Veel bezoek, watergedoe en op reis

Veel bezoek, watergedoe en op reis

We hebben intensieve weken achter de rug en ook nog voor de boeg. Het is in de maanden mei en juni een komen en gaan geweest van familie, vrienden en ook ‘oude’ en vooral trouwe Bonpassage-gasten (velen hebben ons al bezocht hier sinds we in het najaar begonnen zijn, echt superleuk!). Dat betekent dat wij ook veel op pad zijn met iedereen tussen onze eigen ‘bedrijven’ door. We hebben zelfs onze Spaanse lessen even op een laag pitje ervoor gezet (sorry sorry Marlies, maar gelukkig had jij het ook heel druk en kwam het jou eigenlijk wel goed uit). Een compilatie:

finca_paraiso_la_palma_roque_de_los_muchachos
Uiteraard werd de Roque de los Muchachos bezocht. Als altijd prachtig. En de tajinastes (slangenkruid) bloeiden nog net, zie foto bovenaan. Schitterend!
markthal van Santa Cruz
Natuurlijk moest er gegeten en gedronken worden bij Kiosko Los Guirres.

Op 30 mei werd hier geen Hemelvaartsdag gevierd maar Dia de Canarias. Deze dames op de Plaza de España in Los Llanos wilden graag even poseren voor een foto.

Gewandeld in Fuencaliente met Eddy, Taeke en Grietje
finca_paraiso_la_palma_teneguia
De Teneguia vulkaan, gezien vanaf de San Antonio vulkaan
Na de wandeling werden er amandelkoekjes (almendrados) gegeten bij Bar Parrada in Los Canarios. Lekkerder vind je ze niet op La Palma.

We hebben ook een vroege wandeling op de Cumbrecita gemaakt, we waren de eerste auto op één na die boven aankwam, wat een rust nog. Een prachtige plek die nooit verveelt. Daarna nog even langs het kerkje van de Virgin del Pino boven El Paso gereden, wijzelf waren er ook nog nooit binnen geweest. Inmiddels wordt er op La Palma toch ook wel geprobeerd om menukaarten, informatiebordjes, etc. in het Duits en/of Engels te vertalen en dat levert soms hele leuke vertalingen op. Zo hangt in het kerkje van de Virgin del Pino het volgende bordje met een wel heel grappige Duitse tekst:

Het is verboden (terecht) om rond het altaar te lopen, vandaar dit bordje ‘no pasar’. De Duitse vertaling daarvan luidt ‘Überholverbot’ (verboden in te halen).
Het kerkje Virgin del Pino.

Tussen alle toeristische uitstappen door hebben we getracht een lek in de watertoevoer naar de appartementen te dichten. De aannemer erbij gehaald, die zei ‘ zo had het eigenlijk niet gedaan moeten worden’. Waarop wij de vraag stelden waarom ze het dan toch zo gedaan hadden, want zijn mensen hadden het zo gemaakt. Daarop kregen we een niet geheel duidelijk antwoord. Maar goed, boel losgehaald (door hem) en weer aangesloten. Lek leek dicht. Twee dagen later begon het toch weer te lekken. Toen is Karel zelf aan de slag gegaan. Goed gekeken in welke volgorde alle ringen en rubbers aangesloten waren en de boel opnieuw gedaan. Dicht – en twee dagen later weer aan het lekken. Opnieuw. Dicht. Dag later weer aan het lekken. Opnieuw. Dicht. En twee dagen later …….. De wanhoop nabij is Karel met de hele aansluitingsrataplan naar de leverancier, Agro Palma teruggegaan. Bleek dat de volgorde van de ringen-rubbers-etc. niet klopte. Alles in de juiste volgorde gezet en geen drupje meer gezien. We waren inmiddels wel een dikke week verder. Maar zo gaat dat hier, we pogen eraan te wennen.

Toen hadden we opeens het verschijnsel dat er in het benedenappartement af en toe spontaan warm water uit de koude kraan kwam. Bijzonder vervelend, vooral als je net onder de douche staat, want het warme water is echt warm als de zon en beetje meewerkt. Installateur gebeld, die zei ‘er moet een waterkerer’ – retorno – tussen gezet worden. Ook aan hem de vraag gesteld waarom dat dan niet meteen gedaan is, waarop wederom geen duidelijk antwoord kwam. Het gekke was dat het tot deze maand nooit eerder is voorgekomen, terwijl we toch al een hele hoop gasten gehad hebben. Maar ook dat is intussen opgelost. We komen er wel.

