoor en zie je daar niks van. In ieder geval hebben wijzelf het goedgekeurd zo. Overigens, een gordijn opnieuw moeten wassen en wat denk je, wéér gekrompen. Daar word je toch gek van?? We zien met angst en beven de dag tegemoet waarop alles weer eens een wasbeurt nodig heeft. Nog even niet aan denken maar.

Karel Klus in actie

project ‘dakgoot’ – 1e beugel hangt

en de volgende stap

de gordijnen-apotheose  –  moet wel nog een beetje beter strijken, zie ik.

En dan als afsluiting nog een ernstige mededeling. Omdat we nu bijna klaar zijn met de appartementen, hebben we straks natuurlijk véél minder te vertellen. Wel gaat ons eigen huis nog op de schop, maar daarmee zullen we onze volgers niet al te veel vermoeien. Daarom laten we vanaf nu het vaste ritme van elke zondag een nieuw bericht los. We blijven met regelmaat berichten plaatsen over het wel en wee bij ons en op het eiland, maar niet meer altijd op zaterdag/zondag, gewoon wanneer het uitkomt. Nu gaan we ons eerst richten op het maken van de website, onder leiding van Mischa van pongh.com, die vorige week hele mooie foto’s gemaakt heeft hier. Helaas was nog niet alles klaar, nog steeds ontbreken er meubels, dus deels moeten wij zelf in oktober trachten hiervan foto’s te maken. Maar belangrijk is dat de website snel de lucht in gaat, zodat behalve alle mensen die ons al kennen, ook nieuwe La Palma-geïnteresseerden ons kunnen vinden én kunnen boeken. Zodra de website on-line gaat, laten we dat natuurlijk weten via het blog en onze facebook-pagina.

Tot snel weer, hasta luego !!

Proefgasten gearriveerd

Proefgasten gearriveerd

Onze proefgasten, Christian en Mischa en Sophie, alle drie uit Frankrijk, zijn afgelopen woensdag gearriveerd. Dus beide woningen worden nu gebruikt. En meteen al de eerste dag viel het rekje voor shampoo etc. in de douche naar beneden bij Mischa en Sophie in het beneden-appartement. We hadden het vorige week gevonden bij een ferretería in Los Llanos. Helemaal blij, want in de tegels boren was hierbij niet nodig. Een ingenieus systeem om te plakken en het zou 4 kg houden. Meteen 3 stuks gekocht. Maar werkt niet dus. In ieder geval niet hier…… Intussen is die in onze badkamer vanochtend ook naar beneden gevallen, alleen bij Christian in het boven-appartement hangt het rekje nog, maar die heeft er alleen een heel klein flesje shampoo op staan. Toch maar gaan boren. En terug naar de ferretería natuurlijk, ons beklag doen!

Het enige rekje dat nog hangt, voor zo lang het duurt.

 

Verder nog driftig op zoek naar decoratie en accessoires. Elke dag vinden we wel weer wat en sommige dingen doen we per internet. Meer foto’s van beneden volgen later.

 

finca paraiso la palma

oude spiegel, gevonden op een brocante in de Bourgogne

Een schilderij van Karel z’n vader.

finca paraiso la palma

eethoek boven-appartement

hoekje boven

boven appartement

ook een beetje deco in de badkamers

Eveneens weer druk met de tuin geweest. Gisteren zijn Ito en de mannen voor de laatste keer geweest. Vanaf nu moeten we zelf aan de bak. En van onze onderburen Karin en Hans, met wie we het goed kunnen vinden, die hier een jaar wonen en al een behoorlijk volgroeide tuin hebben, hebben we wat planten mogen afsteken en stekken. Hartstikke lief. We zien de planten in de tuin overigens letterlijk opbloeien sinds we bewateren. De foto bovenaan is van een brugmansia die al in de tuin stond en er, door te weinig water, zeer armetierig uit zag. Nauwelijks blad en bloemen. En kijk nu eens, na een paar weken water, vol met blad en bloemen. Hij staat een stukje van ons terras vandaan, maar ’s avonds komt de geur van de bloemen helemaal tot aan ons huis. De gietwater-kwestie is overigens nog niet opgelost.

pad vanaf de gasten-ingang naar het boven-appartement wordt afgemaakt

Strelitzia’s uit de tuin van Karin en Hans

Stekken van prothea’s, eveneens uit de tuin van de buren. Staan in water met ‘enraizante’ om wortels te ontwikkelen.