Nog een paar mooie bloeiers en zonsondergangen.

Onze plantenapp kon ons niet vertellen hoe de beide bloeiers heten, de linker wellicht ‘Koningin van de Nacht’ ??

Hij is mooi, vanuit onze tuin genomen.
En deze is vanaf het terras van Kiosko Los Guirres.

Nu bereiden wij ons voor op onze vakantie naar Frankrijk komende week. Vliegen naar San Sebastian, dan via Biarritz (sentimental journey, gingen we voor onze verhuizing naar Frankrijk heel vaak op vakantie en zijn we sinds 2003 nooit meer terug geweest) en de Creuse (naar Eric en Lisette, onze vrienden van Hotel La Beauze in Aubusson) naar de Bourgogne, naar Thury. Heel veel zin in om iedereen weer te zien en we gaan natuurlijk eten bij Ruud en Annemiek, onze opvolgers in Manoir Bonpassage.

Bijzondere bloem, Koningsdag op La Palma en nog een beetje Pasen

Bijzondere bloem, Koningsdag op La Palma en nog een beetje Pasen

Op de zondagse rastro (rommelmarkt) in Argual vonden we een hele bijzondere plant bij de Franse dame uit Mazo, die er elke week met planten staat. Wij hadden hem althans nog nooit gezien. Het is een lelie-soort, maar dan anders. Bij de meeste lelies zitten de meeldraden aan de binnenkant van de bloem, maar bij deze wijst de bloemkelk naar beneden en zitten de meeldraden aan de buitenkant en die staan omhoog. En hij klimt tot zo’n 2 mtr hoogte. In de winter sterft hij helemaal af. We hebben hem meteen gekocht, maar zijn vergeten de naam te vragen. Dus daar moeten we nog een keer voor terug.

finca_paraiso_la_palma_boerenmarkt
Daarna gingen we nog even naar de boerenmarkt in Los Llanos
ook elke zondagochtend
en toen liepen we op de Plaza de España zomaar tegen deze muziekgroep aan.

Hoewel Pasen alweer twee weken achter ons ligt, toch nog een bericht daarover, want eerder geen tijd gehad om te schrijven. De ‘Semana Santa’ (de heilige week) is in Spanje, met name op het vasteland maar ook op de Canarische Eilanden, zo’n beetje de belangrijkste week van het jaar.

Spanje is een zeer katholiek land en tijdens de Paasweek zijn er bijna dagelijks overal processies. Vorig jaar hebben we er geen gezien, te druk met andere zaken waarschijnlijk, dus dit jaar moesten we erop uit. Op Goede Vrijdag zijn we ’s avonds naar Los Llanos gegaan voor de processie. We hadden al gehoord dat het hele gebeuren wel een wat luguber tintje heeft, doordat de processiegangers kappen over het hoofd hebben (Ku Klux Klan-achtig), velen op blote voeten lopen en sommigen ook nog met ketens aan de enkels. Dat was ook wel zo, maar toch vonden we het heel bijzonder om te zien hoe het geloof hier nog leeft en de tradities in ere worden gehouden. Heel veel Palmeros waren stemmig in het zwart gekleed, hele families, ook de kinderen op hun ‘paas’best met zwarte lakschoentjes, dames in het zwart met lange kanten sluiers over het hoofd. Bijzonder.

finca_paraiso_la_palma_semana_santa
op blote voeten en met puntmutsen
ketens aan de enkels
In het zwart gekleed met kanten sluiers
Korte video

En dan hadden we ook hier op La Palma een beetje Koningsdag afgelopen zaterdag. Op initiatief van Karin en Gera, mede-Nederlanders op het eiland die vlakbij ons wonen, hebben we met een clubje mensen Koningsdag gevierd. Allemaal wat hapjes klaargemaakt en meegenomen, we hebben ouderwets spelletjes gedaan, sjoelen, darten, tafeltennis, gezellig in de tuin, mooi weer, het was TOP. Bedankt Karin en Gera voor deze leuke dag! En dat een deel van de kaassoesjes verbrand was, mocht de pret niet drukken 😉.