en idem dito voor de stekken van de franchipani

Bij Siepko en Marian hebben we een hele leuke, door Siepko geschreven reisgids opgehaald, die we ter beschikking stellen aan onze gasten. Siepko en Marian wonen al heel lang op La Palma en kennen het eiland door en door. De gids is echt super goed, het hele eiland komt aan bod, alle leuke plekjes staan erin die je als toerist anders misschien helemaal niet zou weten te vinden. Evenals tips voor restaurants, veel wandelingen, etc. Toen wij in 2010 voor het eerst op La Palma kwamen was het onze leidraad, en we kijken er nog steeds heel regelmatig in. De gids is bovendien door Siepko met veel humor geschreven, wat het lezen heel leuk maakt. Chapeau hiervoor.

de reisgids van Siepko

Vrijdagavond waren we door Christian uitgenodigd om te gaan eten bij restaurant El Rincon de Moraga in Argual, bij het plein van de zondagse hippiemarkt. Er zijn meerdere goede restaurants op La Palma, maar ik geloof dat El Rincon de Moraga voor ons toch op de 1e plaats staat. Waarbij we restaurant El Sitio van Hotel Hacienda de Abajo in Tazacorte nog niet geprobeerd hebben, dat schijnt ook goed te zijn.

Hectische tijden, last van eindstress of misschien beginstress ??

Hectische tijden, last van eindstress of misschien beginstress ??

Het zijn hectische tijden momenteel. Eigenlijk niet veel tijd voor een bericht, maar toch maar even tussendoor, want heb het vorige week ook al laten afweten. De eindstress begint enigszins toe te slaan, althans bij mij. Zo vaak gezien bij vrienden in de Bourgogne die aan het verbouwen waren. Hoeveel tijd je ook hebt, aan het eind is er altijd stress. Wij hebben dat daar nooit gehad, want we hoefden toen niet zo rigoureus te verbouwen. Karel zegt dat ik me niet zo druk moet maken, het zijn immers ‘maar’ proefgasten die komen volgende week, geen officiële gasten. En dat is natuurlijk ook zo. Maar toch willen we het zover mogelijk af hebben en dat gaat niet lukken. Want El Corte Inglès laat ons in de steek met de levering van de bank en fauteuils, komen pas in oktober. Dus voorlopig tuinmeubels binnen, ziet er ook leuk uit hoor. Een vloerkleed en bijzettafels willen we pas kopen als die meubels er zijn. Om precies de kleuren te weten, want dat is ook even afwachten als je via internet bestelt. De nieuwe toplaag voor het terras van het bovenste appartement zit er nog niet op, duurt nog een week of twee. En nog een hele hoop kleine dingen …..

Over 3 weken komen de eerste ‘echte’ gasten in het beneden appartement en dat is zo goed als klaar, op de Corte Inglès meubels na en wat decoratie. Wel nog een deel van de keukeninventaris kopen. We hebben pannen, borden, bestek, wat kleinere accessoires ontbreken nog, maar dat gaat allemaal goed komen.

finca paraiso la palma

Keuken van het onderste appartement, de eerste foto is de keuken van boven. Beide keukens hebben een vaatwasser, inductie-kookplaat en magnetron. En een koelkast natuurlijk, maar die is op de foto’s niet zichtbaar. Staat apart.

Dozen met servies, glazen, bestek uitpakken

Alles moet natuurlijk eerst afgewassen worden. Mooie gelegenheid om de vaatwassers te testen.

Bone China porseleinen borden, vinden we zelf zo mooi, konden het niet laten om ze ook voor de appartementen te kopen.

finca paraiso la palma

eethoek boven

terras-zithoekje boven ….

dat nog even binnen moet staan zo lang de bank niet geleverd is.

inbouwkasten slaapgedeelte boven, hoogglans geverfd.

zelfde boxspring bed, nachtkastjes en lampen als beneden

buitenkant nu (op een haar na) lichtgeel

Geraniums gekocht en …

geraniums geplant in bloembak (voorheen ouderwetse douchebak) op het boven terras

De buitenkeuken bij het bovenste appartement is ook veranderd. Grote verbetering! En het verfwerk van de buitenkant is klaar (nou ja, een stukje bij het onderste appartement nog wat minder zichtbaar is en dus minder belangrijk/minder prioriteit 😊).