finca_paraiso_la_palma_koningsdag2019
de monarchisten
en de republikeinen, bij gebrek aan oranje kleding
Sjoelen, dat was lang geleden.
darten hebben we inmiddels ook geleerd (min of meer)
Hier heb ik me niet aan gewaagd, Karel wel.
De strijd was hevig …..
Duiken op La Palma met Casa de Buceo, Reventon Trail en meer

Duiken op La Palma met Casa de Buceo, Reventon Trail en meer

Begin april was onze neef Tom op bezoek, en dus moest er wat spectaculairders gebeuren dan het inplannen van een wandeling, terrasbezoek, rustig een boek lezen etc. Dat werd o.a. op voorstel van Tom een duiksessie bij ‘Casa de buceo’, de Nederlandse duikschool van Joost en Nanneke in Los Llanos. Ik bleef lekker thuis, het werd dus een mannending. Per mail ingeschreven op zondagavond om op woensdagochtend te gaan duiken. De bevestiging van Joost kwam zo’n beetje per kerend bericht, heel snel, goed geregeld. Hier het verslag van Karel:

Op woensdagochtend om 09.30 uur in Los Llanos op het kantoor van Casa de Buceo afgesproken om wat formaliteiten door te nemen (met een kop koffie) en een pak te passen, waarna we ons om 10.30 uur aan de kust in La Bombilla moesten melden. Een uitgebreide instructie van ervaren duiker David (Tom had al eerder gedoken, die wist het allemaal al, maar hoorde het toch maar aan en gaf mij nog wat extra aanwijzingen. Gemakkelijk, zo’n  bijdehandte neef 😉), en aan de hand van foto’s doorgenomen wat we onder water tegen zouden kunnen komen en hup, daar gingen we de wetsuit aantrekken. Dat ging nog niet zo gemakkelijk. Dan wat gewichten erbij en zuurstofflessen op de rug, je voelt je net een Michelinmannetje. En het is loodzwaar. Vlug het water maar in dan, heerlijk op de rug drijven, zwemvinnen aan en dan duiken. Dat wil zeggen, het viel in eerste instantie helemaal nog niet mee om onder water te komen. Ik had niet goed opgelet dat ik eerst wat lucht uit de combinatie moest laten ontsnappen. Gelukkig was David er ook bij en na zijn aanwijzingen gingen we naar beneden, tot een meter of 11 à 12 onder water.

finca-paraiso-la-palma-duiken

Prachtig hoor, echt een wereld op zich. Een overweldigende rust, dat viel me als eerste op. Het water was glashelder en mede daardoor konden we de kleurige onderwaterdierenwereld in optima forma waarnemen. Daarnaast was de bodem een spectaculaire afwisseling van zand en lava, grillig gevormd met prachtige bogen waar we doorheen konden zwemmen. Een minuut of 45 zwommen we rond, een mooie eerste kennismaking en beslist een aanrader. Voor meer info zie www.casadebuceo.nl.

finca-paraiso-la-palma-duiken

Het laatste weekend van maart was in El Paso de jaarlijkse marathon, Reventon Trail. Er worden op La Palma veel hardloopwedstrijden georganiseerd, is hier erg populair. De meest bekende is onbetwist de ultramarathon ‘Transvulcania’ in mei, maar ook de Reventon Trail geniet grote populariteit en heeft enorm veel deelnemers. Er zijn diverse afstanden mogelijk en er wordt ook van alles omheen georganiseerd met muziek, soort van sport-braderie, een food-truck festival, kortom leuk. Jammer was dat het tijdens de start van de maraton op zaterdagmiddag behoorlijk fris was in El Paso, donkere wolken boven het dorp en een straffe wind. Daar hadden we ons niet helemaal op gekleed, dus kwamen enigszins ‘onderkoeld’ thuis. Ik had, dacht ik, een leuk filmpje gemaakt van de start, maar eenmaal thuis het resultaat bekeken, bleek ik mijn vinger steeds half voor de lens gehouden te hebben. Tja, zal het bibberen van de kou wel zijn geweest. Dus geen filmpje, alleen foto’s.

finca-paraiso-la-palma-reventon-trail
De band speelde boven de start/finish
Gezellig druk.
de food-trucks, zo leuk !
je krijgt vanzelf zin
om te eten
en te drinken
in zo’n leuke sfeer

Ondanks familiebezoek moet er af en toe ook nog gewerkt worden natuurlijk. Ons poedelbad was, na de ‘winter’, (wat een genot, de winter op La Palma) toe aan een schoonmaakbeurt en nieuw water. Dus enkele weken tevoren gestopt met het toevoegen van chloortabletten, zodat we het water chloorvrij konden gebruiken voor bewatering van de tuin. Op de dag van de grote schoonmaak wat het water inmiddels door het ontbreken van chloor nogal groen geworden, wat met name bij het laatste beetje water wel heel goed te zien was. Maar dat geeft in ieder geval wel eer van je werk. Het ligt er nu weer helemaal fris en fruitig bij. Na vullen was het water volgens de thermometer 20°, dus neef Tom durfde het wel aan en heeft het nieuwe water ingewijd. Maar erg lang heeft hij niet in het bad vertoefd, viel toch nog een beetje tegen vermoed ik.

mmmm, wel nodig.
laatste beetje water, goed te zien nu hoe groen het geworden was op de bodem

Inmiddels is zowel Tom als zijn moeder (die er ook was) weer naar huis en is de rust weergekeerd. Wel een gezellig druk weekend voor de boeg, Zaterdagochtend eerst even poetsen, wissel in een van de appartementen en ’s avonds eters bij ons. Zondag gaan we wandelen in het noord-westen van La Palma, leuk !

Filmopnames op La Palma

Filmopnames op La Palma

Vanaf morgen worden op La Palma opnames gemaakt voor de nieuwe Netflix serie ‘The Witcher”. Ook op Gran Canaria zijn opnames gemaakt. Gefilmd wordt er de komende twee weken op diverse plaatsen op La Palma. Morgen als eerste bij de Cumbrecita en Llano del Jable. Verder wordt er onder andere gefilmd op de Roque de los Muchachos, bij het kerkje Virgin del Pino en in de laurierbossen in het oosten/noorden Los Tilos, Cubo de la Galga en la Zarza.

aankomst gisteravond van de crew in de haven van Santa Cruz (foto eldiario.es)

Er is een speciale boot van Fred Olsen ingezet om het productieteam, dat uit 200 personen en héél veel auto’s en materiaal bestaat, naar La Palma te vervoeren. Ook zijn er twee vliegtuigen ingezet. Op La Palma zelf zijn nog eens 200 personen aangenomen om mee te werken aan de productie.

Altijd wat te beleven op La Palma.

Hoofdfoto: Netflix

Het was carnaval op La Palma

Het was carnaval op La Palma

Zoals ik al eerder schreef, wordt er ook hier op La Palma carnaval gevierd. En hoe! Het verschilt in wezen niet zo heel veel met carnaval in Brabant. Men verkleedt zich, sommigen hebben geweldig originele creaties/acts verzonnen en anderen (waaronder wij) nemen genoegen met een gek hoedje en een rare bril. Wel een groot verschil is dat hier alles overgoten is met een Latijns-Amerikaans sausje. Dus geen paarden in de gang of bloemetjesgordijnen maar salsamuziek.

Ooit ging ik samen met een paar vriendinnen ook als ‘Mien Dobbelsteen’ tijdens carnaval, moest er meteen weer aan denken. Duidelijk een universele act !
‘Om kwart voor één op zaterdag nog snel even naar ‘de Chinees’ voor wat attributen. We waren niet de enigen van het laatste moment, het was er bomvol.
Tokyo, Berlin, Nairobi, Denver en el Profesor en consorten waren ook van de partij. Ze hadden het druk deze dagen, want ik begreep dat ze ook in Nederland op veel plaatsen acte de présence gaven.
Gezellig druk op de Plaza de España.
En natuurlijk muziek.