voor

en na

Gisteren en eergisteren calima gehad, het weerfenomeen waarover ik op 11 augustus al schreef. Geen uitzicht meer en heel warm om te werken. Wel heerlijk zwoele avonden, om tot laat buiten te zitten. En geweldig lekker om dan af en toe in ons afkoelbad te kunnen springen. Klein maar heel fijn.

geen zeezicht meer

en ook geen bergzicht

Het gietwater is weer aangesloten. Woensdag en donderdag getest en flinke waterdruk, wij helemaal blij. In de nacht van donderdag op vrijdag zorgt onze beregeningscomputer voor bewatering, 5 zones, elk een half uur. En dit 3x per week. Vrijdagochtend troffen we een droge tuin aan en geen druk meer op het water. Wat is er aan de hand?? Chicho gebeld, onze ‘waterman’. Er is een tekort aan water (zelfde verhaal als voor ons eigen waterrecht, geen regen van betekenis meer gehad hier sinds april) en de tank van waar uit ons water aangevoerd wordt, wordt daarom nu alleen op maandag, woensdag en vrijdag gevuld. Als die leeg is, dan moet je wachten tot de volgende vuldag om weer water te kunnen gebruiken. En onze tijdklokken stonden net voor de nieuwe vuldagen ingesteld, dus dan vis je achter het net. Tijdklokken aangepast naar net na de vulmomenten, dan moet het lukken. Dachten we ….. maar vanochtend, zaterdag, geen gietwater uit de kraan. Wordt vervolgd dus.

 

Gordijnen, keukens en water op La Palma

Gordijnen, keukens en water op La Palma

En weer een week voorbij. Tja, wat hebben we allemaal gedaan deze week? Boodschappen gedaan, laptop weggebracht voor onderhoud en weer opgehaald. Naar de tandarts geweest, een hoop geld armer en twee kronen rijker. Gordijnen op maat gemaakt, en nog een paar, en nog een paar, en nog lang niet klaar ermee. Het eerste gordijn meteen al te kort afgeknipt ☹. Opgemeten en het teveel aan stof afgeknipt, uitgaande van een totale lengte van 3 meter. Was even vergeten dat de gordijnen al 13 cm gekrompen waren. Zoals Karel zei, dat was tamelijk dom van mij, daar heeft hij absoluut een punt. Gelukkig heeft-ie zelf regelmatig iets dergelijks bij op maat zagen van een stuk hout of wat dan ook. Maar alle begin is moeilijk en gelukkig hebben we ook een raam waarvoor de gordijnen minder lang hoeven te zijn, dus het kan toch nog gebruikt worden. De eerste gordijnen hangen intussen.

De keukens zijn nog niet klaar. De aanrechtbladen zijn maandag geleverd en de timmerman heeft maandag en dinsdag gewerkt. Boven zo goed als klaar, alleen de spoelbak moet er nog in en de vuilnisemmer. Beneden moet alle apparatuur nog. Op dinsdagmiddag kregen we de mededeling dat hij woensdag en donderdag op een andere klus verder moest en vrijdag was een feestdag, volgens hem alleen in El Paso, waar het bedrijf gevestigd is. Ja, behalve Spaanse feestdagen, Canarische feestdagen en La Palma-feestdagen, zijn er dus ook nog dorpsfeestdagen. De tandarts (in El Paso) bevestigde dat, en die had natuurlijk ook wel zin in een feestje nadat ik met hem afgerekend had……. De timmerman komt volgende week weer. Maandag of dinsdag …. maar na enig aandringen onzerzijds is ons nu wel beloofd dat het dan ook helemaal afgemaakt wordt, inclusief de plaatsing van de douchecabines. Dan zijn we eindelijk van het vlindertjesgordijn af.

finca paraiso la palma woning boven

keuken boven, bijna klaar

finca paraiso la palma beneden woning

Keuken beneden, moet nog wat meer gebeuren

Op dinsdag waren de tuinjongens er weer, die hebben de hele dag geplant. Onze eigen planten, nieuwe planten en een paar fruitbomen. We hadden al 2 mispels (nog geen vruchten van gezien), een vijgeboom (hangt bomvol momenteel), 2 citroenbomen (geven goed vruchten), een sinaasappelboom (ziet er slecht uit), twee granaatappelbomen (één zonder vruchten en aan de andere hangen maar liefst 3 granaatappels te groeien), een (volgens Ito) ouderwets soort abrikoos (geen vruchten te bekennen) en een klein boompje waaraan in het voorjaar rode vruchtjes hingen, waarvan je lekkere jam schijnt te kunnen maken. Naam zijn we vergeten. Nu we kunnen bewateren hopen we dat volgend jaar alle bomen fruit geven. Dinsdag zijn er 2 mango’s, een appel en een nectarine bijgezet, avocado volgt nog. En er komt meer en meer kleur in de tuin. Volgende week donderdag zijn ze er weer en we hopen dat het dan zover klaar is dat we het verder zelf kunnen gaan bijhouden.