Op zaterdagmiddag was in Los Llanos de ‘Polvacera’, het poederfeest. En dat hebben we geweten! Enorme ladingen talkpoeder werden over de feestgangers uitgestort, met een soort van brandweerspuiten en met handenvol tegelijk. Wij stonden in de Calle Real, vlakbij de Plaza de España en de optocht begon bovenaan in de Calle Real. De stofwolken waren al te zien lang voordat de stoet bij ons aankwam. Wij hebben ons sterk afgevraagd of dat nou gezond is, het talkpoeder was bovendien ook nog een soort van geparfumeerd. Een hele weeïge, zoetige lucht, mwaaah. Maar het stoorde niemand. Misschien enkele nietsvermoedende toeristen die niet wisten wat hen overkwam ;-). Voordat we in de auto terug naar huis stapten, hebben we onszelf zo goed mogelijk getracht ‘uit te kloppen’, thuisgekomen buiten al onze kleren uitgetrokken en die meteen in de wasmachine gestopt. Schoenen, brillen, hoeden onder de kraan afgespoeld en fototoestel en mobiele telefoon voorzichtig van het poeder trachten te ontdoen. Daarna zelf onder de douche gesprongen. Het feest in Los Llanos ging tot 6 uur ’s ochtends door, de muziek was bij vlagen bij ons te horen, 5 km verderop.

De poederwolken kondigen de komst van de optocht aan.
Een kort filmpje van de poedertocht.
De tap werd gelukkig goed stofvrij gehouden met een vuilniszak
Onverstoorbaar doorlopen.
Geen overbodige luxe om je ramen dicht te tapen in de Calle Real tijdens de Polvacera

En dat was dan nog niet eens het feest der feesten: ‘Día de Los Indianos’ in Santa Cruz op maandag. Dat bewaren we echter voor volgend jaar. Karel had wel genoeg poeder over zich heen gekregen, vond hij en bovendien hadden we midden op de middag aankomers, waardoor we pas later op de dag naar Santa Cruz zouden kunnen gaan. Dat zagen we niet zo zitten, want we hoorden van iedereen dat er dan geen doorkomen meer aan is. Er waren 70.000 ‘indianas en indianos’ in het centrum van Santa Cruz (ca. 16.000 inwoners), komend vanaf alle eilanden. Best veel, als je bedenkt dat heel La Palma zo ongeveer 85.000 inwoners heeft.

Maarrrrr ……………. Zondagmiddag was er in Santa Cruz een batucada-optocht. Batucadas zijn trommelgroepen (zo noem ik het maar) die heel veel volume produceren met een opzwepend, repeterend sambaritme, dat door je hele lijf vibreert als ze langskomen en waarbij het lastig is om stil te blijven staan. Echt heel leuk vonden wij het. Enne, géén poeder! Wel waren de straten al compleet wit, want zaterdag was het ‘Los Indianitos’ geweest, het Los Indianos voor de kinderen. We begrepen dat er in september in Los Llanos altijd een batucada-festival is (afgelopen september om onverklaarbare redenen gemist), waarbij veel groepen van de andere eilanden komen. Daar kijken we nu al naar uit.

Nee, het heeft niet gesneeuwd.
Hier en daar nog (of al) wat kinderen en families in het wit. Met de busjes talkpoeder in de aanslag.
Een batucada groep met een paar hele jonge deelnemers. Jong geleerd is oud gedaan tenslotte.
Een batucada groep tijdens de polvacera in Los Llanos op zaterdag.
En eentje op zondag in Santa Cruz.

En dan op dinsdagmiddag nog de optocht in Los Llanos. Een impressie:

Er waren 3 categorieën, kinderen, jonge vrouwen en oudere dames. Allemaal hun stinkende best gedaan om goed voor de dag te komen. Wel moesten ze hun ‘uitrusting’ de hele weg meetrekken. Op hele onhandige (leek ons) zwenkwieltjes bewoog alles voort.
Het meiske is hier bijna niet terug te vinden. We vroegen ons af of de ouders dit allemaal betalen, moet een hoop geld kosten. Zo was er een hele trits kinderen.
Een van de vele jongedames. Ja, men houdt hier erg van veren, glitter en glamour. En dat moest allemaal voortgetrokken worden door de ‘prinsessen’ zelf.
en ook de achterkant moest mooi zijn natuurlijk.
De oudere dames hielden het wat bescheidener. Maar ook hier veren, veren, veren.
En toen kwamen er nog een heleboel loopgroepen. Schattig, die kleintjes.

En nog is het niet voorbij, want vanavond, vrijdagavond, was er nog de begrafenis (of het verbranden, ben ik even kwijt) van de sardine (zoals in Brabant aan het eind van carnaval de pop verbrand wordt) met natuurlijk een feest erna. En op zaterdag komen vanaf 11 uur alle carnavalsgroepen en de batucada groepen samen in het stadscentrum en is er ’s avonds een afsluitceremonie. Dan is het in Los Llanos gedaan. Maar nog niet in veel andere dorpen. Want om op zoveel mogelijk plaatsen feest te kunnen vieren, zijn de diverse sardine-verbrandingen steeds op andere data, gaat nog tot eind maart door. En dan is het alweer Semana Santa, de paasweek, weer reden tot grote festiviteiten. Vermoeiend leven hier hoor 😉 !

La Palma, Las Palmas, Palma de Mallorca ……. waar zijn we eigenlijk ??

La Palma, Las Palmas, Palma de Mallorca ……. waar zijn we eigenlijk ??

Zoals we in Thury geregeld te maken hadden met het feit dat gasten in het verkeerde Thury terecht kwamen (2 uur rijden verderop, leve de navigatie, waardoor men soms denkt niet meer na te hoeven denken), zo hebben we hier soms met soortgelijke problemen te maken. Alleen zijn de gevolgen dan ietwat vervelender.

Begin januari vertrokken op donderdag de gasten uit beide woningen. Arriba was dezelfde dag weer bezet, dus die hebben we meteen schoongemaakt. Abajo zou pas vanaf zondag weer bezet zijn, dus dachten we, dat doen we rustig aan, geen haast. Op vrijdag in de loop van de ochtend op ons gemakje begonnen. Echt teamwerk is dat bij ons, Karel hanteert de stofzuiger en maakt de bedden op en ik doe het ‘natte werk’ (dat is dan wel weer redelijk traditioneel). Op een bepaald moment checkt Karel de telefoon, want dat doe je tegenwoordig nu eenmaal de hele dag door. En staat er opeens een nieuwe reservering op en de gasten zouden een uur later al aankomen.

Waren we even vergeten dat we het gaatje tussen de twee reserveringen op booking.com hadden gezet. Dus als een speer doorgegaan met schoonmaken. Net klaar en daar kwamen de gasten. Op onze opmerking dat ze wel heel ‘last minute’ geboekt hadden, kregen we hun verhaal te horen.

De gasten hadden een vakantie op Tenerife achter de rug en wilden nog een paar dagen naar Gran Canaria gaan. Zo gezegd, zo gedaan. Vlucht geboekt, auto gehuurd en accommodatie geboekt in Las Palmas. Eenmaal in het vliegtuig en in de lucht, vroegen ze zich af ‘het vliegtuig zou nu toch zo langzamerhand een bocht moeten maken’. Maar dat deed het vliegtuig niet. 25 minuten later landde het toestel en werden ze door de gezagvoerder van harte welkom geheten op de luchthaven van Santa Cruz de La Palma. Verkeerde vlucht geboekt. Tja ……..  de auto was gehuurd in Las Palmas, evenals een onderkomen. Da’s nou jammer zeg.

Maar de gasten maakten er niet zo’n punt van en stonden dus een uurtje later bij ons op de stoep. Uiteindelijk vonden ze het geweldig op La Palma en zijn ze vast van plan om terug te komen. Ook hebben ze een hele mooie beoordeling voor ons geschreven op booking.com, daar zijn we blij mee.

De moraal van dit verhaal: Let goed op als je een vlucht gaat boeken naar La Palma. Boek niet per ongeluk Las Palmas op het eiland Gran Canaria of Palma de Mallorca op het eiland Mallorca. De code voor de luchthaven van Santa Cruz de La Palma is ‘SPC’. Vaak kun je dit ook ingeven bij het zoeken en dan kan het niet fout.

Nog een paar winterbloeiers
finca-paraiso-la-palma-plantas
prachtig bloeiende vetplant
Aloe Vera bloeit ook heel mooi
Onze ‘nispero’ zit vol vruchten. Nog nooit gegeten, mispels, zijn benieuwd.
Deze bloeit eigenlijk het hele jaar door.