Strelizia met eerste bloem erin

Canna’s geplant

bougainvillea

finca paraiso la palma plumbago

3 plumbago’s geplant, beetje moeilijk te zien. Bloeit mooi blauw.

Ook beetje moelijk te zien, in het midden de nectarine en links + rechts de mango’s. Bij de beneden-ingang zijn nog net de nieuw geplaatste hekken achter onze auto te zien.

Dan over het water op La Palma. Wij hebben de beschikking over 2 soorten water: Stadswater, dat via de gemeentelijke waterleiding bij ons komt. Net zoals in Nederland en Frankrijk, met een meter die jaarlijks opgenomen wordt. Dan hebben we een ‘derecha de agua’ in eigendom, een waterrecht – aandeel op water, wat recht geeft op een bepaalde hoeveelheid water per minuut. Via een ingenieus buizen- en kanalensysteem, voor de niet kenner vooral een onoverzichtelijke en onbegrijpelijke warboel van leidingen, wordt water uit de bergen verzameld in grote opslagtanks en vandaar uit naar de huizen getransporteerd waar het gestaag en oneindig (normaliter) in de eigen opslagtank druppelt. Hele goede kwaliteit water, ware het niet dat er regelmatig dode hagedissen en gekko’s in de tanks drijven. Ook in die van ons hebben we er al een paar bespeurd. Dus toch maar niet drinken. Eens per jaar ontvang je een rekening voor onderhoud aan de buizen en nog wat kosten en dat is het dan. Overal op La Palma zie je deze buizen lopen, vaak in hele ‘trossen” bij elkaar. Niet erg mooi, om niet te zeggen spuuglelijk, maar het went. Ons waterrecht geeft ons recht op (dachten wij) 1 liter water per minuut, zo stond het in de papieren. Maar er was ons geadviseerd om het te checken, want niet altijd krijg je de hoeveelheid waar je recht op hebt. Dus Karel een paar keer gemeten, er kwam steeds 400 ml per minuut uit. Veel te weinig dus. Even bellen maar. We hadden het niet goed begrepen was het antwoord, 1 liter per minuut is het doorlooprecht van de buizen, maar de hoeveelheid die we krijgen is 700 ml. Alleen op dit moment wordt de 700 ml niet gehaald en is het maar 170 ml. Maar we ontvangen dus effectief 400 ml. Euh, we raken het spoor bijster, beter volgende week even langsgaan bij het kantoortje van het waterbedrijf.

Daarnaast zijn we bezig met het verkrijgen van gietwater (ook bananenwater genoemd) voor de tuin. Komt ook via een buizenstelsel naar je toe en daarvoor betaal je een vastrecht van 40 eur per jaar en vervolgens naar verbruik 0,66 € per m3. Stukken goedkoper dan gemeentewater en aangezien ons waterrecht niet voldoende is en we een grote tuin hebben die bewaterd moet worden, is het van belang dat we dit water ook krijgen. Ooit was ons huis daarop aangesloten, maar de afgelopen 13 jaar is er geen gebruik meer van gemaakt. De meter is er nog steeds, we (inmiddels op onze naam) staan ook nog in de computer bij het waterbedrijfje maar als we de kraan opendraaien, komt er niets uit. Er is intussen iemand komen kijken die ook heeft geconstateerd dat er geen water uit de kraan komt. Ergens moet het afgesloten zijn, maar waar. Dus is hij samen met Karel gaan zoeken en een stuk verderop is een afgesneden leiding gevonden met een stukje ervoor een kraan die dichtgedraaid is. Daar moet het aan liggen volgens de man. Een ‘fontanero’ gebeld die (hopelijk) volgende week komt om de leiding te repareren en dan zou het (eveneens hopelijk) volgens de man moeten werken. We keep our fingers crossed.

lekker zooitje

nog zo eentje

vermoedelijk onze leiding, los/afgebroken bij de pijl

onze watertank

en ons eigen georganiseerde leidingenstelsel